با داروهای کندساز اشنا شوید ؟؟


با داروهای کندساز  اشنا شوید ؟؟

 با داروهای کندساز  اشنا شوید ؟؟

 غیر از الکل، داروهای کندساز به انواع مخدرها (Narcotics) مسکن ها (Analgesics)، و آرام بخش ها(Tranquilizers) تقسیم می شوند. همه آنها خصوصیات مشابه دارند: مصرف کننده نسبت به آنها تحمل پیدا می کند و برای کسب اثر آرامبخش اولیه آنها چیره های (doses) تدریج افزاینده ضرورت مییابد؛ به هنگام نرسیدن دارو علائم ترک، ظاهر میگردد؛ و مصرف جیره بالا موجب کندی کارکرد دستگاه های مختلف بدنزیاد داروهای کندساز می تواند با کاستن از فعالیت های حیاتی به حدی که قادر به تمدید حیات نباشند، به مرگ بیانجامد.این سئوال مطرح است: چه چیزی سبب می‌شود که مصرف آزمایشی دارو یا مصرف محفلی یا تفریحی آن به اعتیاد بینجامد؟در پاسخ می‌توان گفت: برخی داروها بسیار اعتیاد آورند. سه عامل اصلی مشترکاً سبب می‌شوند داروها اعتیادآورتر از دیگر مشوّق‌ها باشند:نخستین عامل: این است که داروهای اعتیادآور دستگاه دوپامینی مزولیمبیک پاداش در مغز را بیش‌از حد تحریک می‌کنند.با مصرف داروهای روانگردان (Psychoactive) نشئه‌ دارویی ایجاد می‌شود که برای مصرف‌کننده «اَبَرپاداش» (Super- Reward) است. مصرف این داروها هم بخش لذّت (خوش داشتن) و هم بخش انگیزش (خواستن) را به طور همزمان در دستگاه عصبی افیونی و دستگاه دوپامینی پاداش در مغز را به فعّالیّت بر می‌انگیزد. خاطره‌ی یکبار تجربه‌ی این مواد چنان لذّت سرشاری به شخص می‌دهد که او را به شدّت وسوسه می‌کند تا در جستجوی تکرار آن برآید.عامل دوّم: با مصرف مکرّر داروهای اعتیادآور سندرم ناخوشایند ترک دارو ایجاد می‌شود. با مصرف مکرّر دارو دستگاه‌های لذّت مغز، بیش از پیش در برابر تحریک مقاوم‌تر شده تحمّل دارویی tolerance ایجاد می‌شود. قطع دارو سبب می‌شود فعّالیّت دستگاه‌های لذّت که اینک مقاوم شده‌اند کاهش یابد و فرآیندهای ناخوشایند ترک دارو فعال شوند و عوارض ترک دارو بروز کند.این حالت آزارنده‌ ترک دارو سبب می‌شود در معتادان انگیزه‌ دوچندانی برای ادامه‌ی مصرف دارو ایجاد شود. کارکرد دستگاه دوپامین مزولیمبیک که نقش مهمّی در جنبه‌ انگیزش پاداش‌ها دارد، مستقیماً ایجاد احساس لذّت نمی‌کند، بلکه شخص را به تکرار رویدادی که سبب افزایش لذّت شده است سوق می‌دهد.عامل سوّم: مصرف داروهای اعتیادآور ممکن است تغییرات دایمی در دستگاه‌های پاداش مغز ایجاد کنند، این تغییرات حتّی پس از گذراندن دوره‌ ترک دارو نیز موجب اشتیاق به دارو می‌گردند. لذا با مصرف بعدی دارو نظیر کوکایین، هرویین و آمفتامین یا محرّک‌های وابسته به دارو دستگاه دوپامین مزولیمبیک به شدّت فعّال شده و موجب می‌شود نورون‌های این ناحیه دچار پرکاری یا حسّاسیّت شوند و چون در دستگاه دوپامین مزولیمبیک کیفیّات انگیزشی (خواستن) شدیدتر از کیفیّات لذّت‌بخشی پاداش (خوش داشتن) آن است به همین دلیل پرکاری آن در معتادان موجب اشتیاق مفرط به مصرف دارو می‌شود.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد