بیوفلاوونوئیدها و کوئرستین,نوعی از ویتامین P


بیوفلاوونوئیدها و کوئرستین,نوعی از  ویتامین P

بیوفلاوونوئیدها و کوئرستین,نوعی از ویتامین P

 بیوفلاوونوئیدها یا فلاوونوئیدها، که ویتامین P هم خوانده میشوند، شامل سیترین، کوئرستین، هسپیریدین و روتین هستند. اینها موادی به رنگ روشن و برای حفظ استحکام رگ های خونی کوچک و مویرگها ضروری اند. مواد ضد اکسایش و ضدالتهاب قدرتمندی هستند. بیوفلاوونوئیدها مس سمی را هم از بدن خارج میکنند. اینها در جذب ویتامین C و جلوگیری از اکسایش آن مفید هستند، از این رو، کارکرد آن را بهتر و طولانی تر میکنند. کار اصلی بیوفلاوونوئیدها فراهم کردن شرایط برای مصرف درست ویتامین C است. ویتامین P نخستین بار توسط دکتر البرت سنت - جیورجی کشف شد، که ان را در سفیدی پوست مرکبات یافت. حرف P در ویتامین P به معنی عامل تراوایی است، و به این دلیل به این گروه از مواد داده شده است که تراوایی و استحکام مویرگها را بیشتر میکند - یعنی عبور اکسیژن، دی اکسیدکربن و مواد مغذی از دیوارهٔ مویرگها را بهتر میکند. بیوفلاوونوئیدها عامل رنگی بسیاری از میوه ها و سبزیجات است، و درغلات، خشکبار، برگ ها و گل ها هم یافت می شود. مطالعات، ارزشی بیوفلاوونوئیدها را در درمان بسیاری از بیماریها نشان داده اند. اینها یکی از فراوان ترین اجزای زیست شناختی گیاهان هستند. تأثیر ملایم و مفیدی بر بسیاری فرایندهای فیزیولوژیایی بدن دارند و برای قلب، رگهای خونی، کبد، دستگاه ایمنی، بافت همبند، غدد فوق کلیوی، کلیه ها، ماهیچه بندی و دستگاه فلاوونوئیدها استحکام مویرگها را بیشتر کرده، به تثبیت سطح قند خون کمک کرده و از شروع عفونتها جلوگیری میکنند. کوئرستین فلاوونوئیدی است که به طور طبیعی در میوه ها، خشکبار، دانه های گیاهی، گلها، پوست گیاهان و برگها وجود دارد. به عنوان یک ماده مغذی ضد آلرژی و ضدالتهاب مشهور است و میتواند غشاهای ماستسل ها را محکم کرده و مانع آزاد شدن هیستامین و سایر عوامل التهابی شود. کوئرستین یک ماده ضداکسایشی است و میتواند مانع فرایندهای التهابی ای شود که اغلب در بروز سرطان و تومور دیده میشود. همچنین لوکوترین ها (عوامل التهابی هزار بار قوی تر از هیستامین)، هیالورونیداز (آنزیمهای تخریب کننده کلاژن) و آنزیم های لیزوزومی (پیش سازهای التهاب موضعی) را مهار می کند. کوئرستین و سایر فلاوونوئیدهای مشتق از میوهها و سبزیجات، از مدتها پیش به عنوان مواد مهم در پیشگیری از سرطان شناخته شده بودند. مطالعات آزمایشگاهی جدید احتمال درست بودن این عقیده را تأیید میکنند. کوئرستین و سایر فلاوونوئیدها در لوله آزمایش مانع رشد سلولهای سرطانی، از جمله سلولهای سرطانهای پستان، روده بزرگ و ریه شده اند. برخی مطالعات نشان داده اند که کوئرستین درد و سایر علائم ناشی از التهاب مزمن پروستات را تسکین میدهد. به علاوه، کوئرستین از رشد سلولهای سرطانی پروستات در لولهٔ آزمایش جلوگیری میکند. مطالعات بیشتر برای تأیید منافع کوئرستین در درمان سرطان پروستات لازم است.کوئرستین همچنین سلول های بتای انسولین ساز لوزالمعده را از آسیب بنیان های آزاد محافظت کرده و ترشح انسولین را بیشتر میکند. مانند سایر بیوفلاوونوئیدها در تقویت شبکه کلاژن رگهای خونی نیز مؤثر است. کوئرستین یک عامل ضدتوموری است که گمان میرود آسیب دیدن DNA در اثر مواد سرطانزایی مثل آفلاتوکسینها را کاهش میدهد. اگر قرار است تحت شیمی درمانی قرار گیرید، اضافه کردن کوئرستین به رژیم غذایی میتواند در حفظ سلامت مویرگها و سیاهرگها مفید باشد، چون یکی از عوارض جانبی عمده شیمی درمانی آسیب دیدگی سیاهرگهاست. مقدار توصیه شده کوئرستین دویست میلی گرم، سه بار در روز است. برای افزایش جذب، بهتر است همراه با بر و ملایین یا ویتامین C مصرف شود. یک فراورده صناعی مشتق از فلاوونوئیدها، فلاوون استئیک اسید (FAA)، برای بهبود کارکرد دستگاه ایمنی بدن به کار میرود. FAA دارای فعالیت طبیعی کشتن سلولهاست و همراه با اینترلوکین -۲ تأثیر مثبت بر سرطان کلیه دارد. (عوارض جانبی همراه با مصرف FAA دیده شده است.) منابع خوب بیوفلاوونوئیدها و کوئرستین گوشتینه سفید مرکبات، انگور فرنگی سیاه، تمشک ، گندم سیاه، زردآلو و آلو است. گیاهان اکیناسه، زالزالک، خار مریم و سیاه گیله نیز بیوفلاوونوئید دارند.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد