تغییر در آسایش و راحتی در اختلالات شبه جسمی


تغییر در آسایش و راحتی در اختلالات شبه جسمی

تغییر در آسایش و راحتی در اختلالات شبه جسمی

  تشخیص پرستاری تغییر در آسایش و راحتی : درد تعریف حالتی که بیمار به صورت کلامی یا غیرکلامی نشان میدهد که ناراحت استعلل اضطراب شدید و واپس زده شده، اعتماد به نفس پائین، و نیازهای وابستگی کامیاب نشده. هدف بیمار تا هنگام ترخیصی اظهار کند که درد او اگرچه نه کامل بلکه، در حد قابل توجهی کاهش یافته است.مداخلات پرستاری ۱- بررسی و شناخت مداوم پزشک، گزارش های آزمایشگاهی و غیره را به منظور مطمئن شدن از عدم وجود علت عضوی مدنظر قرار دهید. ۲- بدانید و بپذیرید که هرچند دلیل عضوی را برای درد بیمار نمی توان تعیین کرد، ولی وجود آن (درد) برای بیمار واقعی است. انکار درد بیمار غیردرمانی بوده و مانع ایجاد رابطه درمانی بین پرستار و بیمار می شود. ۳- مدت و شدت درد را ارزیابی و ثبت کنید. عوامل تسریع کننده شروع درد را مورد توجه قرار دهید. تعیین عوامل تسریع کننده مولد فشار روانی، جهت اهداف بررسی و شناخت بسیار مهم میباشند. ۴- از آنجایی که حفظ سلامت و امنیت بیمار جزو اولویت های پرستاری است لذا طبق دستور به بیمار داروی مسکن بدهید. ۵- از روش های غیر داروئی مانند ماساژ پشت، حمام گرم، و حوله گرم استفاده کنید. دقت کنید که پاسخ شماطوری نباشد که رفتار مربوط به درد در بیمار تقویت شود. نفع ثانویه از شکایات جسمی ممکن است موجب تقویت رفتار غیر انطباقی شود. ۶- در زمان هایی به بیمار توجه کنید که وی تمرکز و توجهی به درد خود ندارد. تقویت مثبت موجب تشویق تکرار رفتار انطباقی می شود.۷- از فعالیت هایی که باعث انحراف حواس بیمار از خود و دردش می شود استفاده کنید. ۸- بیمار را به بیان احساساتش تشویق کنید. به او کمک کنید تا رابطه بین علائم درد و زمان افزایش اضطراب را پیدا کند. و نیز موقعیت های خاصی را که موجب افزایشی اضطراب می شوند را شناسائی نمائید. ابراز احساسات در محیط امن و عاری از تهدید موجب ابراز وحل موضوعات هیجانی ناراحت کننده می شود. ۹- بیمار را در تشخیص راه های مختلف از عهده برآئی در مقابل فشار روانی تشویق کنید. این عوامل سبب میشود که بیمار از درد جسمی به عنوان یک واکنش غیر انطباقی در مقابل فشار روانی بیزار شود. ۱۰- به بیمار فنونی نظیر ورزش های تنفسی، آرامسازی عضلانی، و تصورات هدایت شده را بیاموزید که در موقع شروع علائم درد، آنها را به کار بگیرد به طوری که درد، وی را ناتوان نکند. ۱۱- رفتار انطباقی بیمار را با تقویت مثبت مورد تشویق قرار دهید.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد