بیماری سرم را بیشتر بشناسید….


بیماری سرم را بیشتر بشناسید….

بیماری سرم را بیشتر بشناسید....

  زمانی که برای درمان بعضی بیماری های عفونی، از سرم تهیه شده از حیوانات (که حاوی آنتی بادی آماده می باشد) استفاده شود و بخصوصی در مواردی که سابقه مصرف قبلی همین نوع سرم در فرد وجود داشته باشد، ممکن است یک واکنش در بدن اتفاق بیافتد که به آن بیماری سرم میگویند.  به عنوان مثال سرم ضد کزاز که از اسب گرفته میشود ممکن است بعد از تزریق به فرد بیمار چنین اختلالی را بوجود آورد. علائم بیماران شامل: تورم در صورت، خارش پوست و درد شدید در مفاصل است.  تب، تهوع و استفراغ نیز ممکن است دیده شود. امروزه با توجه به افزایش آنتی بیوتیک درمانی، از موارد مصرف چنین سرم هایی کاسته شده است. در درمان بیماری سرم استفاده از داروهای استروئیدی و همچنین آنتی هیستامین ها مؤثر است.یماری سرم یک سندرم کلینیکی است که با تب، لمفادنوپاتی، آرترالرژیا، بثورات پوستی، اختلال گوارشی، گاهی درگیری کلیوی و ضعف مشخص می‌شود. در ابتدا با تزریق پروتئین‌های خارجی مانند آنتی‌توکسین‌های اسبی توصیف شده است و این بیماری به وسیله رسوب بافتی ایمون کمپلکس سیرکولان، فعالیت کمپلمان و پاسخ التهابی متعاقب آن ایجاد می‌شود. بیماری مشابه سرم در خصوصیات کلینیکی مشابه بیماری سرم کلاسیک استاما مکانیزم و پاتوژنز ایجاد این واکنش‌ها متفاوت می‌باشد و این واکنش‌ها، برخلاف بیماری سرم وابسته به تیترهای بالای آنتی‌بادی و ایمون کمپلکس سیرکولان نيست. در این واکنش‌های SSLR کمبود کمپلمان، واسکولیت و ضایعات کلیوی وجود ندارد ولی در بعضی موارد این ضایعات، واکنش‌های با واسطه لمفوسیت T، مشاهده شده است. اتیولوژی و اپیدمیولوژی: داروها و عوامل تراپوتیک دیگر، معمولی‌ترین علت بیماری سرم (SSLR) است که عموما 7 تا 14 روز بعد از مصرف این عوامل ایجاد می‌شوند، آنتی‌بیوتیک‌های که بیشتر همراه واکنش‌های SSLR است شامل پنی‌سیلین، آموکسی‌سیلین، Cefaclor و کوتریماکسازول می‌باشند. گرچه بسیاری داروهای دیگر همراه این واکنش‌ها می‌باشند. مطالعات اپیدمیولوژیک در کودکان نشان داده که ریسک SSLR با cefaclor در مقایسه با دیگر سفالوپسورین‌ها بسیار بالاتر می‌باشد با توجه به شیوع این واکنش‌ها با مصرف cefaclor مطرح شده که در افراد با زمینه ژنتیکی مساله یک متابولیت فعال در حین متابولیسم دارو ایجاد می‌شود که با پروتئین‌های بافتی باند شده و متعاقب آن پاسخ التهابی ایجاد می‌شود.داروهای دیگری که مصرف آنها همراه با SSLR گزارش شده شامل bupropin minocyclin و rituximab و infliximab می‌باشد. در بررسی که در ایران در بیمارستان مفید توسط آقای دکتر شیاری انجام شده شایع‌ترین داروی عامل SSLR فورازولیدون و در درجه بعدی Cefexim بوده است. این واکنش‌ها مشابه بیماری سرم می‌تواند به دنبال عفونت به ویژه عفونت‌های استرپتوکوکی و بعضی عفونت‌های ویرال رخ بدهد. تظاهرات کلنیکی: واکنش‌های بیماری مشابه سرم (SSLR) معمولا شدت کمتری از بیماری سرم دارند و مجموعه‌ای از علايم و نشانه‌ها که شامل آرترالژیا (پلی آرترالژیا) راش کهیری با یا بدون تب (عموما Lowgrade) پلی میالژیا و لمفادنوپاتی است دیده می‌شود. این کودکان ممکن است با شروع حاد درد مفصل و به دنبال آن ناتوانی برای راه رفتن مراجعه کرده باشند. کهیر این ضایعات معمولا غیر خارش‌دار بوده یا فقط خارش جزيی داشته. این ضایعات به هم ملحق شده و ضایعات شبیه target یا پلاک‌های مشابه اریتم مولتی فرم ایجاد می‌کنند. گاهی علاوه بر آرترالژیا، تورم اطراف مفصلی مهاجر دیده می‌شود که به ویژه مچ دست و پا را گرفتار می‌کند و اغلب همراه با تغییر آبی رنگ پوست روی ضایعه می‌باشد. تست‌های آزمایشگاهی: در بیماری سرم در CBC، معمولا نوتروپنی داشته، ترومبوسیتوپنی ضعیف گاهی رخ می‌دهد، ائوزینوفیلی ممکن است حاضر باشد. اما در SSLR عموما کلوسیتوز خفیف با ائوزینوفیلی وجود دارد. در حین بیماری سرم درکامل ادرار، در نیمی ‌از موارد پروتینوری خفیف داشته ولی برعکس گرفتاری کلیوی در SSLR وابسته به داروها غیر معمول می‌باشد. در بیماری سرم در حین حملات شدید اجزاء کمپلمان شامل C3 و C4 و C H50. کاهش یافته است که نشانگر مصرف کمپلمان است. اما در SSLR سطوح کمپلمان نرمال می‌باشند.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد