تغییرات فیزیولوژیک و ساختاری در سالمندان….


تغییرات فیزیولوژیک و ساختاری در سالمندان….

تغییرات فیزیولوژیک و ساختاری در سالمندان....

  گرچه آستانه ای در طول عمر که اجرای فعالیت های بدنی را دچار اختلال نماید مشخص نشده است، ولی الگوی چند شاخص حرکتی با افزایش سن تغییر می کند. کاهش آشکار فعالیت بدنی که اغلب با بالا رفتن سن روی میدهد میتواند معلول عواملی متعددی به جز پیری واقعی زیستی باشد، یک نمونه از کاهش توانایی ها در روند پیری مربوط به قدرت عضلات اسکلتی است. کاهش قدرت در زمان پیری میتواند به دلیل کوچک شدن عضلات و از بین رفتن مواد پروتئینی در بدن باشد. استقامت بدن نیز با افزایش سن کاهش می یابد، ولی مشخص نیست چه مقدار از اینکاهش مربوط به عضلات می شود. زیرا کاهش توانایی دستگاه قلبی عروقی در تغذیه عضلات نیز به همان نسبت تأثیر دارد. دیواره رگها با افزایش سن به طور فزاینده ای سخت شده و سبب بالا رفتن فشار خون می شود. کاهش کارآیی سیستم عروقی هم در نارسایی خون به عضلات اسکلتی و در نتیجه کاهش استقامت انها بسیار مؤثر است.  علاوه بر این، حرکات ریه به طور مشخص به واسطه فقدان بافت ارتجاعی تغییر می کند. جذب اکسیژن هم در حالت استراحت اندکی کاهش می یابد که این کاهش در ارتباط با کاهش توده چربی است. بیشترین کاهش در دامنه حرکتی مرتبط با سالخوردگی در مفاصل بروز می کند که، غالباً استفاده کمتری از آنها شده است. باید به این نکته توجه شود که انعطاف پذیری مفاصلی که درگیر کارهای روزمره هستند بسیار کم کاهش می یابد و شواهد پژوهش متنوعی وجود دارد که عدم فعالیت در بروز سالخوردگی نقش دارد نکته دیگر اینکه، به طور کلی استخوان ها با بالا رفتن سن شکل خود را حفظ می کنند، ولی از استحکام آنها کاسته می شود و ممکن است پوکی استخوان ایجاد شود. در چنین وضعیتی، ضربه های خفیف مثل عطسه می تواند در بافت های استخوانی مخصوصا در استخوان های ستون فقرات ضایعات کوچکی ایجاد کند و در همین رابطه، شکستگی لگن یا ساق پا و ساعد دست سالمندان بر اثر حوادث جزئی بسیار دیده شده است. همچنین گزارش شده که میانگین درصد چربی بدن زنان مسن به حدود ۳۸ درصد میرسد. گرچه تغییر بافت خالصی بسیار اندک است، لیکن نمای بدن زن مسن از ظاهر عضلانی و استحکام کمتری نسبت به زنان میانسالی برخوردار است.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد