رژیم های غذائی
رژیم های غذائی

آسیب های وارده بر ژنها

آسیب های وارده بر ژنها

راه و رسم زندگی نوین و رژیم های غذائی می توانند به ژنها آسیب برسانند، که این آسیب ها اکتسابی است و با آنچه که از والدین به ارث می رسد متفاوت می باشد. پرتوهای یونیزه و غیر یونیزه و سموم یا توکسین ها همگی می توانند در ژنها موتاسیون ایجاد نمایند.

این ژن میوتانت شده یا تحول یافته ممکن است به طور دائم در کار سلول نیز تغییر ایجاد نماید. این تغییر می تواند به سمیت، اختلال و بیماری منتهی شود. گاه این تغییر ژن به سلولهای دیگر نیز انتقال مییابد و این راهی است که سرطان توسعه پیدا می کند. بدتر اینکه این موتاسیون و تغییر ژنتیکی ممکن است به سلول های تولید مثلی نیز انتقال یابد و ه ۵ درصد احتمال انتقال آن به جنین نیز وجود دارد.

اختلال وارده بر سلول و ژنها موجب پیری زودرس، کم شدن مقاومت، خستگی، بیماری ها و سرطان خواهد گردید. زندگی در قرن بیستم ما را در خطر این آسیب ها قرار داده است. خوشبختانه با پیروی از اصول صحیح تغذیه، بهداشت و شرایط محیطی آسیب های ژنتیکی اکتسابی قابل اصلاح و برگشت می باشند.

در طی سال های اخیر با پیشرفت تکنولوژی، گیاهان و غذای مصرفی انسانها نیز با استفاده از تکنولوژی ژنتیک دچار دگرگونی و تغییر شده اند. نتایج حاصل از این قبیل تکنیک ها در مواد غذائی ممکنست بعد از گذشت سالها مشخص و اعلان گردد. اینها زنجیره حوادث اکوسیستم پیرامون ماست.

استفاده از مهندسی ژنتیک و تبادل ژنها در مواد غذائی و گیاهان نه تنها به تغییراتی در ارزش غذائی مواد منجر شده، که احتمالا به مواد توکسیک و آلرژن آن نیز افزوده است. به عنوان مثال تریپتوفان (نوعی اسید آمینه ضروری است که در درمان افسردگی و سایر اختلالات روانی استفاده می شود).

در اواخر سالهای ۱۹۸۰ در یکی از کارخانه های مشهور ژاپن با استفاده از مهندسی ژنتیک در یک باکتری این ماده را به تولید انبوه رساندند، لیکن در طی این پروسه نوعی ماده سمی برای اعصاب نیز در آن وارد گردید. وقتی این ماده به عنوان دارو در در دسترس بیماران قرار گرفت.

از بین مردمی که از این ماده استفاده کردند ۳۷ نفر مردند و ۱۵۰ · نفر معلول و ۵۰۰۰ نفر به عوارض متفرقه دیگر گرفتار نمی توان تضمین نمود که مواد غذایی نیز عاری از مشکلات ناشی از اصلاحات ژنتیکی باشد. حتی در کشورهای مترقی، به مواد ارگانیک نیز نمی توان اعتماد کرد که بطور ژنتیکی دستکاری نشده باشند. خوشبختانه در کشور ما که تکنولوژی مهندسی ژنتیک هنوز مراحل ابتدایی خود را طی می کند، می توان با اطمینان خاطر محصولات طبیعی را با روش های .

کشاورزی اصیل و سنتی به دست آورد اخیراً در ایالات متحده برای جلوگیری از سم پاشی گیاهان، این مواد آفت کش را با استفاده از تکنیک های مهندسی ژنتیک به ذرت و سیب زمینی وارد نموده اند، با این هدف که این گیاهان بعد از کاشت از حمله آفات در امان بمانند.

تأثیر این مواد محتوی این سموم هنوز ناشناخته است ولی محتملاً در دراز مدت باعث بروز نقایص، مسمومیت و حتی مو تاسیون ژن ها در انسان خواهد شد این محصولات خاک را نیز مسموم نمایند (گزارش حفاظت از محیط زیست ۱۹۹۹). آفت کش درون دانه از ریشه به خاک نفوذ میکنند و باکتریهای مفید خاک را نیز می کشند. این خاک تدریجاً عاری از مواد مغذی مورد نیاز برای ریشه گیاهان خواهد گردید

telegram

همچنین ببینید

گروههای غذایی

جایگزین های غذایی/ قسمت اول

جایگزین های غذایی   غذاهای جایگزین، غذاهایی هستند که از نظر گروههای غذایی او مقدار …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *