زنجبیل
زنجبیل

خواص دارویی زنجبیل

خواص دارویی زنجبیل

زنجبیل به عنوان ادویه و گیاه داروئی از ۲۵۰۰ سال پیش در مناطق گرم آب و هوای چین و هند کشت می شده، زنجبیل در واقع ریزوم و ریشه گیاه است.

از ریشه و ساقه این گیاه به عنوان آفت کش بر علیه آفات قارچی، همچنین به عنوان محرک، ادرار آور، برطرف کننده ناراحتی های گوارشی در چین استفاده گردیده است. زنجبیل حاوی کلسیم، منیزیم و فسفر است که هر سه در ساخت استخوان به کار می روند.

در از بین بردن انقباض ماهیچه و اسپاسم و در رفع سوء هاضمه کاربرد دارد. در ضمن پتاسیم زیاد در زنجبیل از اختلال کلیه، ماهیچه قلب، ضعف ماهیچه ای و غیره جلوگیری میکند. و طپش قلب و فشار خون را تنظیم می نماید. ماده مؤثره آن جین جرول می باشد که مورد استفاده داروئی فراوان دارد. Paul Schulick در کتابش تحت عنوان «زنجبیل ادویه و داروی اعجاب انگیز» بیان می کند که این دارو در درمان دردهای رماتیسمی، آرتریت، اختلال ماهیچه ای و استئوآرتریت بسیار مؤثر است. در کل اثرات درمانی زنجبیل را میتوان بشرح زیر خلاصه نمود:

  • ضد درد: در طی تحقیق بر روی ۵۹ بیمار مبتلا به دردهای استخوانی با تجویز زنجبیل (در خلال مصرف ۳ ماهه تا ۵ / ۲ ساله) در مقایسه با داروهای ضدالتهابی غیر استروئیدی مؤثرتر بوده است. جین جرول یا ماده مؤثره زنجبیل همچنین اثر ممانعت کننده از بیوسنتز پروستاگلاندین ها (که در شرایط سنتز زیاد عامل التهاب میباشند) دارد.
  • ضد تهوع: دانشمندان استرالیایی اثر زنجبیل را در زنان حامله و حالت تهوع صبحگاهی مفید و برخی نیز تجویز آنرا به همراه ویتامین B۶ مؤثرتر میدانند. بررسی ها حاکی از آنند که حالت تهوع بعد از جراحیها را نیز از بین میبرد، حتی مصرف آن با شکم خالی نیز هیچگونه عارضه ای را به همراه نداشته است (بررسی بر روی ۱۹ بیمار داوطلب)

• آنتی اکسیدان: زنجبیل حاوی مواد آنتی اکسیدان زیادی است که قادر به از بین بردن رادیکال های آزاد می باشد و برای سلامت عمومی بدن مفید است. مطالعات نشان داده اند که اثر

آنتی اکسیدان زنجبیل از آنتی اکسیدانهای تجاری و حتی ویتامین E (آلفاتو گوفرول) قوی تر است.

  • ضد التهاب و اولسر : یکی از عوارض داروهای شیمیایی ضد التهاب، ایجاد تورم یا زخم در مخاط جهاز هاضمه است یا اگر این شرایط وجود داشته باشد، باعث تشدید آن میگردد. زنجبیل نه تنها علائم التهابی را بر طرف میسازد که از زخم هاضمه نیز جلوگیری میکند. . تحقیقات آزمایشگاهی دامنه دار در راتها حاکی از وجود ۹ نوع ترکیب ضد زخم (اولسر) در زنجبیل بوده است. همچنین در درمان سردرد، میگرن، سرماخوردگی، برونشیت، گلودرد و برطرف کردن انقباضات روده ها مؤثر میباشد.
  • سیستم گردش خون: زنجیبل از تجمع پلاکتها که منجر به بیماری های عروق کرونر میشود جلوگیری میکند. در طی تحقیقی در هندوستان نشان داده اند که مصرف ۱۰ گرم از پودر زنجبیل به طور روزانه از تجمع پلاکت ها ممانعت نموده است. نتایج تحقیقات حاکی از بی اثر بودن زنجبیل در کاهش میزان قند و کلسترول خون بوده است. لیکن معدودی از محققین نیز زنجبیل را در کاهش میزان کلسترول مؤثر دانسته اند.

ضدمیکرب: زنجبیل بر روی باکتری های گرم مثبت و گرم منفی مثل اشرشیاکلی، پروتئوس، سالمونلا، استافیلوکوک و استرپتوکوک مؤثر است، تحقیقات در ژاپن نیز حاکی از اثر ضد انگلی این ماده میباشد. همچنین اثرات ضد قارچ آن نیز گهگاه بررسی و گزارش گردیده است. زنجبیل توسط FDA به عنوان یک داروی ایمن معرفی شده است، تنها توصیه میشود که با وارفارین مصرف نگردد

telegram

همچنین ببینید

اسیدهای آمینه ضروری

هر آنچه که درباره اسیدهای امینه نمیدانید..( قسمت دوم)

اسیدهای امینه از طریق عامل اسیدی و عامل امینی بهم متصل شده و پروتئین را …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *