بررسی اختلال گریز تجزیه ای (Dissociative Flugue)


بررسی اختلال گریز تجزیه ای (Dissociative Flugue)

بررسی اختلال گریز تجزیه ای (Dissociative Flugue)

 کلیات گریز تجزیه ای عبارت است از دور شدن از خانه و محلی کار خود و علمتوانایی به یادآوری قسمت های مهم هویت شخصی (نظیر اسم، اسم فامیل و...). بیمار اغلب، هویت و شغلی دیگری انتخاب میکند.همه گیری شناسی این اختلال نادر بوده و اغلب در زمان جنگ و پس از سوانح طبیعی بروز می کند. علت این بیماری اساساً روانی است. عامل ایجاد کننده اساسی احتمالا بامیل به کناره گیری از تجارب هیجانی دردناک نظیر مشکلات زناشویی، مالی، و شغلی میباشد. عواملی که فرد را مستعد ابتلاء به این اختلال - میکنند مشتلمند بر افسردگی؛ اقدام به خودکشی؛ اختلالات عضویبخصوص صرع شخصیت مرزی، نمایشی و اسکیزوئید؛ و سابقه سوء مصرف مواد.ویژگی های بالینی حالت گریز نوعی از فراموشی است که در آن ویژگی اضافی  فرار از خانواده ، یک مشکلی یا موضع، و ایجاد هویتی تازه است که ممکن است روزها، هفته ها یا ماهها، حتی سالها دوام یابد. رفتار فرد در جریان حالات گریز کوتاه مدت ممکن است غیرعمدی و اتفاقی به نظر برسد، مثلا از یک سینما به سینمای دیگر برود بی آنکه بداند کجا بوده است. در موارد نادر، شخصی زندگی کاملا تازه و متفاوتی برای خود ایجاد میکند. بیمار مبتلا به گریز تجزیه ای زندگی آرام و بی سر و صدا و تا حدی انزواطلبانه انتخاب میکند، مشاغل ساده ای برمیگزیند، و به طوری کاری میکند که توجه کسی را به خود جلب نکند.سیر و پیش آگهی سیر بیماری کوتاه مدت بوده و چند ساعت تا چند روز طول میکشد. بهبودی سریع و خودبخود بوده و عود نادر است.درمان به منظور درمان می توان از مصاحبه روانپزشکی، مصاحبه به کمک روو هیپنوتیزم استفاده کرد. درمان انتخابی شامل روان پویائی بیانی - حمایتی میباشد. مقبول ترین نوع درمان، تلقین به بیمار برای کنار آمدن با نفر به روانی که در گذشته روی داده، و کمک نمودن به وی برای حل کردن عوامل تنش زای خارجی می باشد.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد