آسیب های تاندونی را چگونه درمان کنیم..؟


آسیب های تاندونی را چگونه درمان کنیم..؟

آسیب های تاندونی را چگونه درمان کنیم..؟

تقسیم بندی آسیب های تاندونی 

تاندینیت از نظر کلینیکی وقتی گفته می شود که ساختمان های تاندونی شامل تاندون، غلاف سینویوم و بورس اطراف آن دردناک شوند. در پاسخ تاندون به آسیب، التهاب کمی ایجاد میشود. آسیبهای تاندونی اغلب همراه با پروسهٔ دژنراتیو هستند که با افزایش سن میشوند.پارگی ناشی از خستگی تاندون یکی از مشکلات تاندونی به ویژه در ورزشکاران جوان است. دژنراسیون تاندونی شامل قطع فیبریلهای تاندون، و شکاف برداشتن، قطعه قطعه شدن و مختل شدن جهت الیاف کلاژن است، متابولیسم سلولی تغییر می کند، فرمهای مختلفی از کلاژن و پروتئوگلیکان ساخته می شود. پرولیفراسیون عروقی و تهاجم کمی از سلولهای التهابی در محل آسیب به وجود می آید. دژنراسیون سبب پارگی های کوچک در بافت می شود و نتیجهٔ نهایی آن هیپوتروفی سلولی است. عوامل مؤثر بر دژنراسیون تاندونی شامل اکسیژن ناکافی، تغذیه نامناسب، تغییرات هورمونی، التهاب مزمن و افزایش سن هستند. تغییرات دژنراتیو ثانویه به دلیل تمرین بیش از حد، خستگی، ضعف و تغییرات عروقی است. در ۹۷ درصد مواردی که پارگی خود به خودی در تاندون اتفاق میافتد، تغییرات دژنراتیو در تاندون وجود دارد.آسیب به تاندونهایی که همراه با دژنراسیون هستند، سبب پارگی در مناطقی از تاندون می شود که خون رسانی کافی ندارند. مثلا پارگی تاندون آشیلی ۲-۵cm بالاتر از محل اتصال آن به استخوان پاشنه که خون رسانی خوبی ندارد، اتفاق میافتد و یا همچنین پارگی تاندون عضلهٔ سوپرااسپیناتوس که cm ۱-۲ دورتر از محل اتصال آن به بازو است. به علت خوب نبودن جریان خون در این مناطق، پاسخ التهابی و توانایی ترمیم کم است. بر اساس آناتومی تاندون، چهار حالت پاتولژیک می توان توصیف کرد: ۱. التهاب پری تنون (پری تنونیت)۲. پری تنونیت با تاندینوزیسی: التهاب غلاف تاندون با دژنراسیون داخلی تاندونی است. ۳. تاندینوزیسی: دژنراسیون خود تاندون به علت هیپوتروفی سلولی ۴. تاندینیت: دژنراسیون بدون علامت تاندون همراه با پاسخ ترمیمی و التهابی تاندینوپاتی یک اصطلاح کلی برای درد و مشکلات تاندونی است.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد