آشنایی با بیماری گلیوما ….


آشنایی با بیماری   گلیوما  ….
 

 آشنایی با بیماری   گلیوما  ....

 نوعی تومور مغزی می باشد که از سلولهای گلیال منشاء می گیرد. این سلولها نقش اسکلتی و محافظتی را برای بافت عصبی ایفا می کنند. اغلب این تومورها بدخیم هستند ولی به ندرت به ،دیگر نقاط بدن پخش می شوند. علائم آنها نظیر دیگر تومورهای مغزی شامل: سردرد .استفراغ و فشار روی تنه اعصاب است که میتواند کری یا کوری را بدنبال داشته باشد گیجی و تشنج نیز دیده می شود. با عکسبرداری از  مغز، نوار مغزی و سیتی اسکن میتوان انرا شناسائی کرد و هر چند درمان قطعی ان امکانپذیر نیست اما با روش جراحی و سپس پرتودرمانی تا حدی به بیماران کمک نمود.

طبقه بندی

گلیوما را میتوان براساس نوع سلول ، محل یا درجه بدخیمی تقسیم بندی کرد. براساس نوع سلول
  • آستروسیتوما ( با منشا آستروسیت)
  • اپاندیموما ( با منشا اپندیموسیت)
  • الیگودندروسیتوما ( با منشا الیگودندروسیت)
  • گلیومای مختلط ( با منشا بیش از یک نوع سلول مغزی که معمولاً شامل آستروسیت و اولیگودندروسیت است. )
  • تومورهای شبکه کوروئید
براساس درجه بدخیمی به چهار درجه تقسیم میشوند . تومور با تهاجم و رشد سریع گلیومای درجه بالا است مانند آستروسایتومای آناپلاستیک ؛ تنها راه دقیق تشخیص نوع و میزان بدخیمی تومور با بیوپسی است به این صورت است که معمولاً یک جراح با جراحی قسمتی از تومور را خارج کند . آسترسیتومای گرید چهار گلیوبلاستوم مولتی فرم نامیده میشود.
گلیومای درجه پایین نسبت به تومورهای درجه بالا، پاسخ بهتری به درمان می دهند. این تومورها به خارج از مغز منتشر نمی شوند اما در داخل بافت طبیعی مغز رشد کرده و سبب اختلال در ارتباط نورون های مجاور یا اثر فشاری بر قسمت های مختلف مغز می شوند. با توجه به محدود بودن مغز به جعبه استخوانی به نام جمجمه و عدم توانایی انبساط این جعبه، حتی یک تومور کوچک می تواند فشار زیادی روی ساختار های مجاور ایجاد کند.

علائم

علائم تومور بستگی به محل آن دارد و شامل سردرد ، تهوع ، تشنج ، اختلالات اعصاب جمجمه ای ، تاری دید ، تحریک پذیری ، افزایش فشار داخل جمجمه ای و ... میباشد.
گلیومای درجه پایین یا خوش خیم، تومور اولیه مغز است که از سلول های گلیان که مسئول ایجاد اسکلت مغز و محافظ نورون ها هستند، منشأ می گیرد. تقسیم بندی این تومورها بر اساس مشاهده نمونه بافت در زیر میکروسکوپ است.

تشخیص 

تصویربرداری توسط ام آر آی با تزریق ماده حاجب بهترین روش تشخیص وجود تومور است. اگر در تصویربرداری از مغز، مشخصات تومور با گلیومای درجه پایین مطابقت داشته باشد معمولاً نیازی به نمونه برداری پیش از جراحی نیست و نوع تومور بعد از خارج کردن آن مشخص می شود. در مواردی ممکن است پیش از جراحی نیاز به نمونه برداری از تومور باشد.

 درمان 

جراحی، درمان اصلی گلیوما است که با خارج کردن تومور سبب کاهش و در بسیاری از موارد رفع علائم ایجاد شده می گردد. با توجه به رشد تومور به داخل بافت مغز ممکن است بخشی از سلول های تومور در محل باقی مانده و سبب عود آن شوند.داروهای ضد تشنج برای درمان تشنج ناشی از تومور و نیز پیشگیری از بروز تشنج بعد از جراحی استفاده می شوند. از استروئیدهایی مانند دگزامتازون برای کاهش تورم مغز استفاده می شود. در موارد خاصی مانند هیدروسفالی از شانت برای کنترل فشار بالای داخل مغز و کاهش مایع مغزی نخاعی استفاده می شود.  

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد