خانه / بیماریهای پوست و مو و ناخن / آنچه که درباره زگیل ها نمی دانید….
زگیل
زگیل

آنچه که درباره زگیل ها نمی دانید….

آنچه که درباره زگیل ها نمی دانید….

زگیلها برجستگی های کوچک و تا حدودی مسری هستند که به علت بیش از ۳۵ نوع ویروس پاپیلومای انسانی پدید می آیند. این ویروس باعث می شود که سلولهای روپوست عفونی شده و بسرعت تکثیر یابند و ایجاد یک برآمدگی پوستی توده مانند کنند. برخی زگیلها بخصوص آنها که در مقعد و نواحی تناسلی، و در حنجره به وجود می آیند با ایجاد تومورهای بدخیم همراهند.

زگیلها به همه شکلی ظاهر می شوند. زگیل های عادی معمولاً کوچک هستند و قطر آنها از تا ۲ اینچ متغیر است و دارای سطحی برآمده، نامنظم و گل کلمی هستند. قوام آنها سفت است و رنگشان از صورتی کم رنگ تا برنزه، زرد، خاکستری، یا قهوه ای متغیر است.

این زگیلها اطراف مناطقی که در معرض ضربه قرار دارند (مثل صورت، دست ها، آرنج ها، زانوها، و ناخن انگشت افرادی که ناخن های خود را می جوند)، ظاهر می شوند. آنها در کودکان شایعترند و به ندرت در سالخوردگان ایجاد می شوند. وقتی زگیلها در سطوحی که متحمل فشار هستند (مثل کف دستها و کف پاها)، ظاهر شوند، به سمت داخل رشد می کنند. این زگیلها اغلب در دسته هایی که تحت عنوان زگیلهای موزاییکی شناخته میشوند، یافت می شوند.

زگیلهای مسطح می توانند در همه جا بروز کنند ولی اغلب پشت دستها و روی صورت یافت می شوند. این زگیل ها تمایل دارند که به وفور گسترش یابند، بنابراین ۲۵ تا ۱۰۰ عدد از آنها ممکن است موجود باشد. اگر این زگیلها در محل روییدن ریش بروز کنند، تراشیدن ریش ممکن است دشوار شود زیرا این عمل باعث ایجاد ضایعات بی شماری می شود که در اثر بریدگی و تلقیح به خود به وجود آمده اند.

آیا زگیل مسری است؟ در واقع به طور مسلم این طور است ولی به علت تأخیر طولانی بین تماس و ظهور ضایعات تعیین شخص مسئول انتقال تقریباً غیرممکن است. آسیب پذیری نسبت به زگیل به میزان زیادی در بین افراد متفاوت است. به نظر میرسد، افرادی که در معرض حساسیت ها قرار دارند، مستعد ابتلا به زگیل باشند. چون پزشکان مراقبت های ویژه ای را در برخورد با زگیل اعمال نمی کنند، معمولاً تصور می شود که میزان سرایت این عارضه اندک است و مسلماً نیازی به دوری کردن از افراد مبتلا به زگیل وجود ندارد. با این حال این نکته در مورد زگیلهای تناسلی صادق نیست و این عارضه یک عفونت مقاربتی بشدت مسری است

. درمان: اکثر زگیلها خودبخود ظرف ۶ تا ۲۴ ماه برطرف می شوند. این خاصیت بیماری است که احتمالاً باعث به وجود آمدن تعداد زیادی از روش های درمانی عامیانه و افسانه ای شده است. طرفداری هاکلبری فین از دست زدن به گربه مرده (احتمالاً صد و دومین روش مورد استعمال آنها) و قسم خوردن تام سایر ” با آب شهامت را به خاطر آورید. این روش ها تنها وقتی کارساز بودند که به روش خاصی با این امر خطیر برخورد می شد و ورد جادویی کاملاً درست ادا می گردید. با این وجود درمان های خانگی معمولاً مؤثر نیستند.

اگر مایلید که زگیل های عادی تان را خودتان درمان کنید، می توانید دارویی به نام وارت آف را که حاوی اسید سالیسیلیک و اسید لاکتیک در محلول کولودیون ” است، خریداری کنید. این دارو به طور روزانه (هرگز نباید روی صورت به کار رود) و به مدت چند هفته تا برطرف شدن زگیل، مصرف می شود. از دستورعمل این دارو بدقت پیروی کنید و از تماس آن با پوست سالم اطراف خودداری کنید. در صورتی که هرگونه شکی در برخورد با زگیل دارید، با متخصص بیماریهای پوست مشورت کنید. هرگز زگیل را با چاقو یا تیغ نبرید.

این کار تنها باعث خونریزی، عفونت، و گسترش زگیلها خواهد شد. از جویدن ناخن های خود نیز بپرهیزید زیرا این عمل نیز تنها باعث افزایش احتمال گسترش زگیلها خواهد شد. روش های درمانی متعددی وجود دارند که پزشک می تواند آنها را توصیه کند. این روشها عبارتند از:

انجماد، مواد سوزاننده، درمان با اشعه لیزر، و جراحی، زگیل های کف پا که اغلب بسیار دردناکند و باعث اختلال در راه رفتن می شوند، معمولاً با مواد سوزاننده و بعد از آن باانجماد و سایر روش های تخریبی درمان می شوند. زگیلهای کوچک مسطح اغلب به طور موفقیت امیزی با داروی ترتینوین (رتین A) که برای آکنه نیز به کار میرود، درمان می شوند. شما باید برای تجویز این دارو به پزشک مراجعه کنید.

telegram

همچنین ببینید

تغییر در رنگ پوست

تغییر در رنگ پوست نشانه چیست..؟

تغییر در رنگ پوست نشانه چیست..؟ کم رنگ شدن پوست کم رنگ شدن پوست بعد …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *