درباره سنگ های کلسیمی ادراری چه میدانید..؟؟/ قسمت دوم


درباره سنگ های کلسیمی ادراری چه میدانید..؟؟/ قسمت دوم
  1. تیپ III - این نوع ثانوی به نشت کلیوی فسفات است و عامل ۵٪ کل سنگهای ادراری میباشد. کاهش فسفات منجر به افزایش سنتز فرم فعال ویتامین D و ۲۵ دی هیدورکسی ویتامین D) می شود که در نتیجه جذب کلسیم از روده کوچک به ویژه ژژنوم ودر نتیجه دفع کلیوی کلسیم افزایش مییابد. درمان با جایگزینی فسفات است. ارتوفسفات (neutra phosphate)، مانع سنتز فرم فعال ویتامین D شده و ۳ الی ۴ بار در روز به میزان mg ۲۰۰۰- ۲۵۰ (بسته به شدت بیماری) تجویز می شود. بهتر است این دارو قبل از خواب و بعد از غذا مصرف شود این دارو جذب رودهای کلسیم را تغییر نمی دهد.
  2. b) نفرولیتیازیس هایپرکلسسیوریک بازجذبی
در حدود نیمی از بیماران مبتلا به هایپرپاراتیروئیدی اولیه، با نفرولیتازیس تظاهر میکنند. این گروه حدود ۱۰-۵٪ تمام بیماران مبتلا به سنگ های ادراری را تشکیل میدهند. در بیماران مبتلا به سنگهای کلسیم فسفاتی و خانمهای با سنگهای کلسیمی راجعه (چون بیماری در خانمها شایعتر است) و بیمارانی که تواماً دچار نفرولیتیازیس و نفروکلسینوزیس هستند، باید به هایپرپاراتیروئیدیسم شک کرد. هورمون پاراتیروئید باعث افزایش فسفر ادراری، کاهش فسفر پلاسما و افزایش کلسیم سرم می شود. هایپرکلسمی منجر به تخریب کلیه شده و این تخریب قدرت تغلیظ کلیه را مهار میکند و توانایی کلیه در اسیدی کردن ادرار را کاهش میدهد.

درمان طبی در این بیماری جایی ندارد و درمان جراحی برداشتن آدنوم پاراتیروئید تنها راه درمان است.

  1. c) نفرولیتیازیس هایپرکلسیوریک کلیوی
هایپرکلسیوری به علت اختلال کلیوی ناشی از ضایعه توبولی در دفع کلسیم است. دفع کلسیم زیادی باعث کاهش نسبی در سطح سرمی آن می شود که منجر به افزایش هورمون پاراتیروئید می شود. این امر باعث آزادشدن کلسیم از استخوان و افزایش جذب آن از روده میشود (هایپرپاراتیروئیدیسم ثانویه). با تحویل سطوح افزایش یافته کلسیم به توبول های کلیوی، سیکل بیماری تکمیل می شود. در بیماران مبتلا سطح کلسیم ادراری افزایش یافته،سطح کلسیم سرمی طبیعی و سطح فسفات کاهش یافته است. هایپرکلسیوری کلیوی به طور عمده با هیدروکلروتیازیدها درمان می شود. برخلاف نقش آنها در هایپرکلسیوری جذبی تیپ I که پس از مدتی بی تأثیر می شود، در بیماران مبتلا به هایپرکلسیوری کلیوی این دارو نقش بادوامی دارد. تیازیدها هم بر توبول پروگزیمال و هم بر توبول دیستال مؤثر بوده و جذب کلسیم از توبول پروگزیمال و بازجذب آن را از توبول دیستال تشدید میکند. برای افتراق هایپرپاراتیروئیدی اولیه از ثانویه نیز می توان از هیدروکلروتیازیدها استفاده کرد. برای این منظور در بیماران دارای سنگ ادراری به مدت ۱۰ روز با دوز mg ۵۰، تیازید به صورت ۲ بار در روز داده می شود و سپس PTH در پایان ۱۰ روز اندازه گیری می شود اگر هنوز بالا بود، نشان دهنده هایپرپاارای اولیه و در صورتی که SuppreSS شده باشد نشان دهنده هایپرپاراتیروئیدی ثانوی است. در نمای زیر انواع هایپرکلسیوری نشان داده شده است: (هایپرکلسیوری: دفع بیش از mg ۲۰۰ کلسیم در ادرار ۲۴  ساعتهھایپر کلسیوری جذبی۱) مستقل از رژیم غذایی۲) وابسته به رژیم غذایی (شایعترین فرم)۳) ثانوی به نشت ادراری فسفات1- هایپرکلسیوری بازجذبی ناشی از هایپرپارای اولیه که باعث بازجذب کلسیم از استخوانها می شود2-هایپرکلسیورى کلیوى یا هایپرپارای ثانویه به دفع بیش از حد ادراری کلسیم به علت ناشی از نقص .عملکرد توبولیدرباره سنگ های کلسیمی ادراری چه میدانید..؟؟/ قسمت اول

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد