خواص خواندنی از گیاه مارچوبه/ قسمت اول


خواص خواندنی از گیاه مارچوبه/ قسمت اول

خواص خواندنی از گیاه مارچوبه

 

مارچوبه (هلیوم)

گیاه چندین ساله  علفی بوده، بلندیش ۵۰ تا ۱۵۰ سانتی متر و از خانواده ی سوسن هاست. ریشه  اصلیش ضخیم، افقی، دارای ریشه های بند مانند متعدد بوده، یک یا چند جوانه  زیرزمینی عمودی پر گوشت به وجود می آورد که برگهای فلس مانند دارد. جوانه در جریان نشو و نما به ساقه  روی زمینی با شاخه های متعدد تبدیل شده و شاخه هایش با زوایای تیز از آن جدا می شوند. برگهایش ریز و فلس مانند و دارای دمچه های کوتاه و تیز است یک تا ۲ عدد گل در یک دامچه  سر به زیر افکنده  آن موجود می باشد. میوه اش به قطر ۶ تا ۷ میلیمتر و به رنگ سرخ بوده، در ماه های خرداد و تیر در سال سوم رشد خود گل می کند. در ماههای خرداد تا مرداد بار می آورد. در بسیاری از کشورها به عنوان گیاه زینتی و غذایی پرورش داده می شود. نوع وحشی آن نیز وجود دارد. بیش از ۰ ۱۰ نوع آن شناخته شده است. توسط بذر و از راه تکثیر ازدیاد مییابد. ریشه  اصلی، ریشه ها و جوانه های آن به عنوان مواد دارویی استفاده می شوند. نام فارسی تاجیکی این گیاه مارچوبه مارگیاه می باشد. به گفته  ابوریحان بیرونی (قرن ۹ میلادی) این نامگذاری مربوط به آن است که نیاکان ما در قدیم «هر کسی را که مار، عقرب و یا رتیل نیش بزند، با این گیاه طبابت می کردند».ترکیب شیمیایی. این گیاه دارای ترکیبات زیر است: گلیکوزیدها، آسپارژین، کمارین ها، کاروتنوئیدها، ساپنین، روغن معطر، ویتامین های B1,B2C,Pp پروتئین، لیزین، آرژی نین و نمکهای معدنی (پتاسیم و فسفر و...). میوه  رسیده  آن حاوی اسیدهای آلی (سیتریک و...)، ویتامین ها و ترکیبات معدنی مفید دیگر است.

اهمیت اقتصادی.

مارچوبه در بسیاری از کشورها چون گیاهی سبزیجاتی، زینتی و دارویی پرورش داده می شود. جوانه های نورس آن که ۱۵ تا ۲۰ سانتی متر درازی دارند و هنوز به روی زمین بر نیامده و نشکفته اند در غذا به عنوان سبزیجات استفاده شده یا از آنها سالاد، مربا و کنسرو آماده می کنند. همچنین آنها را به سوپها و خوراک ها می افزایند. جوانه های مارچوبه دارای ویتامین، نمک های معدنی و دیگر ترکیبات فعال بیولوژیک بوده و نه تنها برای بیماران، بلکه برای افراد سالم و تندرست نیز مفید است.

در طب سنتی

تاجیک، از میوه  مارچوبه برای درمان ورم تیروئید اندمیک، روماتیسم، سودا و باد سرخ استفاده می شود.در طب سنتی بلغارستان، مارچوبه برای درمان دیابت قندی، ورم بیضه، به عنوان داروی پرهیزی هنگام سیروز کبدی و همچنین به عنوان ترکیب لاکتوژن (" و دیورتیک" توصیه میگردد. (و. پیتکف و دیگراندر طب سنتی روسی، جوشانده  ریشه  این گیاه برای درمان آسیت و تورم مثانه و عضلات راه های ادراری، تپش قلب، روماتیسم و صرع خورده می شود. همچنین برای درمان جوش پوست کاربرد داشته و عصاره  میوه ی آن هنگام ضعف توان جنسی آشامیده می شود. در طب کهن شرق از برگ ها، جوانه های نورسیده، ریشه ی اصلی و ریشه های فرعی آن، همچنین میوه ی مارچوبه ی باغی و وحشی استفاده می شده است. .به گفته  اکثر پزشکان قدیم مزاج مارچوبه معتدل بوده و همچون داروی تازه کننده، مدر، بلغم آور (بازکننده  یبوست)، آرام بخشی، ضدالتهاب و پادزهر استفاده می شد. جوشانده و آرد ریشه، شیره و عصاره  علف و بالاخره شیره  جوانه های جدید آن را برای درمان زردی، درد کبد، روده، کلیه و ورم ها، آسیت، سنگ کلیه و مثانه، روماتیسم، تورم عصب سورال)، دردهای کمر و به عنوان پادزهر نیش مار، عقرب و دیگر حشرات زهردار می خوردند. به مادران شیرده به عنوان داروی شیرافزا توصیه می شد.خواص خواندنی از گیاه مارچوبه/ قسمت دوم

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد