ترخون,سبزی پرخاصیت


ترخون,سبزی پرخاصیت

ترخون,سبزی پرخاصیت

 

ترخون

ترخون اشتهاآور، سریع الهضم و مقوی است. برای انواع دل درد، دردهای. معده و یبوست، دردهای رماتیسمی و اعصاب مفید است. جوشاندهٔ آن را به مقدار بیست و پنج تا سی گرم برای یک لیتر آب توصیه و تجویز  می کنندزادگاه اصلی ترخون دشتهای جنوبی روسیه و جلگه های مغولستان و سیبری بوده است که با حمله مغولان این گیاه همراه آنها به کشورهای خاور نزدیک و اروپا راه یافته است و نام ترخون را به خود گرفته است. ترخون گیاه کوچکی است که به ندرت ممکن است ارتفاع آن به شصت سانتیمتر برسد، برگهای آن سرتیز و دارای بوی مطبوع تندی است.گلهای کوچک سفیدرنگی دارد که تخم نمی دهند و برای کشت آن باید نشا آنها را در بهار به کارند و زیاد کنند. امروز در ایران تقریباً در همه شهرستانها ترخون را می کارند و آنها را به عنوان سبزی خوردنی مصرف می کنند، در خیارشور چند برگ ترخون را به عنوان گیاه معطر میگذارند تا طعم و عطر مطبوعی به آن بدهد. ابن سینا و ابوزکریای رازی پزشکان دانشمند ایرانی پیش از اروپاییان به خواص درمانی ترخون پی بردند و این دو پزشک دانشمند در کتاب های طبی خود می نویسند که ترخون نفخ را برطرف کرده و هوای آلوده از طاعون را ضد عفونی و پاک میکند. ابن بیطار ترخون را سبزی سفره غذا می داند و عقیده دارد چند برگ از ترخون اشتها را تحریک می کند و نفس را معطر و خوشبو میسازد. ترخون در زمان جنگل های صلیبی به اروپا وارد شد و در نقاط گوناگون  اروپا کشت گردید و امروز این سبزی معطر را در اروپا در غذا و دوا به کار می برند  ترخون که در اروپا پیدا شد در طب  و درمان امراض  به کار رفت و در مصرف آن خواص اشتهاآور، هضم کننده، منظم کننده عادت ماهانهٔ خانمها، ترشح کنندهٔ بزاقی دهان و همچنین دارویی دردهای  دندان را تشخیص دادند. در قرن نوزدهم دو پزشک معروف فرانسوی شومل و کازان با مصرف دم کرده و اسانس ترخون بیماریهایی چون ضعف معده و سوء هضم را معالجه میکردند و از معالجهٔ با این گیاه نتایج مؤثری می گرفتند. خواص درمانی ترخون مرهون روغن مایع اصلی آن است که دارای بو و طعم ندی است و مزه آن نزدیک به تربانتین است. روغن مایع اصلی ترخون دارای هفتاد درصد «استراگول» و بیست درصد « ترپن» است.این روغن دارای خواص تقویت کننده، اشتهاآورنده، مقوی معده،  ادرارآور، قاعده آور، و کرم کش است. ترخون را به عنوان دم کرده به مقدار بیست و پنج تا سی گرم در یک لیتر آب دم کرده و سه یا چهار بار در روز و هر بار یک فنجان از آن را بعد از غذا مصرف می کنند. اسانس ترخون به مقدار سه تا پنج قطره در روی یک حبه قند نیز برای تقویت معده و دفع نفخ شکم مصرف می شود. در اینجا باید یادآوری کنیم که ترخون میتواند جانشین نمک در غذا شود، و کسانی که از مصرف شده اند، میتوانند به جای نمک، ترخون را در غذای خود مصرف کنند و   افزون بر اینکه غذای خود را با نمک احساس  کنند از طعم مطبوع و خواص شفابخش ترخون نیز استفاده کنند ترخون سرشار از اسانس های معطر است. مجاری دستگاه هاضمه راضدعفونی می کند و از تخمیر غذا و در نتیجه تخامه جلوگیری میکند. ترخون، این خاصیت را دارد که مقوی دستگاه هاضمه است و همچنین نفخ و باد شکم را دفع می کند. ترخون تببر و همچنین قاعده آور در قدیم به واسطه خواص درمانی که داشته است بسیار معروف بوده است و در فرانسه به نام گیاه اژدها و یا سرپانتین معروف بوده است و از آن سالاد درست میکرده اند و یا خام با غذا می خورده اند. ترخون را دم می کردهاند و دمکرده آن را به عنوان مقوی معده می خورده اند تا هضم غذا را آسان کند و گاز و نفخ شکم و روده را برطرف سازد و قاعدگی و عادت ماهانهٔ خانمها را مرتب سازد و دردهای اعصاب و انواع رماتیسم را شفا بخشد کسانی که می خواهند از ترخون به عنوان دم کرده بهره گیری کنند، باید پنج گرم ترخون را ریزریز کرده و در یک فنجان بریزند و روی آن آب جوش جاری کنند و ده دقیقه بگذارند بماند تا دم بکشد، بعد این دم کرده را پس از صرف غذا بنوشند شلیمر در کتاب خود می نویسد که در ایران، ترخون را خام با غذا میخوردند و یا آن را با غذا پختند و مصرف میکردند. به ایرانیان ترخون را کرم کش میدانند و به عنوان دوای ضد کرم دم کرده، آن را مصرف می کنند

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد