اقدامات اولیه در آسم


اقدامات اولیه در آسم

اقدامات اولیه در آسم

آسم (برگرفته شده از واژه یونانی ἅσθμα به معنی «آسما» یا «نفس نفس زدن») یک بیماری التهابی رایج مزمن مجاری هوایی است که ویژگی‌های آن عبارتند از علائم متغیر و عودکننده، انسداد برگشت پذیر جریان هوا و اسپاسم برونش.نشانه‌های رایج آن عبارتند از خس خس، سرفه و تنگی نفس که به سه‌گانه آسم معروف است‏.تصور بر این است که آسم از ترکیبی از عوامل ژنتیکی و عوامل محیطی ایجاد می‌شود. تشخیص آن معمولاً بر اساس الگوی علائم، پاسخ به درمان در طول زمان و اسپیرومتری صورت می‌گیرد. این بیماری از نظر بالینی با توجه به دفعات علائم، حجم بازدمی با فشار در یک ثانیه (FEV1) و بیشینه میزان جریان بازدمی طبقه‌بندی می‌شود.آسم را همچنین می‌توان بر اساس آتوپیک (بیرونی) یا غیرآتوپیک (درونی) بودن عامل آن طبقه‌بندی کرد که در اینجا آتوپی اشاره به استعداد بروز واکنش‌های حساسیت نوع ۱ اشاره دارد.درمان علائم حاد معمولاً با استفاده از داروهای استنشاقی کوتاه اثر آگونیست بتا ۲ (مانند سالبوتامول) و کورتیکواستروئیدها خوراکی صورت می‌گیرد. در موارد بسیار شدید ممکن است لازم باشد از کورتیکواستروئیدهای داخل وریدی، سولفات منیزیم استفاده شده و فرد بستری گردد. با اجتناب از حساسیت‌زاها یا آلرژن‌ها و محرک‌ها و با استفاده از کورتیکواستروئیدهای استنشاقی می‌توان از بروز علائم جلوگیری کرد. اگر علائم آسم تحت کنترل در نیامد، آگونیست‌های طولانی‌اثر بتا (LABA) یا آنتاگونیست لکوترین را نیز می‌توان علاوه بر کورتیکواستروئیدهای استنشاقی استفاده نمود.شیوع آسم از دهه ۱۹۷۰ به‌طور قابل توجهی افزایش یافته است. در سال ۲۰۱۱، تعداد ۲۳۵-۳۰۰ میلیون نفر در سطح جهان به این بیماری مبتلا بودند،و این بیماری حدود ۲۵۰،۰۰۰ مورد مرگ و میر را سبب شد. بیمار مبتلا به آسم را در یک محیط آرام و فاقد محرک های تنفسی مثل بوی گل و درد سیگار قرار دهید. مناسب ترین وضعیت برای بیمار حالت نشسته است. سعی کنید با صحبت کردن، بیمار را آرام کنید و به او اطمینان دهید که وضعیت او را در کنترل دارید. تعداد و عمق تنفس بیمار را کنترل نمایید. مراقب باشید خلط موجب انسداد راه تنفسی بیمار نشود. در این مورد سرفه مؤثر بوده و سعی نکنید از سرفه بیمار جلوگیری کنید. مصرف مایعات به رقیق شدن خلط کمک می کند، لذا، مصرف آن را مورد توجه قرار دهید. لباس ها و کمربند بیمار را شل کنید تا راحتتر تنفس کند. در صورت دسترسی به اکسیژن میتوانید اکسیژن درمانی را برای بیمار آغاز کنید. چنانچه بیمار از اسپری تنفسی استفاده می نموده و آن را در دسترس داریدمی تواند مورد استفاده قرار دهید. در صورت شدید بودن وضعیت بیمار به اورژانس اطلاع دهید و تا رسیدن واحد اورژانس بیمار را ترک نکنید.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد