آشنایی با غضروف و انواع آن


آشنایی با غضروف و انواع آن

آشنایی با غضروف و انواع آن

  بافت اسکلتی بدن از دو جزء مهم تشکیل شده است یکی استخوان و دیگری غضروف. غضروف مادهای سفت، متراکم، با خاصیت الاستیکی، شفاف و رنگ آن آبی مایل به سفید میباشد. غضروف بالغ فاقد رگ خونی است و مواد غذائی برای سلولهایش از محیط اطراف و به روش انتشار به آن میرسد. در زمان رشد جنین در داخل رحم، اسکلت بدن که همگی حالت غضروفی دارد به تدریج با رسوبا ترکیبات کلسیم، حالت استخوانی پیدا میکند. ولی در بعضی محلها مثل انتهای استخوان های دراز بدن صفحه رشد که غضروفی است برای ادامه رشد طولی بدن فعال باقی می ماند. در یک فرد بالغ نیز بعضی نقاط برای همیشه حالت غضروفی خود را حفظ میکنند مثل لالهٔ گوش، بخشی از ساختمان بینی، قسمتی از راه های هوایی و بالاخره بخش جلویی دنده ها و ساختمان حنجره. در مجموع غضروف مفصلی در هر کجای بدن وظیفه تسهیل حرکت استخوان ها بر روی هم و کاهش سایش آنها را به عهده دارد.  غضروف بین مهره های ستون فقرات با بافت فیبروزی محکمی همراه شده است تا بتواند تحمل بیشتری در برابر فشار وارد بر ستون فقرات داشته باشد.غضروف میتواند محلی برای رشد تومورهای خوش خیم (کوندروما) یا بدخیم (کوندرو سارکوما)باشدغضروف ارتجاعی یا الاستیکدر این نوع غضروف فیبریل ها زرد رنگ هستند و این غضروف خاصیت ارتجاعی و کشسانی بیشتری از نوع قبل دارد. غضروف لاله گوش از این نوع است.غضروف فیبری یا لیفی در این نوع غضروف فیبریل ها سفید رنگ و کلفت تر هستند و خاصیت ارتجاعی این نوع غضروف از بقیه غضروف ها بیشتر است. دیسک بین مهره ای از این نوع غضروف درست شده است.همانطور که گفته شد غضروفی که سطح استخوان را در ناحیه مفصل میپوشاند از نوع غضروف شفاف است. کلفتی این غضروف در مفاصل مختلف متفاوت است و در هر مفصل هم قطر غضروف در قسمت های مختلف تفاوت دارد. در بچه ها غضروف بیشترین کلفتی را دارد. با افزایش سن بتدریج کلفتی غضروف کم میشود. بتدریج این غضروف خواص خود را از دست میدهد، ریش ریش شده، سطح آن ناصاف شده و کلفتی آن در حدی کم میشود که ممکن است قسمتی از سطح مفصلی استخوان بدون لایه غضروفی باقی بماند. این روند را استئوآرتریت یا آرتروز یا ساییدگی مفصلی میگویند.در تصاویر رادیولوژی که از مفاصل تهیه میشود استخوان ها به رنگ سفید دیده میشود. در این تصاویر بین سطح دو استخوانی که در یک مفصل روبروی هم قرار میگیرند فاصله ای هست که به آن فاصله مفصلی میگویند. این فاصله در واقع غضروف مفصلی است که در عکس رادیولوژی دیده نمیشود. بطور مثال اگر در عکس مفصل مچ پا بین سطح بالایی استخوان تالوس و سطح پایینی استخوان درشت نی سه میلیمتر فاصله باشد حدود نصف آن متعلق به غضروف استخوان تالوس و نصف آن متعلق به غضروف سطح پایینی استخوان درشت نی است. با افزایش سن و کاهش کلفتی غضروف مفصلی، این فاصله مفصلی هم در عکس رادیولوژی کم میشود.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد