توصیه های بهداشتی برای کسانی که مبتلا به پای کمانی هستند….


توصیه های بهداشتی برای کسانی که مبتلا به پای کمانی هستند….

توصیه های بهداشتی برای کسانی که مبتلا به پای کمانی هستند....

  حالتی است که در آن ساقهای پا به طرف بیرون قوس پیدا می کنند. این حالت میتواند در دروان طفولیت به طور طبیعی وجود داشته باشد ولی چنانچه با رشد کودک برطرف نشود باید نسبت به اصلاح آن اقدام نمود با وجود این اغلب یک سال بعد از راه افتادن کودک خودبخود بهبود مییابد. از علل شایع آن در کودکان بیماری ریکتز و در بزرگسالان بیماری پاژت می باشد. اگر علت پای کمانی در رفتگی در مفصل زانو در دوران جنینی باشد باید بعد از تولد هر چه زودتر نسبت به اصلاح آن اقدام نمود. به غیر از پای کمانی در دوران نوزادی که خودبه خود اصلاح میشود در بقیهٔ موارد باید ضمن برطرف ساختن علت زمینه ای از اسپلینت و قالب و گاهی عمل جراحی برای تصحیح وضعیت استفاده کرد.عوارض:این ناهنجاری باعث می شود که فشار وارد بر زانو به صورت برابر و طبیعی در سطح مفصلی ایجاد نشود و قسمت عمده ی فشار(بسته به شدت تغییر وضعیت) به بخش داخلی زانوها وارد شود و این بخش را در مقابل ضربه های سنگین و له شدن دیسکها آسیب پذیرتر کند.همچنین بخش داخلی قشر استخوانی،استخوانهای ران و درشت نی به علت تحمل فشار ضخیمتر می شوند. ناهنجاری زانو راه رفتن را مشکل می کند به طریقی که اگر فرد بدود پنجه ها و قوزک پاها با یکدیگر برخورد خواهند کرد و محدودیتهای حرکتی به وجود می آید. از لحاظ وضعیت اسکلتی عضلانی تغییراتی در پاها ایجاد می شود.فاصله ی استخوان زانو ها نسبت به یکدیگر افزایش می یابد و پاها در وضعیت پرونیشن قرار می گیرد.عضلات بخش داخلی ران(گروه عضلات نزدیک کننده ی ران و عضله ی راست داخلی)کوتاه می شوند و عضلات جانب خارجی ران(عضله ی کشنده و پهن نیام عضله ی دو سر رانی)از گروه عضلات همسترینگ در معرض کشش قرار می گیرد.همچنین عضله ی درشت نی قدامی کوتاه و عضلات گروه نازک نئی (نازک نی بلند و نازک نی طرفی)در معرض کشش غیر طبیعی قرار می گیرند. توصیه های بهداشتی و حرکات اصلاحی برای اصلاح این ناهنجاری ضمن انجام حرکات درمانی باید توصیه های زیر نیز در خلال زندگی روزمره مد نظر قرار گیرد: از نشستن به صورت چهارزانو خودداری کنید و بیشتر به صورت دو زانو بنشینید.هنگام نشستن سعی کنید در صورت امکان ساق پا از زیر ران خارج شود(نشستن قورباغه ای). هنگام راه رفتن و ایستادن لبه ی داخلی پا را به کار اندازید(وزن خود را بیشتر روی لبه داخلی پا بیندازید)و پنجه ها را به جلو و کمی به سمت بیرون قرار دهید و حرکت کنید. تمرینهای اصلاحی برای پیشگیری این ناهنجاری باید به گونه ای باشد که ضمن ایجاد تحرک لازم در زانو،عضلات بخش داخلی ران و ساق پا و لیگامنتهای بخش داخلی زانو را در حالت کشیدگی نگه دارد و بر عکس عضلات بخش خارجی ران و ساق پا و لیگامنتهای بخش خارجی زانو را تقویت کند.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد