به طور کامل با بیماری مجرای کاذب آشنا شوید../قسمت دوم


به طور کامل با بیماری مجرای کاذب  آشنا شوید../قسمت دوم

درمان

درمان مجاری کاذب برحسب شا ش بند بودن یا نبودن بیمار فرق میکند.۱)- در موارد یکه بیمار مبتلا بمجرای کاذب شاشبند نبوده و هنگام تفتیش و یا اتساع مجرا این حادثه برایش پیش آمد کرده باشد اگر خونریزی از مجرازیاد نیست او را بحال خود باقی گذارده، و تنها یک هفته از تفتیش ویا اتساع دادن مجرا معافش میدارند . اما اگر خونریزی از مجرا زیاد و موجب وحشت باشدمیل متمکنی در مجرا گذارده و آلت را روی آن محکم ببندند تا آنکه بدین وسیله هم احتباسی پیش آمد ننماید و هم خونریزی از مجرا بند آید.۲)- درموارد بکه بیمار مبتلا بمجرای کاذب بعلت شاش بند مراجعه نمود ۵ باشد روش درمان برحسب آنکه علت بروز احتباس ادراری عظم غده وزی و یا ضیق مجرا باشد تا اندازهای فرق میکند. درآدنم وپروستات - درعظم غده وزی و یا مواردیکه پس از حدوث مجرای کاذب احتباس ادراری پیشآمد کند چون مجرای کاذب در سطح تحتانی پیشابراه واقع شده است میل انتخابی برای رفع احتباس هم بترتیب تقدم میل نوک خمیده ساده (بکی)، یامیل نوک خمیده با ماندرن، و یا میل نوک خمیدهای که انحناء بنی که را داشته باشد خواهد بود .اما در صورت عدم موفقیت مرتبا" بیمار را بزل مثانه باید کرد تا شاید بدین وسیله احتقان موجود ه در مجرا مرتفع شده، و بیمار مبتلا موفق بادرار کردن ، و یا پزشک معالج موفق بگذاردن میل متمکن گردد. بالاخره اگر بدین طریقه هم موفقیتی حاصل نگردد باید مثانه بیمار را در بالای استخوان عانه باز نموده (سیستوستومی)، و میل متمکنی در آن قرار داد.در تنگی های پیشابراه - در تنگی های مجرای پیشاب چون موضع حدوث مجرای کاذب معین نیست انتخاب نوع میل هم آسان نخواهد بود، منتها درهر حال باید کوشش کرد تا شاید میل نخی شکلی در مجرا متمکن گذارده شود. در صورت عدم موفقیت هم مرتبا" باید بزلی مثانه کرده و از استحمام با آب گرم و داروهای ضد تشنج استفاده نمود تا شاید بدین وسیله شاش بند بیمار مرتفع ویامیل انتخابی وارد مثانه شود. بالاخره اگر با این روش درمان هم موفقیتی حاصل نگردید باید به سیستوستومی بیمار مبادرت ورزید .

اسیب شناسی مجاری کاذب

محل حدوث مجاری کاذب عموما" در سطح تحتانی یا خلفی پیشابراه و تنها هنگامی هر سطح فوقانی آن است که نوک میل در سوراخ یکی ازلاکون ها وارد و یا در مقابل ضیق نخی شکلی متوقف شده باشد. . با این مجاری کاذب هرقدر بمثانه نزدیکتراتفاق افتند. عمیق تروخطرناک تر خواهند بود بطوریکه در مجرای قضیبی و بیضه ای عموما" شامل قسمت مخاطی و در مجرای بصلی شامل قسمت مخاطی، نسج اسفنجی و گاهی هم محیط مجرا بوده غده وزی فرورفته و یا سرتاسر ان را سوراخ نموده و وادد مثانه گردد

نشانی ھا

مهمترین نشانی هائی که هنگام میل زدن و پس از حدوث مجرای کاذب در پیشابراه جلب توجه میکنند عبارتند از:بیشتر اوقات نوک میل در موضع حادثه متوقف شده و از حرکت باز میماند، و چنانچه مختصری هم جلوتر رود تا عمق مجرا داخل نخواهد شد مگر در موارد ی که بعلت فشار بی حد دست عاملا نوک میل تمام ضخامت جدار عبور کرده و وارد راست روده شود، با آنکه از غده وزی عبور نموده و وارد مثانه گردد.باستثنای مواردیکه نوک میل تمام ضخامت غده وزی را عبور نمود ه و وارد مثانه شده باشد ادراری از سوند خارج نشده و مایعی هم در آن تزریق نمی توان کردبالاخره در موقع وارد کردن میل و با پس از درآوردن آن مقداری خون از مجرا دفع می شود که اندازه ان گاه مختصر و غیر قابل اهمیت و گاه فوق العاده زیاد و موجب وحشت (در مجرای کاذب ناحیه پروستات) خواهد بود. دقت در نشانی های مزبور برای تشخیص حدوث مجرای کاذب درموقع میل زدن کافی و تنها در مواردیکه این ضایعه در ضخامت غده پروستات ایجاد شده و تا مثانه ادامه پیدا کرده باشدکمی ناقص خواهد بود، زیرا دراین قبیل موارد بعلت وارد شدن میل در مثانه (از طریق مجرای کاذب) ادرار از آن خارج شده ومایع هم در آن میتوان تزریق کرد . برای تشخیص این قبیل مجاری کاذب دو علامت دیگر ما را هدایت میکنند که یکی از آنها فشار فوق العاده و اعمال زور برای پیش بردن میل ، ودیگری خونریزی شدید و ناراحت کننده ایست که پس از میل زدن جلب توجه می نماید.حال اگر بیمار مضروب را در جای دیگری میل زده باشند تشخیص مجرای کاذب چگونه خواهد بود ؟ در اینجا گذشته از آنکه شرح حال بیمار، اطلاع از عدم موفقیت در میل زدن، و خونریزی بعدی فکر را متوجه یک مجرای کاذب مینمایند میل زدن تفتیشی مجرا نیز تشخیص حادثه را محرز و مسلم خواهدکرد زیرا دراینگونه موارد اغلب نوک میل انتخابی در مجرای کاذب متوقف مانده و براحتی در مثانه داخل نمیگردد.به طور کامل با بیماری مجرای کاذب  آشنا شوید../قسمت اول

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد