تکامل قشر مخ


تکامل قشر مخ

تکامل قشر مخ

  قشر مخ از پالیوم ایجاد می شود. که می توان آن را به دو ناحیه تقسیم کرد: ۱) قشر قدیمی یا قشر باستانی (PallaeOOrArchiPallium) درسطح جانب جسم مخطط و  ۲) قشر جدید (Neopallium) بین هیپوکامپ و پالئوپالیوم. در نئوپالیوم نوروبلاستها به صورت دسته دسته به زیر نرم شامه مهاجرت کرده در آنجا به نورون های کاملاً بالغ تمایز می یابند. دسته بعدی نوروبلاست ها که وارد می شوند از لابه لای دسته های قبلی می گذرند و در لایه سطحی تر در زیر نرم شامه قرار می گیرند و دسته های قبلی در موقعیت های عمقی تر می مانند.  بنابراین در زمان تولد، قشر مخ ظاهری مطابق دارد که ناشی از تمایز اختصاصی سلول هاست. قشر حرکتی دارای تعدادی سلولی هرمی (Pyramidal) و قشر حسی حاوی سلول های دانه دار (granular) میباشد.  رابط ها: در شخص بالغ، نیم کره های راست و چپ با تعدادی دستجات رشته های به نام رابط (Commisure) که از خط وسطا میگذرند، به هم مربوطند. مهمترین آنها از تیغه انتهایی Lamina) (terminalisا عبور میکنند. این  رابط قلامی اولین رابطی است که ایجاد می شود. این رابط اقلامی رشته هایی از پیاز بویایی و مناطق مغزی وابسته به آنرا در دو نیمکره به هم مربوط میسازد. دومین رابط، رابطه یپوکامپی یا  رابطه فونکیس (Fornix or Hippocampal Commisure).S., slal, است. الیاف آن از هیپوکامپ آغاز شده، از لامیناترمینالیس و نزدیک صفحه سقفی دیانسفال عبور کرده یک سیستم قوسی شکل را درست در خارج شکاف کوروئید تا جسم پستانی و هیپوتالاموس تشکیل می دهند.  مهمترین رابط بین نیمکره ها، جسم پینه ایی (Carpus Callosum) است که در هفته دهم ظاهر شده، مناطق غیر بویایی قشر نیمکره ها را به هم ارتباط میدهد. این رابط ابتدا دسته عصبی کوچکی در لامیناترمینالیس تشکیل می دهد اما با گسترش مداوم نئوپالیوم ابتدا به جلو و سپس عقب ادامه یافته، روی سقف ادیانسفال قوس می زند. سایر رابط ها عبارتند از: رابط خلفی و رابطه ابنولار (Habenular) درست در زیر و قدام ساقه غده پینه آل و رابط کیاسمای بینایی Optic) (Chiasma در جدار قدامی دیانسفال و حاوی الیافی از نیمه های میانی دو شبکیه.

نکات بالینی

مننگوسل، مننگوانسفالوسل و مننگوهیدروسل : علت اصلی همه اینها نقائص استخوانی شدن استخوان های جمجمه است. شایعترین استخوان درگیر بخش صدفی (Squamous) استخوان پس سری است که ممکن است تمام یا بخشی از آن وجود نداشته باشد و سوراخ ایجاد شود. اگر این سوراخ کوچک باشد و فقط مننژ از آن خارج شود، مننگوسل (meningOccle) نام دارد. ولی اگر سوراخ بزرگ باشد و بخشی از مخ یا حتی بطن به داخل ساک مننژ بیرون بزند متنگو انس فالوسل (MeningOencephalocele و Meningohydroencephaloccle) وجود می آید.  جمجمه تشکیل نمی شود و بافت ناهنجار مغز در بیرون قرار می گیرد. مخ تحلیل میرود و نقصی به نام آنانسفالی (anencephaly) ایجاد می شود. این جنین ها قادر به عمل بلع نیستند. بنابراین دو ماه آخر بارداری با هیدر آمینوس همراه است. این نقص با رادیوگرافی قابل تشخیص است و در جنس مونث چهار مرتبه شایع تر از جنس مذکر أست. هیدروسفالین: با تجمع غیرعادی مایع مغزی نخاعی در سیستم قنات) است. درزهای جمجمه در نوزاد هنوز بسته نشده اند و با افزایش اندازه سر، فاصله بین درزها هم اضافه می شود در موارد شدید بافت مغز و استخوان های جمجمه نازک می شوند و سر ممکن است خیلی بزرگ شود.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد