ارزیابی چربی بدن با روش وزن سنجی زیر آب 


ارزیابی چربی بدن با روش وزن سنجی زیر آب 

ارزیابی چربی بدن با روش وزن سنجی زیر آب 

  روش مذکور که در بیشتر کتابها به عنوان دقیق ترین روش محاسبه چربی بدن لقب گرفته، به علت اشکالاتی که از نظر وسایل و غیره دارد، امروزه فقط در مراکز تحقیقاتی از آن استفاده می شود. نانسی کلارک " در کتاب «تغذیه ورزشی» در مورد این روش اظهار میکند: «این روش در برخی کتاب ها به عنوان بهترین روش معرفی می شود؛ اما نقایصی به شرح زیر دارد:۱- روش مذکور برای اشخاص معمولی تدوین شده و در مورد افراد خیلی لاغر و یا عضلانی از اعتبار کمتری برخوردار است. ۲- در این روش باید قبل از فرو رفتن در آب حتماً هوای ریه را تخلیه کرد، زیرا برخی اشخاصی برای فرو رفتن در آب دچار مشکل می شوند و ناگزیر بازدم را به طور کامل تخلیه نمیکنند. فیزیولوژیست های ورزشی معتقدند وجود حتی ۲ فنجان هوا (البته غیر از حجم باقی مانده) ۳ تا ۵ درصد چربی بدن را کمتر یا بیشتر نشان میدهد. ۳- گاز روده هم میتواند بر روی نتیجه تأثیر منفی بگذارد، مک آردل، کج و کج در این مورد معتقدند که: برای رفع مشکلی خارج کردن هوا، ۸ تا ۱۲ بار ازمون را انجام داده و میانگین ۲ یا ۳ بار آخر مدنظر قرار گیرد چگونگی روش وزن سنجی در زیر آببراساس قانون ارشمیدس، یک جسم غوطه ور در یک مایع به اندازه  وزن مایعی که جابه جا کرده از وزنش کاسته می شود. با توجه به این موضوع، وزن مخصوصی جسم را میتوان این چنین تعیین کرد:وزن جسم در بیرون از اب تقسیم بر وزن آب جابه جا شده = وزن محصوصلذا با وزن کردن جسمی در بیرون از آب و غوطه ور ساختن آن در آب و اندازه گیری وزن آب جابه جا شده، میتوان وزن مخصوصی آن جسم را تعیین نمود. چون بافت چربی تراکم کمتری از سایر بافت ها دارد، واضح است که افراد چاقی بهتر از افراد لاغر شناور می شوند. در نتیجه با افزایش ذخیره چربی، چگالی (جرم هر ماده در واحد حجم) کاهش مییابد. به خوبی ثابت شده است که وزن سنجی زیر آب نه تنها اندازه گیری چگالی بدن (یا وزن مخصوص) را ممکن میسازد، بلکه برآورد صحیحی از نسبت وزن خالص بدن و بافت چربی را امکان پذیر میسازد. در این روش، آزمایش شونده ابتدا بیرون از آب وزن می شود و آنگاه پس از فرو رفتن در آب (در یک مخزن آب) به کمک، ۶/۵ تا ۹ کیلوگرم وزنهتوجه داشته باشید که استفاده از وزنه برای افرادی که معمولاً در سطح آب شناور میشوند و ما را از فرورفتن آنها به زیر آب مطمئن میسازد) توزین میشود. ریه ها باید هنگام توزین در زیر اب تا سر حد امکان از هوا خالی باشد. علت ان است که چون ریه ها به علت حجم زیاد و تهی بودن به شناور شدن بدن کمک کرده و وزن بدن را در درون آب کاهش میدهند، ضروری است که حجم باقی مانده محاسبه میشود. اندازه گیری حجم باقی مانده نیاز به دستگاه های تنفسی گران قیمت دارد. اگر وسیله مخصوصی در دسترسی باشد، ارزش های محاسبه شده حجم باقی مانده باید مورد استفاده قرار بگیرد، در غیر این صورت میتوان حجم باقی مانده را با استفاده از ظرفیت حیاتی محاسبه کرد. به این ترتیب که برای مردان ظرفیت حیاتی را در عدد ۰/۲۴ و برای زنان در عدد ثابت ۲۸/ه ضرب می کنیم. ارزش های برآورد شده باید حدود ۱۳۰۰ میلی لیتر برای مردان و هه ۱۰ میلی لیتر برای زنان باشد. با استفاده از این روش امکان اشتباه بسیار ناچیزی در ارزش های به دست آمده وجود دارد. هنگامی که وزن بدن در بیرون از آب، وزن بدن در زیر آب و حجم باقی مانده محاسبه گردید، چگالی (دانسیته) بدن را میتوان با فرمول ارائه شده فاکس و ماتیوس به دست آورد وزن خالصی بدن یا LBW در واقع همان توده بدون چربی است که به شکل زیر محاسبه میشود: وزن چربی - وزن بدن = وزن خالص بدن

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد