با گیاه بادیان ( رازیانه ) بیشتر آشنا شوید….


با گیاه بادیان ( رازیانه ) بیشتر آشنا شوید….

با گیاه بادیان ( رازیانه ) بیشتر آشنا شوید....

 

بادیان ( رازیانه )-ANIISUM VULGARE

گیاه یک ساله  علفی است که قدش تا ۶۰ سانتی متر رسیده و از خانواده  چتردارها umbelliferae می باشد. یک ریشه اصلی باریک سفید رنگ دارد. ساقه اش راست و دارای شیاری کوچک بوده، بالایساقه دارای شاخه های متعدد است. گل هایش سفید و یا آبی ور پنج گلبرگی است. میوه آن بیضی شکل، قهوه ای رنگ یا خاکستری و دو بذری میباشد. در ماه های خرداد تا مرداد گل میکند. میوه آن در مرداد تا شهریور میرسد. بادیان در بسیاری از کشورهای دنیا می روید. بذر بادیان به عنوان ماده خوراکی استفاده شده و در زمان رسیدن جمع آوری می شود. توسط کارد (چاقو) و یا داس قسمت روی زمینی گیاه را درو کرده و به شکل دسته مدتی در همان جای جمع آوری خشک می نمایند. سپس آن را کوبیده و باد می دهند. مهلت نگهداری: ۳ سال.

اهمیت اقتصادی

میوه و روغن معطر بادیان در صنایع غذایهی، قنادی، لیکور و شراب سازی، عطاری و داروسازی وسیعاً استفاده می شود. برگها و بذر آن به عنوان ادویه به سالادها، مخلفات غذایی، سوپ ها، خورشها، غذاهای گوشتی و ماهی، همچنین هنگام درست کردن خیار شور یا سایر سبزیجات شوری اضافه می شود. بادیان در صنایع داروسازی و عطاری به عنوان ماده ای برای گوارا نمودن بو و مزه ترکیبات دارویی و محصولات مختلف آرایشی به کار می رود. در طب سنتی اقوام مختلف، خاکه و عصاره بذر بادیان به عنوان داروی ضدسرفه، خلط آور، تب بر، ضد التهاب، ضد نفخ (در صورت جمع شدن باد در روده) و مسهل (در موارد یبوست کهنسالان)، مدر و ضدالتهابی، برای بیماریهای کلیه و سنگ کلیه و مثانه و همچنین برای زیاد شدن شیر مادران شیرده استفاده می شود مردم علف و بذر بادیان را بر ضد بید،ساس، مورچه، سوسک و دیگر حشرات استفاده می نمایند. در طب کهن درباره ویژگی دارویی بادیان، جالینوس، ابن سینا و دیگر پزشکان مشهور اظهار نظر کرده اند. به نظر ابن سینا بادیان انسدادها را میگشاید. کمی لکنت زبان می آورد. درد را تسکین میبخشد. عرق بدن را خارج کرده و بادها را از میان می برد. برای ورم روده و باد دست و پا مفید است. تنفس را آسان کرده، سبب رفع تشنگی شده و در موارد انسداد کبد کمک کننده است.این گیاه معده را تقویت می کند و انسداد کلیه، مثانه و رحم را می گشاید. همچنین دارای تأثیرات زیر هم هست: افزایش ادرار، جلوگیری از ترشحات مخاطی سفید رنگ رحم، افزایش شیر، تسکین سردرد و سرگیجه (در صورتی که دود بادیان را استشمام کنند) و کاهش درد گوش (در مواردی که پودر بادیان به همراه عرق گل محمدی در گوش چکانده شود). بادیان برای لرزش مزمن مفید بوده در برابر بسیاری از سموم جنبه ی محافظت کننده دارد. ابن سینا میگوید که بادیان به مقدار ۰/۵ تا ۰/۲ گرم روزی ۲ تا ۳ بار به بیماران داده شود. محمد حسین شیرازی بادیان را برای درمان بیماری های صرع و فلج از جمله فلج عصب صورت پیشنهاد می نماید. جویدن بادیان هنگام سردرد مفید است. این گیاه همچنین راه های تنفسی را تمیز نموده، درد سینه، سرفه، تنگی نفس و تپش قلب را تسکین بخشیده، خستگی را رفع می کند. عصاره ی حاصل از بذر بادیان برای درمان بیماری های راه های تنفسی (ذات الریه، برونشیتو ...) خصوصاً برای نفس تنگی، انسداد کبد، طحال، کلیه، مثانه، استسقا (آسیت)، و درمان مسمومیت با مواد سمی پیشنهاد می شود. در پزشکی امروز میوه بادیان در روسیه و بیست کشور جهان استفاده میشود. عصاره میوه بادیان و روغن آن به عنوان ماده ای خلط آور، ضد سرفه، فراگیرنده، مسهل، ضدالتهاب و زیاد کننده عمل ترشحی دستگاه گوارش مورد مصرف قرار میگیرند. بادیان به لحاظ خلط آور و ضدالتهاب بودن برای درمان بیماری های راه های تنفس مانند ذات الریه، برونشیت، التهاب گلو، سرفه خشک اطفال، تنگی نفس برونشیتی، حالات آلرژیک راه های فوقانی تنفس و سل پیشنهاد میشود.در طب داخلی، خاکه، عصاره و یا چای ترش بادیان و ترکیبات روغن معطر آن برای درمان گاستریت، کولیت اسپاستیک مزمن، یبوست و پانکراتیت مزمن استفاده می شوند. بادیان جریان هضم غذا را بهتر می کند. در طب هندی از میوه ی آن به عنوان مدر و ضد نفخ استفاده می شود و روغن آن در ترکیبات شربت سینه به کار می رود که خاصیت خلط آوری و ضدسرفه داشته، برای درمان التهاب غشای مخاطی راه های تنفس (هنگام برونشیت، التهاب حلق، فارنژیت و غیره) کاربرد دارد. بذر بادیان در ترکیب چای های سینه ای و ضدسرفه و عرق آور به کار میرود.

روش مصرف

۱ - عصاره میوه بادیان. یک قاشق چای خوری (۰/۵ گرم) خاکه میوه آن را در یک استکان آب جوش روی شعله پایین ۱۵ دقیقه  جوشانده و سپس پالائیده و به مقدار ۲ تا ۳ قاشق سوپخوری روزی ۳ تا ۴ بار، ۲۰ تا ۳۰  دقیقه قبل از غذا به عنوان داروی خلط آور استفاده می کنند ۲ - روغن بادیان به عنوان دارویی خلطآور، اختلاج آمیز و بادشکن به مقدار یک تا ۵ قطره همراه با یک حبه قند روزی ۲ الی ۳ بار مصرف می شود

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد