آسم عارضه ایی مزمن در مجرای تنفسی


آسم عارضه ایی مزمن در مجرای تنفسی

  آسم عارضه ایی مزمن در مجرای تنفسی

 

حمله آسم

آسم عارضه مزمنی است که بر قابلیت مجرای تنفسی در جابه جا کردن هوا درون ریه ها تأثیر می گذارد. هنگامی که فرد مبتلا به آسم در معرض محرک های شخصی (از قبیل دود سیگار، هوای سرد یا آلودگی) قرار می گیرد، مجرای تنفسی او دچار تورم و التهاب می شود، در نتیجه راه ورود هوا مسدود شده، نفس کشیدن سخت و مشکل می گردد.بسیاری از حملات اسمی به آهستگی ظاهر می شوند، بنابراین با استفاده از دارو از بین می روند. اگر حمله ای با سرعت بیشتری اتفاق بیفتد و به درستی درمان نگردد، می تواند جدی و مهلک باشد. خوشبختانه، اکثر حملات اسمی شدید با اقداماتی صحیح و فوری قابل درمان هستند.نکته بسیار مهم این است که مردم می توانند طریقه پیش بینی این حملات را بیاموزند و از وقوع مجدد آن ها جلوگیری کنند. به عنوان مثال، «حداکثر جریان نسج » ابزار بازدارنده ارزشمندی است که حداکثر میزان هوای خارج شده از ریه ها را اندازه گیری می کند. این ابزار، تغییرات تنفسی را نشان میدهد و حمله احتمالی را در اولین مراحل آن مشخص می سازد.انچه باید مد نظر داشت: تنفس مشکل و سریعتر از معمولی، کاهش توانایی در خارج ساختن هوا از ریه ها، تنفسی سوت مانند یا خس خس کنان، تنگی و فشار قفسه سینه، سوراخ های ملتهب بینی، سرفه خشک، خصوصاً در شب، افزایش یافتن نبض، پوستی خیس، چسبناک و رنگ پریده، اضطراب، استفراغ، تب و گیجی، تمرکزی ضعیف، کاهش یافتن حداکثر میزان جریان (حداکثر میزان هوایی که از ریه ها خارج مکی شود، طبق آنچه که « حداکثر میزان نسج » مصدوم نشان می دهد

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد