انواع دستگاه عصبی خود کار از لحاط عملکرد


انواع دستگاه عصبی خود کار از لحاط عملکرد

انواع دستگاه عصبی خود کار از لحاط عملکرد

 از لحاظ عملکرد به دو بخش تقسیم میشود: ۱) سمپاتیک در ناحیه سینه ای کمری (Thora Columbar) ۲) پاراسمپاتیک در ناحیه سری خاجی (CraniOSaCral)دستگاه عصبی  سمپاتیکدر هفته پنجم، سلول هایی از ستیغ عصبی ناحیه سینه ای به دو طرف نخاع در پشت آئورت مهاجرت میکنند و در اینجا زنجیره سمپاتیک را در دو طرف ستون مهره ها میسازند. سپس بامهاجرت به نواحی گردانی و لومبوساکرال، زنجیره سمپاتیک را به طول واقعی اش میرسانند.گانگلیون ها در ابتدا قطعه بندی مشخصی دارند که بعدا به خصوص در ناحیه گردنی به علت ادغام گانگلیون ها در یکدیگر به هم میریزد. برخی از نوروبلاست های سمپاتیک به جلوی آئورت حرکت میکنند تا گانگلیون های پیش آئورتی (PreaOrtic) مثل گانگلیون های سلیاک و مزانتریک را بسازند. بقیه سلول های سمپاتیک به قلب، ریه ها و دستگاه گوارشی می روند و شبکه های سمپاتیک عضوی Sympathctic) (Organ pleXUS را تشکیل میدهند.پس از تشکیل زنجیره سمپاتیک، رشته های عصبی از ستون و ابران احشایی (شاخ میانی) وارد گانگلیون های زنجیره سمپاتیک می شوند. این رشته ها که شاخه های سفید ارتباطی نیز نام دارند، دارای غلاف میلین هستند و سلول های گانگلیون ها را تحریک میکنند.آکسون سلول های گانگلیون های سمپاتیک، رشته های پس گانگلیونی (Postganglionic Fibers) نامیده می شوند و فاقد میلین هستند. این رشته ها به سطوح دیگر زنجیره سمپاتیک و یا به قلب و ریه و دستگاه گوارش میرسند. رشته هایی که از زنجیره سمپاتیک به اعصاب نخاعی وصل میشوند شاخه های خاکستری ارتباطی نام دارند و از طریق اعصاب نخاعی به عروق خونی محیطی، موها و غدد عرق می روند.سیستم عصبی خودکار (دستگاه عصبی سمپاتیک و پاراسمپاتیک)سیستم عصبی خودکار یا اتونومیک، سیستمی حرکتی است که با تنظیم عمل عضلات صاف، عضله قلبی و غدد در ارتباط است. و به عبارتی دیگر این سیستم قسمتی از سیستم عصبی محیطی (PNS) است که رشته‏های حرکتی را به عضلات صاف، عضله قلبی و غدد بدن می‏فرستد.از آنجا که این سیستم در یک سطح ناخودآگاه و تقریبا به شکل غیرارادی عمل می‏نماید به این نام شناخته می‏شود. البته این بخش از سیستم عصبی از طریق ساقه مغزی، قطعات سینه‏ای- کمری ( T1تا L2) نخاع، خاجی نخاع ( S2تا S4) با سیستم عصبی مرکزی ارتباط دارد و نهایتا توسط هیپوتالاموس، مخچه و لوب فرونتال مغز کنترل و تنظیم می‏شود. از نظر عملکرد این بخش از سیستم عصبی به دو بخش مجزا یعنی دستگاه عصبی سمپاتیک و دستگاه عصبی پاراسمپاتیک تقسیم می‏شود.از آنجایی که تصور می‏شود دستگاه سمپاتیک در واکنش‏های هیجانی مانند خشم و ترس وارد عمل می‏شود، به این نام شناخته می‏شود در حالی که بر عکس سیستم پاراسمپاتیک از عمل سمپاتیک جلوگیری کرده و باعث آرامش و سکون می‏شود و در فعالیتهای روزمره به طور طبیعی و آرام نقش دارد.سیستم عصبی پاراسمپاتیک (PANS) کمتر از سیستم عصبی سمپاتیک، توسعه یافته است. پاراسمپاتیک بیشتر در مورد ساختمانهای مختلف سر و گردن به کار می‏رود؛ ولی در احشای موجود در حفرات بدن نیز پخش می‏شوند. هیچ شاخه‏ای از پاراسمپاتیک به پوست، عضلات دیواره بدن یا قسمتهای انتهایی بدن نمی‏رسد. بخش کرانیال این سیستم شامل آکسون هسته‏های پاراسمپاتیک موجود در ساقه مغزی هستند که به همراه اعصاب زوج سوم، هفتم، نهم و دهم مغزی و بخش ساکرال آن از قطعات نخاعی S2-S3-S4خارج می‏شوند. گانگلیون یا عقده‏های کوچک اعصاب پاراسمپاتیک در دیواره ارگانهایی قرار دارند که به آنها عصب‏دهی می‏کنند و از اینرو فیبرهای پیش عقده‏ای این سیستم طولانی بوده و از سیستم عصبی مرکزی تا احشاء کشیده می‏شوند در حالی که فیبرهای پس عقده‏ای کوتاه بوده و تنها به صورت موضعی و در خود عضو انتشار دارند.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد