اختلالات کنشی جنسی / قسمت اول


اختلالات کنشی جنسی / قسمت اول

اختلالات کنشی جنسی

 

کلیات

در مردها اختلال کنشی جنسی به ناتوانی مکرر برای برقراری رابطهجنسی طبیعی اطلاق می شود. در زنها، این اصطلاح به کیفیت بدون رضایت رابطه جنسی در دفعات متعدد اطلاق میگردد، عمل جنسی ممکن است تکمیل شود، اما با لذت همراه نیست. اختلالات کنشی ممکن است در انگیزش یا مرحله ارگاسم پدید آید. اختلالات مرحله اشتیاقی عبارتند از کمی میلی جنسی، یعنی بی علاقگی به سکس، یا فرم شدیدتر اختلال، بیزاری از روابط جنسی، اختلالات مرحلهٔ انگیزشی خود را در فقدان یا ضعف تغییرات فیزیولوژیک خاصی که شخصی را برای نزدیکی جنسی آماده می سازد، نشان می دهند. در مرحله ارگاسم، اختلال جنسی مرد عبارت است از انزال زودرس؛ در زن مهار شدن ارگاسم اختلال این مرحله است. ۲ اختلال درد جنسی وجود دارد: دیسپارونی، که به درد ضمن مقاربت گفته می شود، و عمدتاً مشکل زنها است و اژینیسموس، که منحصرا در زنها دیده می شود، و موجب انقباض عضلات قسمت ورودی مهبل و ممانعت از دخول آلت مرد میگردد.

اختلال کنشی جنسی ناشی از دارو

این تشخیص زمانی مطرح می شود که شواهد حاکی از مسمومیت یا ترک مواد باشد. اختلال کنش جنسی ناراحتی برانگیز در ضمن یک ماه پس از مسمومیت قابل ملاحظه یا ترک مواد روی میدهد. این مواد مشتملند بر الکل، آمفتامین یا مواد وابسته، کوکائین، مواد افیونی، مسکن، منوم، یا اضطراب زداها، و غیره. بسیاری از مواد، با جیره های پائین از طریق کاهش مهار یا اضطراب با بالا بردن موقتی خلق ممکن است باعث تقویت عملکرد جنسی شوند اما با ادامه مصرف، توانایی های نعوظی، ارگاسمی و انزالی صدمه میبیند.سیاری از داروها اثر خود را بر سیستم عصبی- هورمونی و سیستم عروقی اعمال می‌کنند و به این ترتیب به ایجاد اختلال جنسی منجر می‌شوند. داروها به ۳ طریق می‌توانند اثر منفی خود را در این جهت اعمال کنند؛ اثر محیطی، هورمونی و مرکزی. بلوک سیستم‌های آدرنرژیک یا فعالیت‌های آنتی‌کولینرژیک که در اثر مصرف داروهایی چون بی‌پیریدین ایجاد می‌شود، می‌توانند به تاخیر یا مهار ارگاسم منجر شوند.تحقیقات مربوط به عوارض جانبی داروهای گوناگون در خانم‌ها و مسایل جنسی آنها بسیار کمتر از آقایان است. درباره داروهای ضد افسردگی نظرها متفاوت‌اند و برخی افزایش و برخی دیگر کاهش میل جنسی را گزارش کرده‌اند. اگر چه مطالعات در این زمینه یعنی مصرف داروهای ضدافسردگی محدود هستند ولی ۴۰ تا ۷۵ درصد بیماران با کاهش میل جنسی مواجه شده‌اند. در کشور ما با توجه به فرهنگ موجودمان، درمانگران اگر از بیماران راجع به این مساله به عنوان عوارض دارو سوال نکنند احتمال اینکه بیماران راجع به این موضوع چیزی نگویند، بسیار زیاد است.بنابراین درمانگرانی که داروی ضد افسردگی تجویز می‌کنند، بهتر است با سوال از بیمار در این خصوص و با تجویز داروهای مناسب‌تر که چنین مشکلی را ندارند یا حتی تجویز داروهایی که به بهبود عملکرد جنسی آنها می‌انجامد، از بروز مشکلات زناشویی ثانویه به این عارضه دارویی جلوگیری کنند. مصرف داروهای مهارکننده سروتونین نیز موجب بروز مشکلات جنسی می‌شود.باید بگویم خود بیماری افسردگی می‌تواند با کاهش میل جنسی در افراد همراه باشد و دقت کنید درمان با داروهای ضدافسردگی و در نتیجه بهبود مشکل می‌تواند مشکل جنسی شما را حل کند. ولی اگر با مصرف این داروها در عملکرد جنسی‌تان مشکل ایجاد شد، باید با درمانگر مطرح کنید تا با تغییر دوز دارو یا تجویز داروهای تکمیلی به شما کمک کند.

اختلالات کنشی جنسی که به گونه ای دیگر مشخص نشده اند 

این طبقه برای انواعی از اختلالات کنشی است که واجد ملاک های اختلالات کنشی جنسی خاص نمی باشند. نمونه های این اختلال عبارتند از فقدان لذت ارگاسمی و درد تناسلی به هنگام استمناء. از علل فقدان لذت ارگاسمی می توان به احساس گناه شدید در ارتباط با تجربه لذت جنسی و ضایعات مغزی اشاره کرد. درد هنگام استمناء ممکن است ناشی از پارگی جزئی مهبلی یا بیماری پی رونی (اوایل بیماری)باشد.اختلال عملکرد جنسی که به‌گونه‌ای دیگر مشخص نشدهشامل اختلالات جنسی است که معیارهای هیچ‌یک از اختلالات خاص را ندارند. مثال‌های آن شامل بی‌لذتی ارگاسمی (orgasmic anhedonia) و رفتار جنسی‌ وسواسی (compulsive sexual behavior) است.اختلالات کنشی جنسی / قسمت دوم

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد