آشنایی با اختلال خلق ادواری


آشنایی با اختلال خلق ادواری

آشنایی با اختلال خلق ادواری

 کلیاتدر اختلال خلق ادواری، خلق فرد متناوباً بین هیپومانی (دوره ها تحریک خفیف تا متوسط) و دوره های افسردگی خفیف تا متوسط نوسان دارد. همه گیری شناسی این بیماران ممکن است ۳ تا ۱۰درصد بیماران سرپائی مراجعه کننده به مراکز روانپزشکی را تشکیل دهند. میزان شیوع در طول زندگی یک درصد است. نسبت ابتلاء زن به مرد تقریبا ۳ بر ۲ است و در .۵۰ ۷۵. درصد شروع بیماری در سنین ۱۵ تا ۲۵ سالگی است علت شناسی تقریباً ۳۰ درصد مبتلایان به خلق ادواری سابقه خانوادگی مثبت برای اختلال دوقطبی نوع یک دارند. در فرضیات روانکاوی روی تجارب کودکی تاکید شده و غالباً فرضی می شود که شخصی در مرحله دهانی رشد دچارضربه یا تثبیت شده است. فروید معتقد بود که حالت خلق ادواری، تلاش الگو برای تسلط بر سوپر ایگو سخت گیر و تنبیه کننده است.علائم اختلال خلق ادواری مشاہدہ علائم اختلال دو قطبی نوع یک است، به استثناء این که کلا شدت کمتری دارند. در نیمی از بیماران، افسردگی علامت بارز است. تقریبا همه مبتلایان، دوره هایی از علائم مختلط را به همراه تحریک پذیری قابل توجه تجربه میکنند. تغییرات خلق نامنظم و ناگهانی بوده و گاهی ظرف چند ساعت روی میدهد. بیمار احساس میکند که قادر به کنترل خلق خود نیست. بین علائم بارز اختلال می توان از این علائم نام برد: در مرحله افسردگی سطح پائین انرژی و احساس خستگی مزمن؛ بی خوابی، پرخوابی یا خواب آلودگی؛ احساس بی کفایتی ؛ اجتماع گریزی: کاهش سطح عملکرد همراه با مسائل تمرکز افکار، اختلال حافظه و تفکر، در مرحله هیپومانیک، الگوی رفتاری خیلی شبیه قطب مقابل رفتاری است که در مرحله افسردگی وجود دارد، از جمله افزایش انرژی، کاهش نیاز به خواب؛ خوشی بینی مفرط : افزایش کارآیی از جمله کار در ساعات غیرمعمولی؛ افزایش فعالیت اجتماعی با احتمالی فرون خواهی جنسی (Hyper Sexuality)، احساس مسئولیت اندک)؛ و اعمال احمقانه مثل ولخرجی، رانندگی بدون احتیاط و گزافه گویی بی پایه.سیر، پیش آگهی و درمان شروع علائم آشکار خلق ادواری معمولاً تدریجی و در نوجوانی و جوانی صورت میگیرد. شروع علایم در این دورهها ممکن است ما عملکرد خوب تحصیلی و برقراری دوستی با همتایان شود. حدود یک بود . تمام بیماران مبتلا به اختلال ادواری بالاخره به اختلال اساسی، غالبا اختلال دوقطبی نوع دو مبتلا میگردند. درمان ردیف اولی برای درمان از بیماران، داروهای ضد مانی هستند (مثل لیتیوم و کاربامازپین)، به دل ماهیت دیرپای اختلال خلق ادواری، بیماران معمولاً به مدارا در طول عمر نیازمندند. در درمان این بیماران می توان از روان درمانی نیز سودجست.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد