بیماری دمانس شایع در بین سالمندان


بیماری دمانس شایع در بین سالمندان

بیماری دمانس شایع در بین سالمندان

 دمانس به اختلالی کلی قوای هوش، حافظه و شخصیت، بدون اختلال در هشیاری اطلاق می شود. دمانس برخلاف عقب ماندگی ذهنی، یک اختلال اکتسابی است. اگر چه دمانس عمدتاً در دوران سالخوردگی دیده می شود اما اختلالات روانی (صرع، تومورهای مغزی، ضربه های مغزی، و ایدز) ممکن است باعث بروز دمانس در دوران کودکی و نوجوانی شوند. بیماری الزهایمر شایعترین نوع دمانس است. دومین نوع شایع آن دمانسی عروقی (۱۰ درصد) است. اکثر موارد دمانس غیرقابل برگشت است.علت دمانسدر بین بیماران سالمند علل دژنراتیو و عروقی تسلط دارد، اما در سایر سنین زیرشاخه مشخص وضوح خاصی ندارد.دمانس معمولاً با اختلال حافظه خودنمایی میکند. سایر خصوصیاتعبارتند از تغییر شخصیت، اختلال خلقی، توهم، و هذیان ها. شروع این بیماری به صورت تدریجی است. رفتار بیمار معمولاً با آشفتگی، عدم تناسب، بی قراری و حواس پرتی مشخص است. نشانه های علاقه و ابتکار جزئی و اندک است. تغییرات شخصیت ممکن است به صورت ضداجتماعی، و گاهی مهار گسستگی جنسی و دزدی از فروشگاهها تظاهر نماید. با پیشرفت دمانس توانایی مراقبت از خود کم شده و بی توجهی نسبت به آداب و رسوم اجتماعی افزایش مییابد. رفتار بدون هدف گردیده و بیمار جهت یابی خود را از دست داده، کلامش بی ربط شده و کنترل ادرارو مدفوع از دستش خارج میگردد. تفکر کند شده و محتوای آن ضعیف میگردد. تفکر ممکن است غیر انتزاعی باشد. قضاوت مختل میگردد. عقاید اشتباهی، اغلب از نوع گزند و آسیب، به راحتی پیدا می شوند. اختلال تفکر در کیفیت تکلم بیمار، که با اشتباهات نحوی و دیسفازی اسمی فراوان همراه است، منعکس میگردد. بالاخره ممکن است بیمار کلمات بی معنی ادا کرده یا از حرف زدن باز ماند. در مراحل اولیه، تغییرات خلق ممکن است به صورت اضطراب، تحریک پذیری و افسردگی ظاهر شود.اختلال اعمال شناختی از خصوصیات خاموشی دمانس هستند. فراموش کاری، بارز و زودرس است. اشکال در یادگیری مطالب تازه معمولا برجسته ترین نشانه است. کاهش حافظه برای اتفاقات جدید بیشتر از وقایع گذشته است. بیماران معمولاً برای کاهش حافظه خود بهانه تراشی کرده و برخی نیز داستان پردازی میکنند. سایر نقائص شناختی شامل اختلال توجه و تمرکز میباشند. عدم وقوف به زمان، و بعدها به مکان و شخصی در مراحل تثبیت شده دمانسی از نشانه های حتمی است. بیمار نسبت به ماهیت و شدت بیماری خود بصیرت ندارد. سیر و پیش آگهیسیر کلاسیک دمانسی به صورت شروع در ۵۰ تا ۶۰ سالگی، پیشرفت تدریجی ظرف ۵ تا ۱۰ سالی، و بالاخره منتهی شدن به مرگ است. شروع بیماری در سنین پائین، وجود سابقه فامیلی و وجود افسردگی و اضطراب همراه، سیر بیماری را سریعتر میکند. هرچه هوشی و میزان تحصیلات فعلی بیمار بالاتر باشد، توانایی او برای جبران نقائص هوشی بیشتر خواهد بود. سیر ۱۰ تا ۱۵ درصد دمانسیها را می توان با تشخیصی و درمان به موقع متوقف ساخته و برگرداند.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد