آشنایی با طرز استفاده صحیح از گیاه سنبل


آشنایی با طرز استفاده صحیح از گیاه سنبل

آشنایی با طرز استفاده صحیح از گیاه سنبل

 

سنبل-VALERIANA OFFICINALIS L 

گیاه چند ساله علفی که قدش تا ۲ متر رسیده و از خانواده سنبل ها می باشد. ساقه اش دندانه دار، برگهای غیر پر مانند، گل هایش ریز و آبی کم رنگ بوده و در خوشه گل جمع شده اند. در ماه های خرداد تا شهریورگل می دهد و تکثیر آن از طریق بذر است. سنبل انواع زیادی داشته که شکل برگها و نیروی بن ریشه آنها تفاوت می کند. با این وجود همه انواع آن برای استفاده مفید است. درجاهای مرطوب، ساحل، استخر، بیشه زارها و در کوه ها تا ارتفاع ۸۰۰ متر از سطح دریا می روید. در بسیاری از کشورها کشت می شود. به عنوان ماده ی دارویی، بن ریشه با ریشه های اضافی آن به کار میرود. این گیاه در ابتدای بهار زمانی که هنوز نوع روی زمینی آن نیم زنده است یا پاییز هنگامی که رنگش خاکستری می شود، جمع آوری میگردد.مواد جمع شده را در آب سرد جاری شسته بعد از ۲ تا ۳ روز در حرارت ۳۵ تا ۴۰ درجه کاملاً خشک می کنند. مواد در جای سرد و خشک حداکثر تا ۳ سال قابل نگه داری استدر طب سنتی کشورهای مختلف پودر، جوشانده و دیگر ترکیبات ساده منشاء گرفته از ریشه سنبل به عنوان داروی بیماری های قلب و عروق، آرام بخش، مسکن و ضد تشنج استفاده می شود. این دارو را میتوان برای درمان درد شکمی در بیماریهای مختلف مثل گاستریت، سردرد، صرع، تشنج، قولنج روده (دل پیچه) و درد کلیه مصرف کرد. جوشانده سنبل خاصیت ضد سرگیجه دارد. در طب کهن شرق انواع مختلف این گیاه را به عنوان دارویی خلط آور، تحلیل برنده، ضدالتهاب و مدر استفاده می کردند. آب سنبل را برای درمان بیماری های قلب، التهاب ریه (پنومونی، برونشیت و...) یرقان، یبوست و بیماری های معده و روده توصیه می نمودند. این دارو را به عنوان ماده ای اختلاج آمیز، برای درد کبد، کلیه و خصوصاً دل پیچه و تشنج به شکل گسترده ای استفاده می کردند. از آن جا که جوشانده سنبل خاصیت مدری دارد، برای درمان سنگ کلیه و مثانه مصرف می شد. همچنین سنبل دارای مصارف درمانی زیر نیز بوده است: برای قطع خونریزی شدید رحمی، جوشانده و ضماد ریشه ها به شکل موضعی برای درمان موخوره و ریزش مو، مالیدن خاکستر آن برای رفع شورهای سر و نهایتاً جوشانده سنبل به شکل قطره بینی برای درمان التهاب بینی. پزشکان قدیم اعتقاد داشتند که طبیعت سنبل گرم و خشکاست.در طب معاصر به اثبات رسیده است که ترکیبات سنبل هیجان و تحریک سیستم عصبی مرکزی را کم نموده، دارویی آرام بخش، ضد تشنج، بازکننده رگها و مسکن است. به اضافه ی این که تأثیر داروهای خواب آ ور را زیاد میکند. به عنوان ماده ای آرام بخش در هنگام هیجان عصبی، بی خوابی، عدم توازن سیستم قلب و عروق و هنگام منقلب شدن دستگاه گوارش استفاده می شود. مصرف سنبل اکثراً با دیگر داروهای آرام بخش، اختلاج آمیز و قلبی همراهی دارد.طرز استفاده:۱ - عصاره سنبل. یک قاشق سوپخوری ریشه آن را (۱۵ تا ۲۰ گرم) در ۲۰۰ میلی گرم آب گرم روی حرارت ملایم ۱۵ دقیقه جوشانده، سپس سرد نموده، صاف کرده و به اندازه یک قاشق سوپخوری روزی ۲ تا ۳ بار هنگام هیجان عصبی خفیف مصرف می کنند. به عنوان داروی آرام بخش و خواب آور، شب قبل از خواب استفاده می شود. ۲ - عصاره سنبل در الکل ۷۰٪ را به نسبت ۱:۵ آماده نموده، درظرفهای ۳۰ میلی لیتری میریزند. این دارو در اطفال و بزرگسالان روزی ۲ - ۳ بار و هر بار ۲۰ تا ۳۰ قطره قبل از غذا برای درمان به هم ریختگی کار روده و یا به منزله داروی آرام بخش تجویز میگ ردد.۳- شیره سنبل به شکل قرص پوشش دار ۰/۰۲ گرم شیره خشک سنبل را دارا می باشد. به مقدار یک تا ۲ قرص به عنوان داروی آرام بخش و اختلاج آمیز مصرف می شود.۴-ترکیب آرام بخش:ریشه ها و بن ریشه سنبل ۰/۲۰برگهای نعنای تند - ۰/۴۰برگهای سه برگه آبی - ۴۰جلغزه رازک - ۲۰یک تا ۲ قاشق مواد مذکور را در ۲ استکان آب جوش، چون چای، ۳ دقیقه دم نموده، سپس پالائیده و به مقدار ۲ تا ۳ قاشق سوپخوری روزی ۲ تا ۳ بار به عنوان داروی آرام بخش استفاده می کنند.

تدابیر احتیاطی

ترکیبات سنبلی، فشار خون را پایین می آورند. بیمارانی که فشار خون پایین دارند بعد از استفاده از سنبل احساس خستگی و خواب آلودگی نموده و در بدن آنها ناراحتی داخلی به وجود می آید. بعضی سبب واقعی این حالت را نفهمیده، مقدار استفاده ی دارو را زیادتر می کنند که حال بد بیمار را تشدید می کند. بسیار دیده شده است که بیماران کاملاً بی حالشده و حتی به حالت سکته گرفتار می شوند. بنابراین بیماران دارای فشار خون پایین باید از مصرف داروها و ترکیبات سنبلی خودداری کنند.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد