با آسیب های حین دویدن آشنا شوید..!


با آسیب های حین دویدن آشنا شوید..!

تشخیص آسیب های حین دویدن

تشخیص آسیب های حین دویدن اغلب بحث انگیز است. درک مکانیسم آسیب و تشخیص های افتراقی حائز اهمیت است. پزشکان در درمان آسیب های حین دویدن اغلب بر روی محل آسیب دیده متمرکز می شوند، اما هر نوع آسیبی را باید به عنوان تظاهری از اختلال عملکرد در زنجیرهٔ حرکتی در نظرگرفت و کلی زنجیره را باید جهت رد هر نوع آسیب زمینه ای یا اختلال عملکردی بررسی و آزمایش کرد. این رویکرد به ویژه در اشخاص با آسیبهای قبلی و راجعه حائز اهمیت است.شرح حال آسیب به وجود آمده در حین دویدن از اهمیت خاصی برخوردار است؛ زیرا همین شرح حال، پایهٔ تشخیص را تشکیل می دهد. پزشک باید از بیومکانیسمهای دویدن آگاه باشد. تجزیه و تحلیل کلی برنامهٔ دو، مثل تغییر در مسافت و شرایط انجام نرمشی ها، مهم است. به کفش هایی که دونده میپوشد و نیز وسایلی که باید از آنها استفاده کند باید توجه کرد.

درمان آسیب های حین دویدن

می توان یک ارزیابی از کل اندامهای تحتانی و ستون فقرات را، در حالی که دونده ایستاده، نشسته، خوابیده به پشت یا خوابیده بر روی شکم است، انجام داد. اندامهای تحتانی را باید به دقت برای پیدا کردن نبود تقارن عملکردی استاتیک و دینامیک معاینه کرد. به هر نوع نبود توازن در پاها باید توجه کرد. معاینات دینامیک مثل آزمایش راه رفتن، حرکات پاها، ارزیابی نابرابری طول اندام ها و آزمونهای عملکردی مفصل ساکروایلیاک را میتوان انجام داد. ارزیابی دینامیکی را می توان به طور غیرمستقیم هم انجام داد.مثلاً به کفش های دونده برای پی بردن به نحوهٔ ساییدگی آنها دقت کرد. یک معاینهٔ عملکردی کامل باید مشتمل بر ارزیابی جایگاههای مختلف زنجیرهٔ حرکتی باشد و برای این کار دویدن بر روی یک تردمیل ممکن است مفید باشد. رادیوگرافی گاهی باارزش است؛ از جمله موارد کاربرد آن، شک به شکستگی استرس یا مفصلی ملتهب است. بن اسکن ۲ تا ۸ روز بعد از شروع سندرم شکستگی استرسی می تواند مثبت باشد. MRI یک روش تصویربرداری غیرتهاجمی است که بهترین کنتراست بافت نرم را در نماهای چندگانه، بدون اینکه بیمار را در معرض پرتوهای یون ساز قرار دهد، فراهم میآورد. به کمک MRI می توان یک ارزیابی دقیق از ناهنجاریهای داخل تاندون ها انجام داد. ارزش اولتراسوند در تشخیص زانوی پرش کاران، ضایعات منیسکها و ضایعات تاندون آشیل نشان داده شده است. پیشرفت و توسعهٔ آرتروسکوپی در تشخیص و درمان ضایعات زانو و آرنج حادثهٔ مهمی بوده است.آسیب های حین دویدن به لحاظ تشخیص مشکل ساز هستند؛ زیرا علایم این قبیل آسیبها اغلب گمراه کننده و غیراختصاصی می باشند. تشخیص یک آسیب در یک فرد دونده با نوعی عدم قطعیت همراه می باشد نه تنها این مسئله در مورد بافت آسیب دیده بلکه در مورد شرایط زمینهای و تسریع کننده نیز صادق است.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد