دربارهٔ آب و خواص درمانی آن چه می دانید ؟


دربارهٔ آب و خواص درمانی آن چه  می دانید ؟

دربارهٔ آب و خواص درمانی آن چه  می دانید ؟

 سابقهٔ آب درمانی یا «هیدروتراپی»، به دوران اولیهٔ عمر بشر باز می گردد و سیر آن همگام با موجودیت انسان تداوم داشته است. در واقع بسیار شگفت انگیز است که این درمانگر طبیعی و مؤثر در هر زمان از نو دوباره کشف و احیاء می شود. اولین نشانه های خطی در زمینهٔ کاربرد آب به عنوان یک وسیلهٔ درمانی، در عبادتگاه های یونان یافت شده است.بنابر نوشته های موجود، در این عبادتگاهها، حمام و ماساژ را برای درمان بیماران به کار میگرفته اند. «بقراط» که ما او را پدر طب می شناسیم، برای درمان تب و بسیاری دیگر از بیماریها خوردن آب را توصیه می کرده، و همچنین در آثارش از حمامهای مختلف با دماهای متفاوت به عنوان وسایلی ارزشمند برای جنگ با بیماریها سخن به میان آورده است. بعدها «جالینوس» و «سلسیوس» - از پزشکان معروف روم - نیز این نوع حمام ها را با ویژگی های خاص خود به عنوان وسیلهٔ معالجهٔ امراض تأیید کردند. بنابر نوشته های تاریخی، «آگوستین» پادشاه روم که به نوعی بیماری مرموز گرفتار بود، با استفاده از همین حمام های آب سرد مداوا شد، در حالی که سایر روش های درمانی در علاج بیماری او مؤثر واقع نشده بودند. در ان زمان، حمام اب سرد در روم بسیار رایج بود.  تقریباً تمام جوامعی که در مناطق گرمسیر به سر برده اند، از حمام ها به عنوان وسیلهٔ درمانی و نیز تفریح و سرگرمی استفاده کرده اند.«رازی» پزشک معروف ایرانی اولین بار فرق بین سرخک و آبله را عنوان کرده است.او چنین ابراز داشته که «وقتی بیماران عرق میکنند، بثوارت ناشی از این بیماریها به سرعت دفع می شود». این تجربه که بخش مهمی از آب درمانی را تشکیل می دهد، از طرف پزشکان هندی، روسی، فنلاندی، ترکی و حتی پزشکان سرخپوست به کار گرفته شده است. در تمام داستانهای پزشکی نشانه هایی یافت می شود که آب را به عنوان داروی ضد تب مورد استفاده قرار میداده اند؛ اما این «دارو» آنقدر ساده بوده است گاه به محض مطرح شدن سایر روشهای درمانی، آن را به دست فراموشی می سپرده انددر قرن هجدهم، به کارگیری عمل روش درمان با آب در بین پزشکان آلمانی، ایتالیایی و انگلیسی دوباره از اهمیت ویژه ای برخوردار شد. در آن زمان، پزشک معروف اسکاتلندی «جمیز کوریر» کتاب بسیار جالبی تحت عنوان «تأثیر آب سرد و گرم در درمان تب و سایر عوارض بیماری زا» منتشر کرد. «کوریر» در این کتاب تمام تجارب عملی خود را به رشتهٔ تحریر در آورده است و به بیماران توصیه می کند که برای پایین آوردن تب، آب سرد بنوشند یا خود را در آب شناور سازند و یا بر بدن خود آب بپاشند (خصوصاً در موارد تیفوس و آبله). به طور کلی، این پزشک آب سرد را به دلیل تأثیر آن در معالجهٔ امراض، به عنوان یک داروی محرک درونی به کار می برده است

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد