از خواص نیشکر و ملاس سیاه چه میدانید…؟؟


از خواص نیشکر و ملاس سیاه چه میدانید…؟؟

از خواص نیشکر و ملاس سیاه چه میدانید...؟؟

 نیشکر گیاهی است که بدون اینکه سال به سال آنرا بکارند در میآید. دو تا چهار سانتیمتر است و ماده قندی نیشکر در آن میباشد. و بشکل قطعات کوچک در میآورند و آنرا فشار داده و شیره آنرا میگیرند و میپزند و تصفیه میکنند تا شکر و یا قند نیشکر از آن به وجود آید.ملاس سیاه که دکتر هاوزر در کتاب های خود تعریف کرده. شیره غیر قابل  تبلور شکر است که در اثر ته نشین شدن نیشکر در تهیه قند بدست میآید. شیره مزبور چسبنده و لزج میباشد و رنگ آن زرد سوخته و شبیه نبات سوخته میباشد.دکتر هاوزر عقیده دارد که این ملاس دارای عده زیادی از ویتامین های دسته (ب - B) و همچنین مقداری سرشاز از آهن و کلسیم و املاح معدنی دیگر است و تمام مواد معدنی و ویتامینهائی که در مقابل حرارت استقامت دارند و از بین نمی روند. در این ملاس وجود دارد. از قدیم مردم ایران به ملاس سیاه آشنائی داشته و آنرا بعنوان دارو استعمال میکردند. زیرا چنانکه میدانید شکر سرخ یا شکر مازندران که به شکر طبرزدهم معروف است همین ملاس سیاه است که هنوز هم اهمیت خود را از دست نداده و طرفداران زیادی دارد. متأسفانه ملاسی که در کارخانه های قند و شکر سازی وجود دارد. درست است که ملاس است. ولی چون دارای مقدار زیادی مواد خارجی است. بو و طعم آن زننده است. ولیکن ملاس سیاه یا شکر سرخ مازندران که از حیث طعم و بو بسیار مطبوع و شیرین و ملین است و همچنین دارای انواع ویتامین های (ب - B) و املاح معدنی است برای کسانیکه بخواهند تقویت کنند و یا کم خونی خود را برطرف سازند مصرف آنرا تجویز کرده اند (و حتی می توانند آنرا بجای شکر سفید برای شیرین نمودن گیاهان مور مصرف استفاده نمود). استاد پورداود در کتاب خود (هرمزد نامه) شرح مفصلی درباره تاریخچه نیشکر در بنگاله هندوستان بوده است و از آنجا به سایر نقاط دنیا پراکنده شده و حتی اسم شکر هم یک کلمه هندی است که در زبان فارسی و سایر زبانه ای دنیا راه یافته است. هر چند برخی از دانشنشمندان عقیده دارند که نیشکر در ه به ۷ سال پیش از تولد مسیح از هند به چین رفته است. با این حال ایران پیش از هند در کشت نیشکر و ساختن شکر دومین کشور جهان شده و از ایران به بسیاری از کشورهای دیگر صادر می شود. با جالینوس که در قرن دوم میلادی میزیست و یکی از پزشکان نامور یونانی است. در نوشته های خود از نیشکر نام میبرد. ولی چون یاب و گرانب ها بوده است بندرت در زنسخه های خود مصرف آنرا تجویز می کند. در جنوب ایرانمخصوصاً در خوزستان بگواهی آثار تاریخ نویسان قدیم کشت نیشکر رواج داشته است ولی امروزه از نیشکرزارهای خوزستان و سرزمین های دیگر ایران فقط اسمی در اوراق بجا مانده است. او اخیراً دولت باهمیت آن پی برده و دستور کشت آنرا صادر نموده است که مایه خورسندی است."

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد