ایا درست است که  بیماری سرطان خود را  با دیگران در میان بگذارم؟


ایا درست است که  بیماری سرطان خود را  با دیگران در میان بگذارم؟

آیا درست است که  بیماری سرطان خود را  با دیگران در میان بگذارم؟

 به که بگوییم، به که اعتماد کنیم؟سؤالی که ممکن است با تشخیص سرطان به ذهن برسد این است: «این خبر را با چه کسی در میان بگذارم؟» بسیاری از مبتلایان به سرطان بهترین گزینه را در میان گذاشتن موضوع با دوستان نزدیک و اعضای خانواده میدانند، تا فرصتی برای درک موضوع و حمایت داشته باشند. عده ای هم بهتر میدانند که ترسی و امید. خود را از سایرین پنهان نگاه دارند. زندگی چرخه ای گذرا از تغییرات، مرگ و رشد است. با این فکر، همه ما میدانیم که زندگی هیچ کس ابدی نیست.از آنجا که زندگی بسیار کوتاه است، باید از هر لحظه آن استفاده کرده و یاد بگیریم هدیه حیات را حق مسلم خود نپنداریم. با گفتن موضوع سرطان به نزدیکان خود، فرصتی برای حمایت از شما و به دوش کشیدن بخشی از بار هیجاناتتان به آنان می دهید. من مطمئنم بسیاری از عزیزاندوستان و افراد خانواده در این مرحله در وضعیت مستحکم تری برای تحمل قسمتی از بار روانی شما هستند. سرانجام، اگر می خواهید با روش پزشکی معمول درمان شوید، پنهان نگاه داشتن آن از نزدیکان مشکل خواهد بود. علائم و عوارض جانبی درمان به چشم اطرافیانتان خواهد امد. سرطان تنها بیمار را گرفتار نمیکند، بلکه بر زندگی نزدیکان هم تأثیر را در دیگری در را بر روی آن را بر ایران. پنهان نگاه دارید، ولی اگر درمان پزشکی معمول در پیش بگیرید، در این دوره سخت و توان کاه از نظر جسمی و روحی به کمک آنان نیاز پیدا خواهید کرد. اغلب، دلمان می خواهد برای جلوگیری از اضطراب و نگرانی درباره خودمان موضوع را از دیگران پنهان کنیم. بسیاری از افراد سرطانی دلسوزی را دوست ندارند، که متاسفانه روش ابراز عشق بسیاری از مردم است. باید به خاطر داشته باشیم رفتار هر کسی متفاوت است و نمی توانیم از همه انتظار داشته باشیم که مطابق میلی ما رفتار کنند. از روی تجربهٔ شخصی، کسانی را که می توانید به رازداری انها اعتماد کنید و دوستان واقعی تان را می شناسید. از خود بپرسید: «چرا میخواهم رازم را به این فرد بگویم؟»، می توانم به او اعتماد کنم؟»، و «این کار چه کمکی به من میکند؟» وقتی سرطان دارید و نمیدانید دیگران چه احساسی دارند، فکر کردن درباره خود بسیار مهم است. این زمانی است برای ارزیابی موقعیت خود، انرژی خود را " صرف التیام و از بین بردن موانع سرراه کنید. البته، بسیاری بیماران سرطانی پنهان نگاه داشتن جزئیات از دیگران را، بسته به نوع رابطه با دوستان و نزدیکان، بهتر میدانند. فقط اینکه یک نفر عضو خانواده است دلیل درک کامل موضوع و همدردی با نیازهای شما نمی شود. بسیاری بیماران سرطانی، خود میدانند به چه کسی می توانند اعتماد کنند. به طور قطع دوستان واقعی و قابل اعتمادی برای در میان گذاشتن بیماری ای مثل سرطان را پیدا می کنید. دوستانی که راز تان را به آنان میگویید، در آغاز ممکن است اظهار کنندموضوع را درک کرده و عهد ببندند که در طول درمان همراهتان خواهند بود. ولی در بلندمدت، ممکن است چنین نشود. برخی افراد در آغاز با بهترین طرز فکر سخنان زیبا و آرزوهای خوب با شما تماس میگیرند، و با گذشت زمان، اینها هم من متوجه شدم بسیاری از این «دوستان» از بیماری شما به عنوان تکیه گاهی برای زندگی خود استفاده میکنند. این طبیعت انسان است که زندگی خود را با زندگی دیگران محک بزند. برای همین است که روزنامه ها و برنامه های خبری بر از تراژدی، این همه محبوبیت دارند. ما به تراژدی انسانی عشق و نفرت میورزیم. دیدن شوربختی دیگران، بسیاری را نسبت به زندگی، گزینه ها و وجود خود خوش بین می کند. دوستان غیر واقعی، درباره بیماری شما شایعه پراکنی میکنند، و از آن برای احساسی خوشبختی از وضعیت خود را قضاوت درباره شیوه زندگی خود استفاده میکنند. بنابراین، درباره کسانی که راز خود را با آنان در میان میگذارید به دقت فکر کنید. موضوع را فقط به عزیزان و دوستان نزدیکی که بدون قید و شرط به شما عشق میورزند و در پستی و بلندیها و شادی و غمها، همراهتان هستند و توانایی رازداری را دارند بگویید. این وقت بسیار مناسبی برای بازبینی زندگی خود است و بدون شک دوستان واقعی خود را خواهید شناخت.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد