اختلالات بد شکلی بدن از علایم تا درمان


اختلالات بد شکلی بدن از علایم تا درمان

اختلالات بد شکلی بدن از علایم تا درمان 

 

کلیات

عبارتست از اشتغال ذهنی با یک نقص در ظاهر بدن (نظیر بینی بدشکل) یا بزرگ انگاشتن یک نقص جزئی به طوری که سبب نگرانی واضح یا اختلال در عملکرد شخصی، اجتماعی یا شغلی بیمار شود.

همه گیری شناسی

شایعترین سن شروع بین ۱۵ تا ۲۰ سالگی است و زنها کمی بیشتر از مردها مبتلا می گردند. مبتلایان احتمالی دارد که مجرد باشند. این بیماری معمولاً به همراه سایر اختلالات روانی نظیر اختلال افسردگی اساسی، و اختلال پسیکوتیک دیده می شود.

علت شناسی

علت این اختلال معلوم نیست. مواردی نظیر همراهی زیاد بیماری با وسواس - جبری در بستگان این بیماران و پاسخ دادن بعضی موارد بیماری با سایر اختلالات روانی و سروتونین مطرح میسازد. احتمال دارد که اینبیماری تحت تأثیر عوامل اجتماعی و فرهنگی باشد. رونکاوان علت این اختلالی را نتیجه منعکسی شدن عقدههای درونی هیجانی یا جنسی به صورت علائم جسمی می پندارند.

علائم بالینی

شایعترین اشتغال ذهنی مبتلایان به اختلال بد شکلی بدن مربوط به عیوب صورت است. علائم شایع عبارتند از عقاید هذیانی یا ارجاعی صریح (معمولاً در مورد توجه مردم به عیب ادعائی بدن)، اجتناب از آئینه و سطح شفاف یا برعکس نگاه کردن بیش از حد در آئینه و تلاش برای پنهان سازی نقائص احتمالی (با آرایش یا لباس).  تقریبا همه مبتلایان از رویارویی اجتماعی یا شغلی می پرهیزند. تا یک سوم این بیماران به علت ترسی از مسخره شدن در اجتماع، خانه نشین شده و یک پنجم آنها اقدام به خودکشی میکنند. اختلالات روانی شایع که ممکن است به همراه اختلال بدشکلی دیده شوند مشتمل بر اختلالات افسردگی و اضطرابی می باشند. بیماران ممکن است صفات شخصیتی وسواسی - جبری، اسکیزوئید، و خودشیفته را نشان دهند.

سیر و پیش آگهی

شروع این اختلال معمولاً به صورت تدریجی است و میزان نگرانی در مورد مساله ممکن است در طول زمان کم و زیاد شود. در صورت عدم درمان، مزمن می شود.

درمان

داروهای مختص به سروتونین (مثل کلومیپرامین (Anafrani) و فلئوکزتین (prozae)} در کاهش علائم نیمی از این بیماران مؤثر هستند. همچنین ممکن است از داروهای سه حلقه ای، مهارکننده های مائو و پیموزاید (Orap) استفاده شود. نکته مهم این است که درمان به روش های جراحی، درماتولوژیک، دندانپزشکی و غیره به منظور رفع نقص های ادعایی تقریبا همیشه نا موفق بوده است 

علایم

علایم و نشانه‌های اختلال بدشکلی بدن عبارتند از:
  • درگیری ذهنی با ظاهر فیزیکی از طریق نوعی خودآگاهی شدید
  • وارسی مکرر خود جلوی آینه و یا برعکس، اجتناب از رفتن به جلوی آینه
  • باور قوی به اینکه اختلال یا نقصی در ظاهرتان دارید که زشت نشان‌تان ‌می‌دهد
  • اعتقاد به این که دیگران نگاهی بسیار منفی به ظاهرتان دارند
  • اجتناب از موقعیت‌های اجتماعی
  • احساس نیاز به ماندن در خانه
  • نیاز به دنبال تعریف و تمجید از دیگران در مورد ظاهر
  • استفاده مکرر از لوازم آرایشی بدون رسیدن به رضایت
  • آرایش بیش از حد، مانند برداشت مو و یا چیدن موهای روی پوست و یا ورزش بیش از حد بیهوده برای بهبود نقص جسمی
  • نیاز به بلند کردن ریش و یا آرایش بیش از حد یا پوشیدن لباس‌هایی که آن نقص را پنهان کنند.
  • مقایسه ظاهر خود با دیگران
  • بی‌میلی برای حضور در عکسهای دسته‌جمعی
ممکن است در مورد هر بخشی از بدن‌تان وسواس روحی پیدا کنید و ویژگی بدنی که بر آن تمرکز ‌می‌کنید به مرور زمان تغییر ‌می‌کند. اما ویژگی‌های مشترکی که افرادی نسبت به آنها وسواس روحی پیدا ‌می‌کنند عبارتند از:
  • صورت، مانند بینی، چهره، چین و چروک، آکنه و لکه
  • ظاهر مو، کم‌پشتی و ریزش مو
  • ظاهر پوست و رگ‌ها
  • اندازه پستان
  • حجم عضلانی
  • آلات تناسلی
ممکن است در مورد نقص جسمی آنقدر مطمئن شده باشید که تصور کنید مشکلی منفی برای بدن‌‌تان بوجود آمده، حتی وقتی کسی تلاش ‌می‌کند شما را متقاعد کند چنین تصوری واقعیت ندارد. نگرانی و فکر کردن در مورد نقص جسمی ‌می‌تواند بر زندگی‌تان چیره شود، آن وقت به دلیل خودآگاهی شدید در محل کار، مدرسه و یا موقعیت‌های اجتماعی دیگر غیبت ‌می‌کنید. 

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد