اعضای لنفاوی جایگاه بلوغ، تمایز و رشد لنفوسیت ها


اعضای لنفاوی جایگاه بلوغ، تمایز و رشد لنفوسیت ها

اعضای لنفاوی جایگاه بلوغ، تمایز و رشد لنفوسیت ها

 اعضای لنفاوی جایگاه بلوغ، تمایز و رشد لنفوسیت ها هستند. لنفوسیت ها از سلولهای چندقوه ای خونساز مغز استخوان مشتق میشوند. از این سلول چند قوه ای سلولهای رده میلوئید، اریتروئید و لنفوئیدی به وجود می آیند که سلولهای لنفوئیدی تبدیل به لنفوسیت می شوند. اعضای لنفاوی را معمولاً به دو دسته عمده تقسیم میکنند: ۱-اعضای لنفاوی اولیه یا مرکزی: لنفوسیت های ناوا در اعضای لنفاوی اولیه بالغ شده و قدرت شناسایی آنتیژن را پیدا می کنند. این اعضا شامل تیموس و مغز استخوان است. تیمو س: سلول های پیش ساز لنفوسیتهای T از مغز استخوان به غده تیموس مهاجرت می کنند و در آنجا بالغ شده و تبدیل به لنفوسیت T می شوند. منظور از بلوغ لنفوسیت Tآن است که این سلول مسؤولی شناسایی و پاسخ دادن به یک شاخص آنتیژنی بیگانه میشود. تیموس از آندودرم سومین و چهارمین بن بست حلقی مشتق میشود. اندازه تیموس در هنگام تولد حداکثر است ولی بعد از تولد کم کم کوچک می شود و با افزایش سن به تدریج تحلیل میرود. ناحیه قشری تیموس شامل تودههای متراکمی از لنفوسیتهای نابالغ است.  لنفوسیتهای T در ناحیه قشری بالغ میشوند و سپس به ناحیه مرکزی مهاجرت میکنند؛ از آنجا وارد گردش خون محیطی می شوند و به اعضای لنفاوی ثانویه میرسند و در این اعضای ثانویه است که لنفوسیتهای T در معرض اجسام خارجی قرار میگیرند. البته لنفوسیتهای T بالغ در داخل ناحیه مرکزی تیموس نیز می توانند نسبت به اجسام خارجی واکنش دهند. بلوغ لنفوسیتهای T تنها در طول دوران جنینی و مدت کوتاهی پس از تولد صورت می گیرد، بنابراین برداشتن تیموس در بالغین اثر اندکی بر روی کمیت و کیفیت لنفوسیتهای T دارد. چون این سلولها قبلاً مراحل بلوغ را سپری کرده و در اعضای لنفاوی ثانویه تجمع یافته اند. بورس فابریسیوس و مغز استخوان: بورس فابریسیوس یکی عضو لنفاوی اولیه y. پرندگان است که لنفوسیت های B در آنجا بلوغ و تمایز پیدا می کنند، پستانداران بورسی ندارند و مغز استخوان وظایف آن را به عهده دارد 2- اعضای لنفاوی ثانویه: اعضایی هستند که در لنفوسیت های بالغ و متعهد نسبت به یکی Ag خاصی تحریک شده، بلوغ و تمایز می یابند. این اعضاء شامل طحال، گره های لنفاوی، لوزه ها، پلاک های پی یر و ۰۰۰ هستند. اعضای لنفاوی ثانویه دو عمل عمده دارند:  الف - به دام انداختن و محاصره کردن Ag موجود در خون طحال: بزرگترین عضو لنفاوی ثانویه می باشد که محل اصلی تولید و پولیپ قرمز آن حاوی سینوس ها، گلبول های قرمز و سفید، ماکروفاژها و سایر سلول ها میباشد. نواحی پولپ سفید عمدتاً در اطراف آرتریول ها قرار دارند. نواحی محیطی آنها بیشتر حاوی لنفوسیتهای T است و لنفوسیت های B اغلب در مراکز زایگر قرار دارند. پس از تماس با Ag در مناطق زایگر تعداد زیادی لنفوسیت B و پلاسماسل دیده میشود.

گره های لنفی

دو بخش دارند: بخش مرکزی (مدولا) که تعداد زیادی سینوسی دارد و بخش قشری (کورتکس) که حاوی فولیکول های اولیه لنفوسیت است. این فولیکول ها به دنبال تحریک آنتی ژنی، مراکز زایگر تشکیل می دهند که حاوی لنفوسیت های متراکمی (بیشتر لنفوسیت B) است که در حال تقسیم هستند.  قسمت عمقی ناحیه قشری یا ناحیه پارا کورتیکال، حاوی لنفوسیتهای Tو ماکروفاژهاست. ناحیه مرکزی گره لنفاوی حاوی پلاسماسل های ترشح کننده آنتی بادی است. که از قشر به ناحیه مرکزی آمده اند.

گردش لنفوسیت ها

لنفوسیت های خون از طریق ونول های پس مویرگی (HEV) وارد گره های لنفاوی می شوند و از راه عروق لنفاوی وابران به همراه آنتی بادی ها آن راترک می کنند.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد