آنتی ژن خون چیست ….؟؟


آنتی ژن خون چیست ….؟؟

آنتی ژن خون چیست ....؟؟

 ایمونوژن: هر ماده ای است که بتواند پاسخ ایمنی ایجاد کند. آنتی ژن: ماده ای است که بتواند به طور اختصاصی به اجزای پاسخ ایمنی مثلاً به لنفوسیت ها یا Abها متصل شود. تمام ایمونوژن ها آنتی ژن اند ولی همه آنتی ژن ها لزوماً ایمونوژن نیستند. هاپتن: ترکیباتی هستند که وزن مولکولی کمی دارند و به خودی خود نمیتوانند پاسخ ایمنی ایجاد کنند یعنی ایمونوژن نیستند امامی توانند بعد از ترکیب شدن با یک مولکولی حامل (جزئی با وزن مولکولی زیاد که هاپتن به آن متصل میشود مانند پروتئینها) سیستم ایمنی را علیه خود فعال سازند.  در این حالت پاسخ ایمنی برعلیه مجموعه هاپتن و حامل ایجاد میشود. بعضی از داروها مثل پنیسیلین می توانند هاپتن باشند. هر ترکیب برای اینکه ایمونوژن تلقی شود باید ویژگی های زیر را داشته باشد: ا- بیگانه بودن: اولین خصوصیت لازم برای یک ایمونوژن خارجی بودن آن است. هرچه این ماده نسبت به بدن بیگانه تر باشد ایمونوژن قوی تری است. در حالت طبیعی ترکیباتی که بخشی از بدن خود موجود زنده را تشکیل میدهند برای همان موجود ایمونوژن نیستند ۲- وزن مولکولی زیاد: ترکیباتی که وزن مولکولی کمتر از ۱۰۰۰ دالتون دارند ایمونوژن نیستند. مثل پنی سیلین - پروژسترون - آسپیرین، ترکیباتی که وزن مولکولی آنها بین ۱۰۰۰ تا ۶۰۰۰ دالتون است ممکن است ایمونوژن باشند با یا نباشند. مثل انسولین و ACTH، و ترکیباتی که وزن مولکولی آنها بیش از ۶۰۰۰ دالتون باشد عمدتاً ایمونوژن اند مثل آلبومین و سم کزاز. ۳- پیچیدگی ساختار شیمیایی: هوموپلیمرهای اسیدهای آمینه ایمونوژن های خوبی نیستند. چون پیچیدگی لازم را ندارند. عموماً افزایش پیچیدگی شیمیایی یک ترکیب باعث افزایش ایمونوژنیسیته آن  می شود ۴ - حساسیت به تجزیه آنزیمی: که از یک سو ماده باید آن اندازه استحکام داشته باشد که به محل میان کنش با سلول های B یا T برسد، زیرا این امر برای پاسخ ایمنی ضروری است و از سوی دیگر ماده باید به تجزیه نسبی توسط آنزیم ها که طی پردازش آنتی ژن توسط سلول های عرضه کننده ای همچون ماکروفاژها بوقوع می پیوندد، حساس باشد که این موضوع در مورد پروتئین ها صحت دارد.پپتیدهای متشکل از فرم Dاسید آمینه که مقاوم به تجزیه آنزیمی اند، ایمونوژن نیستند. در صورتی که با ایزومرهای آنها به آنزیمها حساسند و ایمونوژن میباشند.۵ - ساختار ژنتیکی حیوان ایمن شده: زمینه ژنتیکی حیوانات نقش مهمی در ایجاد پاسخ های ایمنی دارد. به طوری که مشخص شده مثلاً آنتی ژن های پلی ساکاریدی برای انسان و موش ایمونوژن هستند ولی برای خرگوش و خوکچه هندی قدرت تحریک سیستم ایمنی را ندارند. توانایی ایجاد پاسخ و زمینه ژنتیکی به صورت اتوزومالی غالبا به ارث میرسد.  ۶ - چگونگی کاربرد آنتی ژن: ایجاد پاسخ توسط یک آنتی ژن به مقدار و راه استفاده از آن بستگی دارد. به عنوان مثال ممکن است آنتی ژنی که از راه وریدی (با مقدار معین) باعث پاسخ نمی شود چنانچه از طریق زیرجلدی همراه ادجوانت تزریق شود و باعث تولیدAbگردد. به طورکلی با افزایش مقدار آنتیژن میزان پاسخ افزایش مییابد ولی تنها باعث افزایش پاسخ نشود بلکه باعث بروز پدیده تولرانس ایمونولوژیک گردد. اپی توپ (شاخص انتی ژنیک): بخشی از مولکول آنت یژن راکه به طور اختصاصی به آنتی بادی یا رسپتور ایمونوگلوبولین سطح لنفوسیت میچسبد اپی توپ میگویند. پاراتوپ: بخشی از مولکول آنتی بادی است که به اپی توپ آنتی ژن متصل میشود. هاپتن ها) یا دارای اپیتوپ های متعدد و مشابه باشد (مانند پلی ساکاریدها) یا دارای اپیتوپ های متعدد و غیر مشابه باشد که بر روی یک مولکول قرار گرفته باشند. (مانند پروتئین ها)

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد