حاصل تحقیقات و تجارب بالینی در مورد خانواده های بیمار مبتلا به ام اس


حاصل تحقیقات و تجارب بالینی در مورد خانواده های بیمار مبتلا به ام اس

حاصل تحقیقات و تجارب بالینی در مورد خانواده های بیمار مبتلا به ام اس

 

 گاهی تصویری دقیق و با جزئیات از پدر و مادر بودن دارند. اگر به هر دلیلی مایل به تغییر در طرح های خانوادگی تان هستید - مثلاً فرزند نداشته نباشید، کمتر از تعدادی که برنامهریزی کرده بودید بچه دار شوید، یا کودکی را به فرزندی قبول کنید، به خاطر داشته باشید که تغییر در این گونه طرح ها، درست مانند از دست دادن چیزی است.

حتی اگر در مورد تصمیمی که گرفته اید آسوده خاطر باشید و مطمئن هستید که این تصمیم برایتان مناسب بوده و از نتیجه ی کار رضایت دارید، باز ممکن است احساس کنید این کار اندوهی نیز به همراه می آورد. اگر احساس می کنید نیاز به سوگواری دارید، سوگواری کنید! اندوهگین شدن بخشی از پدیدهی کنار آمدن فرد با یک بیماری است که باعث آشفتگی و دلخوری وی شده است

هر تصمیمی که در مورد بچه دار شدن داشته باشید، این فقط به خودتان بستگی دارد، فقط به خودتان -- نه به پزشکتان، نه به دوستانتان و نه به پدر و مادر تان، ممکن است در این زمینه باید ها و نبایدهای زیادی دریافت کنید، اما تنها تصمیم پدر و مادر بودن، حتی بدون ابتلا به ام اس هم آسان نیست!

به عنوان یک پدر یا مادر بالقوهی مبتلا به ام اسی، ممکن است نگران باشید که بیماری یا ناتوانی شما، چه تاثیری بر فرزندانتان خواهد گذاشت. شاید نگران باشید که آیا می توانید نیازهای آنان برآورده کنید، یا اینکه آیا آنها مجبور می شوند از شما   مراقبت کنند. در اینجا به ذکر مسائلی می پردازیم که حاصل تحقیقات و تجارب بالینی خود مایا افراد دیگری است که در این زمینه مطالعه کرده اند:

*کودکانی که یکی از والدینشان مبتلا به ام اس هستند، عموماً از نظر احساسی، اجتماعی و تحصیلی، به خوبی با قضیه کنار می آیند.

 *خیلی از فرزندان، حس مسئولیت پذیری قوی پیدا می کنند و از اینکه یاد میگیرند کارهایشان را به تنهایی و مستقل انجام دهند، احساس مباهات

* فرزندان از دیدن نحوه ی مواجهه پدر یا مادرشان با چالش ها، چیزهای زیادی می آموزند -- و این کار باعث افتخار آنان می شود.

* زمانی که کودکان در کنار کسی که دچار ناتوانی باشد، رشد میکنند و بزرگ می شوند، نسبت به نیازهای دیگران حساس تر می شوند.

* زندگی با چالش هایی که خانواده با آنها روبهرو است، میتواند اعضای خانواده را به هم نزدیکتر کند. تصور نکنید داشتن پدر یا مادر مبتلا به ام اس باعث سرافکندگی فرزندان خواهد شد. به احساسات کودکانتان در مورد ام اس توجه کنید و نگرانی هایشان را در این مورد برطرف سازید، زیرا نمی توان قضایا را در درازمدت پنهان نگاه داشت. وظیفهی شما به عنوان پدر و مادر حفظ تعادل است. در این فصلی، کمکتان می کنیم که این کار را به خوبی انجام دهید.


دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد