افسنتین گیاهی پر خاصیت / قسمت اول


افسنتین گیاهی پر خاصیت / قسمت اول

 افسنتین گیاهی پر خاصیت

  گیاه چند ساله ای است که برگ زیاد داشته و از خانواده ی مرکب گل ها (Compositae) می باشد. ریشه اصلیش کوتاه و توخالی بوده و ریشه های فرعی متعددی دارد. ساقه اش راست و بالای ساقه دارای شاخه های متعددی است. بلندیش به یک متر می رسد. برگهای پشت سر هم، دمچه دار، پر مانند، دارای ۲ تا ۳ برش با نوک کند و درازای از ۳تا ۵ الی ۱۵ تا ۲۰ میلی متر دارد. گلهای ریز و زردرنگ آن در گل خانه های کوچک مدور به قطر ۱/۵ تا ۴ میلی متر جمع میباشند. گل خانه های متعددی دارد که در گل تاج های گرد به شکل انبوه جمع گردیده اند. در ماه های خرداد تا مرداد گل میکند و میوهاش در ماه های مرداد تا شهریور می رسد. علف آن (نوک جوانه های گل دار و برگهای بالای ساقه به درازی ۲ سانتی متر) به عنوان مواد دارویی استفاده می شود. آن را در سایه، ایوانها و دستگاه خشک کننده در درجه حرارت ۴۰ تا ۵۰ خشک می کنند. زمان نگهداری ۲ سال.افسنتین در کل اروپا و در اکثر مناطق آمریکای شمالی و آسیا، در روسیه، قفقاز، قزاقستان و آسیای میانه منتشر است. در مرغزارهای خشک، کناره راه ها، جوی ها، باغ ها و در کشتزارهای گندم می روید.

اهمیت اقتصادی

علف افسانتین در بسیاری از کشورها به عنوان ادویه به شس ها، غذاهای دریایی و گوشتی اضافه می شود. علف و روغن معطر افسنتین در تولیدات لیکور و مشروبات الکلی کاربرد دارد.در طب سنتی آب، علف خشک شده، شیره و شوله برگهای تازه آن از زمانهای قدیم به منزله دارویی اشتهاآور و بهتر کننده گوارش، رفع کننده نفخ و سوزش معده، همچنین داروی ضد التهابی و ضد عفونی کننده استفاده می شود. داروفروشان سنتی افسنتین را برای درمان گاستریت مزمن، بیماری زخم معده و دوازدهه، زخم روده، کوله سیستیت مزمن، بی خوابی، روماتیسم، نقرس، تب و لرز و همچنین بر ضد انگل های روده ای توصیه می کنند. طب سنتی تاجیک خوردن علف افسانتین را برای درمان مرض قند و بیماری فشار خون مؤثر میداند. در طب کهن شرق. نام یونانی افسنتین «آریتمزیا» از نام خدای شکار  «آرتمیس» گرفته شده که طبق اساطیر، اولین بار ویژگی دارویی آن را آشکار نمود. طوری که پلنی خبر می دهد هنگام جشن ها در روم کسی که در مسابقه ارابه رانی چهار اسبه پیروز می شد این افتخار را پیدا می کرد تا یک قطره عصاره افسانتین بنوشد چرا که رومیان قدیم تندرستی را هدیه ای عالی می دانستند. به گفته ابن سینا (قرن ۱۰ و ۱۱ میلادی) افسنتین جزو بهترین داروهای اشتهاآور است. معده را قوی می کند و برای زردی و نفخ مفید است. همچنین اگر با عدس یا برنج جوشانده شود. کرمهای روده ای را می کشد. شیره آن برای معده خوب نیست و افسانتین باعث خروج ادرار، صفرا و خون قاعدگی شده و برای تب و لرز کهنه مفید است. به ویژه شیره آن افسنتین ضد زهر حشرات هم هست. این دارو رنگ رخسار را تازه کرده، لکهای کبود زیر چشمها و جاهای دیگر را رفع می سازد. مرهم، غرغره کردن و شستن با جوشانده افسنتین برای تورم کهنه ی چشم، آنژین و آماس های التهابی سودمند است. افسنتین لباس را از کرمها، بید و حشرات موذی حفظ می نماید. این ماده همچنین از تغییر رنگ مرکب نوشتاری جلوگیری می کند و حتی اگر مرکب با شیره ی آن آمیخته شده باشد موشها کاغذ را نمی جوند. نظر به اطلاعات موجود در «قانون تندرستی سلیرین» (قرن ۱۲ میلادی) در قرون وسطی، افسنتین به عنوان داروی مدر، محرک سقط جنین، ضدالتهاب و پادزهر استفاده می گردید. طبیب مشهور قرن ۱۱ میلادی فرانسه، آدا آزمینا، استفاده از این گیاه را به همراه کرفس برای درمان زردی توصیه میکند.افسنتین گیاهی پر خاصیت / قسمت دوم

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد