بیماری شریان کرونری و انفارکتوس


بیماری شریان کرونری و انفارکتوس

بیماری شریان کرونری و انفارکتوس

  پس از ابتلا به انفارکتوس حاد میوکارد و شروع درمان از روز سوم و چهارم، ورزش و تحرک زودرس در نزد این بیماران انفارکتوسی باید شروع شود. این روش، درست مغایر درمان های چندین دهه پیش در نزد بیماران انفارکتوسی می باشد که انها را یک ماه بی حرکت به پشت می خواباندند.، تحقیقات اخیر نشان داده که اینگونه افراد برای بهتر کردن وضع قلب و جریان خون احتیاج به تحرک و ورزش دارند . ورزش از نرمش های دست ها و گردن در بستر شروع میشود، بعدا نیم نشسته در بستر، سپس پیاده روی مختصر روزانه در اتاق و سرانجام پس از سه هفته، اتاق و تختخواب بیمارستان را ترک و مرحله دوم دوره نقاهت شروع میگردد در این دوره، بیماران تحت آزمون اولیه قرار میگیرند تا جزئیات و توصیه های تمرینی به آنها ارائه شود. برنامه تمرینی بعد از بیماری به صورت منظم و نظارت شده در یک مکان مناسب مثل بیمارستان یا دانشگاه میتواند بعد از ۱۴ روز و تا ۱۲ هفته اجرا شود، البته باید همراه با آموزش عوامل تهدیدکننده و مشاوره روانی باشد. در این مرحله تمرینات ورزشی با عضلات بزرگ بدن باید اقلاً ۲۰ تا ۳۰ دقیقه در روز و حداقل سه یا چهار بار در هفته اجرا شود. انجام حرکاتی برای گرم کردن و سرد کردن بدن به ترتیب در ابتدا و انتهای هر جلسه لازم است در مرحله سوم که مرحله نظارت بعد از بیماری برای بازتوانی قلبی است و ۴ تا ۶ ماه ادامه مییابد، بیماران یاد میگیرند که شدت تمرین را خودشان تنظیم کنند. البته بیمارانی که اختلال در ریتم قلب دارند باید از نزدیک کنترل شوند . مرحله چهارم در واقع مرحله نگهداری نوتوانی قلب است که می توان آن را در منزل یا به صورت جمعی انجام داد. این مرحله به طور معمولی نظارت شده نیست. در این مرحله تست ورزشی سالانه توصیه می شود.اصلاح و تعدیل عوامل تهدیدکننده نیز به طور پیش رونده ای باید دنبال شود در اثر ورزش یک تا پنج ساله، عروق قلبی بیماران انفارکتوسی، متسع تر می شود و گردش خون بهبود مییابد. حرکات انقباضی عضله قلب چپ نیز که در نتیجه ضایعه انفارکتوس حساس شده بود، بهبودی مییابد. شایان ذکر است که بنابر برخی شواهد موجود، نوار الکتروکار دیوگرافی بیماران انفارکتوس پس از یک تا پنج سال ورزش مداوم، تا ۳۰ درصد به ویژه درنزد انفارکتوس های خلفی مؤثر بوده است و سلامتی قلب نسبی به بیماران بر میگرددتمرینات مقاومتی تمرینات مقاومتی ممکن است به نفع بسیاری از بیماران شریان کرونری باشد چون قابلیت انقباض و استقامت عضله را بهبود میبخشد. بیماران با ضایعات قلبی یا تحت درمان، می توانند ۴ تا ۶ هفته پس از برنامه هوازی نظارت شده، تمرینات سبک مقاومتی را به برنامه معمولی خود اضافه کنند. تمرینات سبک مقاومتی با تسمه هایی که خاصیت ارتجاعی دارند، وزنه های دستی سبک یا دستگاه تمرین با وزنه اجرا می شود. باید هنگام شروع تمرینات، فشار خون بیماران و پاسخ های الکتروکاردیوگرام تنظیم شود. بیمارانی که فشار خون بالا دارند تا وقتی که فشار دیاستول آنها به کمتر از ۱۰۵ میلیمتر جیوه نرسد نباید به تمرینات مقاومتی بپردازند. محدودیت های دیگری که برای تمرینات مقاومتی وجود دارند عبارتند از: علائم ناپایداری و اختلال در ریتم قلب و پرفشار خونی کنترل نشده.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد