آثار فیزیولوژیک ورزش بر زنان / قسمت پنجم 


 آثار فیزیولوژیک ورزش بر زنان / قسمت پنجم 
البته تحقیق دیگری که در سال ۱۹۹۰ توسط کیم و دیگران انجام شد، نتایج دیگری را نشان میداد. آنها گزارش کردند که، فعالیت بدنی و رژیم غذایی به طور متوسط در هر هفته ۱/۱ کیلوگرم باعث کاهش وزن می شود که ۶۷/ه این کاهشی مربوط به چربی و ۰/۳۳ آن بافت بدون چربی است. در این تحقیقی گروهی که فقط فعالیت بدنی می کردند، در هر هفته حدود ۰/۵ کیلوگرم وزن کم میکردند که ۸۶٪ این مقدار چربی و ۱۴٪ غیر چربی بود. برنامهٔ تمرینی این تحقیقی هم شامل تمرین هوازی با شدت متوسط و شش روز در هفته بود.از نتایج تحقیقات به طور کلی میتوان اینگونه نتیجه گرفت که فعالیتهای هوازی و طولانی مدت میتواند روی ترکیب بدن در جهت کاهش چربی مؤثر باشد و اگر با رژیم غذایی همراه شود تأثیر آن در کاهش وزن کلی بدن بیشتر خواهد بود .نکته ای که در این زمینه مهم به نظر میرسد آن است که تمرینات بدنی وقتی بیشترین تأثیر را می گذارند که، افراد چاق و تمرین نکرده که چربی زیاد و وزن بالایی دارند آن را انجام دهند. در بسیاری از تحقیقات نشان داده شده که هرچه افراد چاقی تر باشند، تمرینات در آنها باعث کاهش چربی و کاهش وزن بیشتری خواهد شد. همچنین شواهدی وجود دارد که نشان می دهد، تمرین با وزنه نیز یکی روش های مؤثر در بهبود ترکیب بدن به حساب می آید. وزن کلی بدن بیشتر مردها و زن هایی که در برنامه های تمرین با وزنه شرکت می کنند، یا اصولاً تغییر نمی کند و یا این تغییر اندک و ناچیز است؛ اما، ترکیب بدن این افراد و نسبت توده بدون چربی به توده چربی بدن به نحو بارزی دگرگون می شود. تمرین های وزنه برداری از ضخامت لایه چربی زیر جلدی کم میکند و به گونه ای چشمگیر، بر وزن پروتئین و توده خالص بدن می افزاید.تفاوت سازگاریهای زنان و مردان با ورزشی تمام تغییرات و سازگاری هایی که در ارتباط با ورزشی در این فصلی ذکر شدند بین زنان و مردان مشترک هستند. در این قسمت به تفاوت های جزئی که بین زنان و مردان در این زمینه وجوددارد اشاره می کنیم.  در برنامه های تمرینی کوتاه مدت با شدت متوسط کاهش قابل توجهی در کلسترول خون، سرم آهن و فشار خون سیستولی و دیاستولی در زمان استراحت و تمرین در زنان جوان و میانسالی مشاهده شده است. تغییرات حاصله در کلسترول و فشار خون سودمند می باشد، اما کم شدن آهن بدن مفید نیست. این موضوع احتمالاً حاکی از مصرف آهن بیشتری از طریق تشکیل گلبول قرمز جدید می باشد. اگرچه بسیاری از تحقیقات یافته مذکور را تأیید نمی کنند، چنین تغییراتی را باید به ویژه در مورد برنامه تمرینی زنانی که در طول آن، زمان مقدار قابل ملاحظه ا ی از آهن بدن خود را از دست میدهند در نظر گرفت. عضله زنان نیز در پاسخ به برنامه های تمرینی مقاومتی دچار هیپرتروفی می شود، اما به طور کلی، این تأثیرات مانند عضلات مردان نیست. این تفاوت حتی وقتی نیروی عضلانی کسب شده در دو جنسی با هم برابر است، نیز دیده می شود. در زنان، استروژن دارای تاثیرات سازنده آنابولیکی است که میتواند پاسخ های مثبت داده شده به برنامه های سنگین تمرین با وزنه را تسهیل نماید. با این همه، تفاوتهای ذاتی و ارثی موجود میان ساختارهای بدنی زن و مرد را نباید از یاد برد. به این ترتیب میزان هیپروتروفی عضله زنان در پاسخ به برنامه های سنگین وزنه برداری، هیچگاه به اندازهٔ مردان نخواهد بود. Vo, max دختران و زنان تندرست تمرین نکرده خیلی کمتر از پسران و مردان تندرست تمرین نکرده است (۲۰ تا ۲۵ درصد). همچنین درصد چربی زنان سالم تمرین نکرده از مردان سالم تمرین نکرده بیشتر است (۱۰ تا ۱۵ درصد بیشتر). نتایج تحقیقات نشان می دهد، که هرچه فردی توان هوازی (Vo, max) کمتر و چربی بدن بیشتری داشته باشد، تمرین تأثیر بیشتری روی او نشان خواهد داد. بنابراین می توان نتیجه گرفت که، دختران و زنان تمرین نکرده در مورد حداکثر اکسیژن مصرفی و کاهش درصد چربی بدن در پاسخ به تمرینات منظم هوازی، نسبت به پسران و مردان تمرین نکرده تفاوتی ندارند یا حتی تمرین پذیرتر هستند و پیشرفت بیشتری را نشان می دهند. البته این را نباید از نظر دور داشت که چنین تأثیرپذیری بیشتری فقط در مراحل اولیه تمرین صادق است. می دانیم که Vo, max ورزشکاران استقامتی زن که در اوج آمادگی هستند، به Vo, max مردان ورزشکار نزدیک است (در حدود ۱۰ درصد کمتر) . بنابراین اگرچه بسیاری از تحقیقات درباره آثار فیزیولوژیک ورزش روی مردان به دست امده، لیکن قابل کاربرد روی زنان نیز می باشد.آثار فیزیولوژیک ورزش بر زنان / قسمت اولآثار فیزیولوژیک ورزش بر زنان / قسمت دومآثار فیزیولوژیک ورزش بر زنان / قسمت سومآثار فیزیولوژیک ورزش بر زنان / قسمت چهارم

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد