دانستنی هایی درباره دنده ها


دانستنی هایی درباره دنده ها

 دانستنی هایی درباره دنده ها  

 ۷ جفت دنده اول که مستقیماً توسط غضروف دنده ای مستقل به استرنوم میرسند، دنده حقیقی و ۳ جفت بعدی که غضروف آنها به غضروف دنده مافوق خود متصل میشود، دنده کاذب و ۲ جفت آخر که در جلو آزادند، دنده مواج نامیده می شوند. دنده های ۳ تا ۹ طرح مشابهی دارند (دنده نمونه).

دنده نمونه

دنده نمونه دارای انتهای خلفی، تنه و انتهای قدامی است. انتهای خلفی شامل سر، گردن و تکمه است.در قسمتی که انحنای تنه تشدید مییابد، زاویه دنده ایجاد میشود. زاویه دنده در اولین دنده در سطح تکمه دنده قرار دارد ولی در دنده های دیگر (تادنده نهم) به تدریج از تکمه فاصله میگیرد. تنه دو سطح خارجی و داخلی و دو کنار فوقانی و تحتانی دارد. در سطح داخلی تنه ناودان دنده ای دیده میشود.انتهای قدامی به یک حفره بیضی زبر ختم میشود که با غضروف دنده ای ممتد میگردد.

دنده اول

کوتاه  و دارای بیشترین انحناست. دو سطح فوقانی و تحتانی و دو کنار داخلی و خارجی دارد. بر روی سطح فوقانی، دو ناودان کم عمق وجود دارد که توسط یک ستیغ از هم جدا می شوند.  این ستیغ بر روی کنار داخلی دنده، تبدیل به تکمه اسکالن میشود. ناودان خلفی حاوی شریان سابکلاوین و شاخه ونترال اولین عصب توراسیک و ناودان قدامی حاوی ورید سایکلاوین میباشد.

دنده دوم

تقریباً دو برابر دنده اول طول دارد و ناودان دنده ای آن چندان مشخص نیست. دنده دهم. سر آن فقط یک رویه مفصلی برای تنه T10 و دیسک بین مهره ای بالایی دارد.

دنده های یازدهم و دوازدهم

هر یک فقط یک رویه مفصلی برای تنه مهره هم شماره دارند، هیچکدام تکمه دنده ای ندارند، دنده یازدهم یک زاویه خفیف و ناودان کم عمق دارد ولی دنده دوازدهم هیچیک را ندارد. به غضروف های دنده ای هفتم تا دهم در هر طرف به طرف بالا صعود کرده، زاویه اینفراسترنال را میسازند که در رأس آن زایده گزیفوئید قرار دارد.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد