آزمایش ژنتیک در بارداری های دو قلو یا بیشتر


آزمایش ژنتیک در بارداری های دو قلو یا بیشتر

آزمایش ژنتیک در بارداری های دو قلو یا بیشتر

 نمونه برداری از پرزهای کوریونی و آمنیوسنتز در دوقلوها یا بیشتر کمی پیچیده تر است . دو مشکل اصلی، اطمینان از نمونه برداری از هر جنین به طور جداگانه و آلوده نشدن بافت برداشته شده از جنینها با یکدیگر است. در مورد دوقلوهای یکسان، این موضوع حیاتی نیست، زیرا جنینها آرایش ژنتیکی یکسانی دارند. در صورت یافتن ناهنجاری ژنتیک (یا عدم ناهنجاری های ژنتیک) در یکی از جنينها، برای دیگری نیز تقریبا همیشه مصداق دارد. ولی برای دوقلوها، سه قلوها یا چندقلوهای غیر یکسان، آزمایش هریک از آنها به طور جداگانه ضروری است.آمنیوسنتزآمنیوسنتز (فصل ۸) رایج ترین روش برای آزمایش ژنتیکی در بارداری های چندجنینی است. در این روش لازم است برای آزمایش از هر جنین یک سوزن جداگانه وارد رحم ش ود. البته آمنیوسنتز تحت راهنمایی سونوگرافی انجام می شود. پس از آنکه دکتر مقداری مایع از جنین اول برمی دارد، سوزن را برای تزریق یک ماده ی آبی رنگ بی ضرر (که به آن ایندیگو کارمن گفته می شود)، در موضع می گذارد تا داخل کیسه ی آمنیوتیک جنین تزریق کند. (نگران نشوید - یک اسمارفا به دنیا نمی آورید. اینرنگ آبی به مرور جذب می شود. سپس، اگر مایع از سوزن دوم شفاف بیرون آمد (نه آبی)، دکتر می فهمد که از کیسه ی دوم نمونه برداشته است. اگر بیشتر از دوجنین داشته باشید، دکتر به هریک از کیسه های پیاپی بعد از برداشتن مایع، چند قطره رنگ آبی اضافه می کند. نمونه برداری از پرزهای کوریونی نمونه برداری از پرزهای کوریونی یا CVS (فصل ۸)، می تواند در بارداری های چند جنینی تا حدی دشوار باشد، ولی دکترهای با تجربه معمولا می توانند از عهده ی کار برآیند. در بعضی موارد، جفتها در وضعیتی قرار دارند که نمونه برداری از پرزهای کوریونی از لحاظ تکنیکی غیرممکن است. در چنین مواردی، برای مادر امکان انجام آمنیوسنتز کمی دیرتر در دوران بارداری (در حدود ۱۵ تا ۱۸ هفتگی، به جای ۱۲ هفتگی برای نمونه برداری از پرزهای کوریونی) وجود دارد.