دانستنی هایی از عفونت استخوان (استئومیلیت)


دانستنی هایی از  عفونت استخوان (استئومیلیت)

دانستنی هایی از  عفونت استخوان (استئومیلیت)

  استئومیلیت استئومیلیت می تواند هموژن یا اگزوژن (جراحی، شکستگی باز، ...) باشد.استئومیلیت هموژن معمولاً در اطفال دیده میشود. شایعترین جرم ایجادکننده، استاف طلایی است. عفونت معمولاً از طریق جریان خون از کانونی عفونی (مثلاً پوست) به استخوان می رسد. این عفونت معمولاً در متافیز استخوان های بلند ایجاد می شود و از آنجا به سایر نقاط استخوان گسترش مییابد. واکنش التهابی ایجادشده، باعث تشکیل چرک می شود که راه خود را به سطح استخوان باز میکند و باعث ایجاد آبسه ساب پریوست میگردد. این آبسه می تواند به سطح پوست هم باز شود. به علت ترومبوزهای عفونی، قسمت هایی از استخوان دچار ایسکمی و مرگ میگردد و از استخوان زنده جدا می شود (Sequestrum). استخوان سازی جدید در این ناحیه باعث ایجاد involucrum میگردد. در مفاصل بازو، آرنج و هیپ و زانو به علت اینکه متافیز، داخل کپسول مفصلی قرار دارد، استئومیلت می تواند باعث عفونت فضای مفصلی هم بشود. شایعترین استخوان های درگیر دراستئومیلیت هموژن، تیبیا، فمور و بازو هستند. علایم به شکل درد شدید، تب و تندرنس و بدحالی مریض میباشند. پوست روی ناحیه درگیر، گرم و قرمز می باشد. علایم رادیولوژیک (در صورت عدم دریافت درمان مناسب) ظاهر می شوند. این علایم شامل واکنش پریوستئال و افزایش استخوانی می باشد. برای افتراق استئومیلیت از آرتریت چرکی به این نکات توجه میکنیم: ۱ - در استئومیلیت نقطه تندرنس روی خود استخوان است نه روی مفصل ۲ - در استئومیلیت، محدوده حرکت مفاصل حفظ شده است.۳- مایع مفصلی چرکی نیستند.پولیومیلت، تب رماتیسمی، کمبود ویتامین  سی (در نوزادان) از تشخیص افتراقی های استئومیلیت هموژن هستند عوارض مهم استئومیلیت هموژن، سپتی سمی، گسترش موضعی به مفصل، تخریب غضروف اپی فیزی و تبدیل به عفونت مزمن میباشد.درمان شامل استراحت و مصرف آنتی بیوتیک سیستمیک داخل وریدی میباشد. درمان آنتی بیوتیکی حداقل برای ۴ هفته ادامه مییابد. در صورتی که درمان مناسب در عرض ۲۴ ساعت از شروع علایم آغاز شود، معمولاً احتیاج به جراحی نیست. بنابراین اگر شروع درمان به تعویق افتد معمولاً درناژ چرک و استخوان نکروزه شده برای درمان ضروری است. معمولاً زخم، جراحی بسته و پا بی حرکت می شود.استئومیلیت در زخم های باز و متعاقب جراحی، معمولاً به سمت مزمن شدن پیش می روند. چرک معمولاً از طریق زخم به سطح راه پیدا میکند. چون در این حالت تجمع زیر پریوستی چرک نداریم، درد علامت شایعی نیست. پایین نیامدن تب یا افزایش آن بعد از چند روز، از علایم این نوع استئومیلیت است. درمان در اینجا ترکیبی از آنتی بیوتیک، نبستن زخم اولیه و جراحی می باشد.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد