اقدامات اولیه در شوک دیابتی


اقدامات اولیه در شوک دیابتی

اقدامات اولیه در شوک دیابتی

اگر بیمار، هوشیار یا نسبتاً هوشیار است و اگر نمی تواند پاسخ درستی به پرسش های شما بدهد یا مطمئن نیستید که بیمار دچار شوک انسولین است یا کمای دیابتی، تجویز مایع قند ضرر ندارد. مصرف مواد قندی وضعیت بیمار مبتلا به شوک انسولین را بهبود میبخشد و سطح گلوکز خون را آن قدر بالا نمیبرد که به بیماری که در کمای دیابتی است صدمه بیشتری بزند.به طور کلی به بیماران دیابتی هوشیار قند خوراکی داده و آنها را فوراً به یک مرکز درمانی مناسب بفرستید. اگر بیمار دیابتی بیهوش است، او را با انتقال فوری، به یک مرکز درمان مناسب بفرستید. هر بیمار دیابتی ناخوشی باید برای درمان و معاینه بیشتر با آمبولانس به یک مرکز درمانی مناسب انتقال داده شود.نکته: پیشرفت به سمت شوک انسولین سریع بوده و ممکن است کشنده باشد.پیشرفت به سمت کمای دیابتی معمولاً چند روز طول میکشد.کمک‌های اولیه :بهترین درمان شوک پیشگیری از آن است. بنابراین اگر برای کسی حادثه‌ای اتفاق افتاده (مثلاً تصادف کرده) که احتمال می‌دهید دچار شوک شود ولی هنوز علائم شوک را نشان نمی‌دهد، با این حال اقدامات درمانی شوک را در مورد وی اجرا کنید تا دچار شوک نشود. این اقدامات عبارتند از : ۱- کنترل و باز نگه داشتن راه‌های هوایی مصدوم و جلوگیری از آسپیره کردن مواد استفراغی. ۲- دادن اکسیژن. ۳- کنترل خونریزی. ۴- آتل‌بندی محل شکستگی. ۵- مریض را به پشت دراز کرده و پاهایش را حدود ۳۰- ۲۰ سانتی‌متر بلند کنید. نکته مهم اینکه اگر با این کار تنفس مصدوم مشکل شد فوراً پاها را پائین بیاورید و یا اگر احتمال شکستگی پا یا ستون فقرات می‌رود، پاها را بلند نکنید. ۶- جلوگیری از دفع حرارت بدن مصدوم به وسیله پیچیدن وی درون پتو یا لحاف یا هر چیز مشابه آن، توجه داشته باشید که با حرارت خارجی (بخاری) مصدوم را گرم نکنید. ۷- درصورتی که مصدوم بیهوش نبوده و استفراغ ندارد به او مایعات بدهید. ۸- کنترل علائم حیاتی را هر ۵ دقیقه یک بار به عمل آورید.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد