بیماران مبتلا به ابسه های کلیوی چگونه این عفونت را درمان کنند..؟؟


بیماران مبتلا به ابسه های کلیوی چگونه این عفونت را درمان کنند..؟؟

بیماران مبتلا به ابسه های کلیوی چگونه این عفونت را درمان کنند..؟؟

 درگذشته، بیشتر آبسه های کلیوی ناشی از گسترش هماتوژن عفونت استافیلوکوکی بود. در ۲۵ سال اخیر آبسه های گرم مثبت کمتر شایع بوده و شایع ترین مکانیسم برای ایجاد آن روش بالارونده است (نه گسترش خونی). بیماران مبتلا به عفونت های قبلی، سنگ های کلیوی ورفلاکس و بیمارانی که زمینه ای مثل حاملگی، مثانه نوروژنیک و دیابت قندی دارند بیشتر در معرض خطرمیباشند.علائم بالینیشامل تب، لرز، درد پهلوها، و علائم سیستم گوارشی مثل تهوع، استفراغ به اضافه بی حالی و ضعف می باشد. چنانچه باکتری به سیستم جمع کننده کلیه ها راه پیدا کند، علایم مشابه سیستیت، به علت تحریک مثانه ممکن است دیده شود، تندرنس محل زاویه مهرهای - دنده ای و تندرنس شکمی نیز معمولاً دیده می شود. علائم آزمایشگاهیشامل لکوسیتوز با ارجحیت PMN ها (یا شیف به چپ) و باکتریمی در کشت خون میباشد عدم وجود پیوری یا با کتریوری در آبسه های قشری می تواند دیده شود.مهمترین راه تشخیص، imaging است. CT با یا بدون ماده حاجب روش انتخابی است که در اوایل بیماری، بزرگی کلیه و مناطق هایپودانس موضعی و وقتی آبسه تشکیل شد و دیواره التهابی آن را فراگرفت، ممکن است علامت حلقه (ring Sign) دیده شود. CT میتواند ضخیم شدگی فاسیای ژروتا را نیز نشان دهد. سونوگرافی، (هرچند دارای حساسیت کمتری می باشد) به طور معمول به عنوان راهنمای تخلیه آبسه به کار میرود. عکس ساده شکم و IVU از قابلیت اعتماد کمتری برخوردارند برخورد درمانیدرمان شامل تجویز آنتی بیوتیک همراه با تخلیه آبسه می باشد. تا زمانی که کشت های اختصاصی آماده می شود، درمان آنتیبیوتیکی باید جرم های شایع را بپوشاند. اگر کشت خون منفی شده و بیمار به خوبی به درمان اولیه پاسخ دهد، درمان اولیه تزریقی می تواند پس از ۳۵ روز به درمان خوراکی تبدیل شود و تا زمانی که حذف کامل عامل ایجادکننده هم از نظر بالینی و هم رادیولوژیک صورت بگیرد، باید ادامه پیدا کند.  در صورتی که باکتریوری ادامه پیدا کند، باید درمان تزریقی به مدت ۱۰-۷ روز (حداقل) قبل از تبدیل شدن بهدرمان خوراکی ادامه پیدا کند. چنانچه وضعیت بالینی بیمار با تخلیه از راه پوست و درمان آنتی بیوتیکی بهبودی پیدا درمان جراحی باز انجام میگیرد. چنانچه به استاف طلایی به عنوان عامل ایجادکننده آبسه مشکوک باشیم، درمان انتخابی پنیسیلین مقاوم به پنیسیلیناز نظیر متی سیلین و نفسیلین است. در صورتی که سفالوسپورینها می تواند جانشین شود. در مورد آبسه های مربوط به پاتوژن های ادراری، آمینوگلیکوزید به اضافه نسل . .سوم سفالوسپورین ها مؤثر است

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد