احساسات و عواطف در طی مراحل تشخیصی، درمان و بهبود از سرطان/ قسمت سوم


احساسات و عواطف در طی مراحل تشخیصی، درمان و بهبود از سرطان/ قسمت سوم
خشمخشم پاسخ یا واکنش طبیعی همراه و اغلب بعد از سرزنش است. اگر احساس می کنید کسی مسئول بیمار شدن شماست، احساسی خشم نسبت به او به خاطر درد و ناراحتی واکنشی طبیعی است. خشم حالتی است که امکان تخلیهٔ احساسات، اضطراب و ناراحتیهای انباشته را میدهد. خشم، تا جایی که به صورت مثبت تخلیه شود، حالتی التیام بخش است.اگر احساس خشم فروخورده و در درون انباشته شود، به طور قطع برای بهبود مفید نخواهد بود. این فقط باعث احساسی بدتر شدن و فضای کمتر برای بهبود از بیماری میگردد. هرگونه تخلیه احساسات التیام بخشی است، چون از تجمع درد و ناراحتی در درون بدن جلوگیری میکند. انباشتن خشم در بدن به بیماری منتهی می شود. اگراز چیزی احساس خشم می کنید، از خود بپرسید «آیا خشمگین بودن کمکی به من میکند؟» اگر پاسخ منفی باشد، که معمولاً هست، خودتان را قربانی این خشم نکنید.آیا ارزش دارد بگذارید دیگران شما را ناراحت کنند؟ چرا خود را تا حد آنان پایین بیاورید. شما بیمار می شوید نه آنان. بهترین تمرین تخلیه خشم را میتوان در منزل، و در هر وقت، انجام داد. بالشی، کوسن، چوب یا هر چیز دیگری را که برایتان امکان دارد چنگ بزنید. در صورت عدم ممنوعیت، این کار را در فضای باز انجام دهید.انزواما انسانها، به ندرت می خواهیم دیگران از خطاهایمان سر در آورند. به تلاشهایتان برای جلب نظر دیگران فکر کنید؛ اصولاً ما به ندرت گنجینه رفتارهایمان را افشا می کنیم. در رؤیاهایمان همسر مان را کامل ترین فرد تصور کرده و عاشق بهترین فرد روی زمین می شویم. این بخشی از انسان بودن است. میخواهیم شریک زندگی مان نیز ما را تا بیشترین حد کامل بداند، چون معتقدیم تحسین و توجه بیشتری را جلب میکند، که خود شکلی از عشق است. عشق آرزوی همهٔ ماست و همه، از تولد تا مرگ، به دنبال آن هستیم.ما فراموش میکنیم که عشق در قلب ماست و آنچه را که باید در جستجو و دستیابی اش باشیم در فضای درونی مان است. عجیب نیست که وقتی گرفتار یک بیماری مثل سرطان می شویم، نیاز به انزوا و دوری از نزدیکان، و به طور کلی از اجتماع، احساس میکنیم.گاهی احساسی میکنیم برای دوری از پرسشهای دیگران، که پاسخی برای آنها نداریم، انزوا بهتر است. با این کار دیگر با پرسش یا دلسوزی دیگران، که برای بسیاری احساس تحقیر است، روبهرو نمی شویم. با فرورفتن در دنیای خود، دیگر اجباری به بیان ناکامل بودن به خود و دیگران، در دنیایی که بیشتر مردم سعی در کامل بودن دارند، ناداریم۔ درک این احساسات و هیجانات پیچیده، برای کسانی که هرگز سرطان را تجربه نکرده اند دشوار است. بسیاری افراد سرطان را با «فشار، ضعف و پیری» دیگران همراه میدانند. این هیچ درست نیست.و این هم دلیلی دیگر برای دوری گرفتن بیماران سرطانی از خانواده و اجتماع است، چون ممکن است چنین برچسبی به آنان نیز زده شود. برچسبی که نشانه ناکامل بودن آنان است. جامعه بسیار قضاوتگر است، و هیچ کس دوست ندارد مورد چنین قضاوتی قرار گیرد. بیماران سرطانی برای دوری از این داوری، انزوا را انتخابی مناسب می یابند. پیچیدگی زندگی ما خنده دار است. ما هرروزه درگیر چرخه های ذهنی هستیم، نگرانیم مردم درباره ما چه فکری میکنند، و اغلب تا زمانی که در راهی که احساس نشاط می کنیم نیفتیم، خود را پنهان میسازیم. این نیز دلیلی دیگر برای درآمدند، به اجتماع بازمیگردم.»احساسات و عواطف در طی مراحل تشخیصی، درمان و بهبود از سرطان /قسمت اولاحساسات و عواطف در طی مراحل تشخیصی، درمان و بهبود از سرطان /قسمت دوماحساسات و عواطف در طی مراحل تشخیصی، درمان و بهبود از سرطان /قسمت چهارماحساسات و عواطف در طی مراحل تشخیصی، درمان و بهبود از سرطان /قسمت پنجم

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد