دانستنی هایی از تومو.ر کلیه آنژیومیولیپوما


دانستنی هایی از تومو.ر کلیه آنژیومیولیپوما

دانستنی هایی از تومور کلیه آنژیومیولیپوما

 

آنژیومیولیپوما (هامارتوم کلیوی)

اغلب در بالغین مبتلا به توبروس اسکلروزیس (آدنوم سباسه، عقب ماندگی ذهنی و تشنج)، دیده می شود. این تومور در ۴۵ تا ۸۰٪ مبتلایان به توبروس اسکلروزیس دیده می شود که اغلب دوطرفه و فاقد علامت میباشند. در صورتی که توبروس اسکلروزیس وجود نداشته باشد، هامارتوم معمولاً در خانم های میانسال به صورت ضایعات منفرد و یکطرفه به وجود می آید و تمایل دارد که بزرگتر از تومور موجود در مبتلایان به توبروس اسکلروزیس باشد. در ٪۲۵ موارد، با پارگی خود به خودی و خونریزی رتروپریتونئال تظاهر مییابد. هامارتوم فاقد کپسول بوده و به رنگ زرد تا خاکستری میباشد. این تومورها توسط ۳ مشخصه عمده بافتی شناسایی می شوند: - سلول های بالغ چربی  عضلات صاف - عروق خونی -هامارتوم کلیه ممکن است به چربی های اطراف کلیه یا چربی سینوس کلیه گسترش پیدا کند. وجود هامارتوم کلیه در نقاط خارج از کلیه دلیل متاستاز آن نیست، بلکه مربوط به چند کانونی بودن این تومور می باشد. استفاده گسترده از سونوگرافی و CT تشخیص آن را افزایش داده است. نسج چربی در CT دارای دانسیته منفی (۲۰ - تا ۸۰ - واحد هانسفیلد) میباشد و مشاهده آن در کلیه، برای هامارتوم کلیوی پاتوگنومونیک است. درمان این بیماران بستگی به وجود و شدت علایم دارد. بیمارانی که بدون علایم یا دارای علایم خفیف بوده و یا اندازه ضایعه کمتر از ۴cm باشد، توسط سونوگرافی سالانه پیگیری میشوند. بیمارانی که ضایعه بزرگتر از ۴cm، همراه علایم متوسط تا شدید دارند، (خونریزی یا درد) باید تحت عمل جراحی همراه با حفظ کلیه و یا آمبولیزاسیون شریان کلیوی قرار گیرند. در بیماران مبتلا به توبروس اسکلروزیس مداخله درمانی در ضایعات بزرگتر از ۴cm، بدون توجه به وجود علایم باید انجام گیرد و ضایعات کوچکتر، باید به طور دقیق، پیگیری شوند

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد