دررفتگی قدامی مکرر در مفصل شانه


دررفتگی قدامی مکرر در مفصل شانه

دررفتگی قدامی مکرر در مفصل شانه

  غالباً یک دررفتگی تروماتیک (ترومای اولیه شدید) با ایجاد تغییرات پاتولوژیک در مفصل گلنو - هومرال مفصل را به دررفتگی مکرر مستعد میکند البته گاهی به طور ذاتی لیگمان های «شل» حتی در غیاب تروما باعث این مساله می شوند. کپسول مفصلی از مارژین قدامی لبه گلنوئید جدا میشود امّا به گردن اسکاپولا همچنان متصل می ماند و سطح مفصلی سر گلنوئید در قسمت خلفی طرفی دندانه دار میشود. این دو مساله باعث می شود که وقتی دست در لترال روتاسیون + (مثلا پوشیدن کت) + ابداکسیون + اکستانسیون قرار میگیرد، در برود. توجه کنید که در این بیماری سر هومروس همیشه در داخل کپسول می ماند.در این بیماران معمولاً سابقه ای از یک ترومای شدید قبلی مفصل شانه وجود دارد. پس از آن ممکن است شانه با کوچکترین تروما حتی کار ساده ای مثل پوشیدن یک کت دچار دررفتگی شود. در فاصله بیرون دررفتگی ها، در معاینه بالینی، نکته غیرطبیعی به چشم نمیخورد.گرافی در نماهای معمول نرمال است. اما در صورت استفاده از نمایی خاص یعنی هنگامی که دست حدود ۶۰ تا سر هومروس آشکار می شود.درمان های حمایتی در دررفتگی مکرر شانه، موثر نیستند. در صورتی که دررفتگی تناوب زیادی رخ دهد  استفاده از روش های جراحی برای درمان توصیه می شوند. موثرترین روش جراحی استفاده از متد جراحی «Bankart» می باشد. در این روش کپسول مفصلی مجددا به جلوی مارژین گلنویید متصل می شود. روش دیگر، روش «Putti - Platt» میباشد. در این روش به منظور محدودکردن روتاسیون خارجی مفصل، تاندون ساب کپسولاریس کوتاه میشود.  در مواردی که  دررفتگی های مکرر مفصل شانه، تغییرات فوق الذکر وجود ندارند. در این دسته از بیماران علت اصلی بروز عارضه، شل بودن (laxity) لیگمان های اطراف شانه است. دررفتگی  خلفی شانه معمولا متعاقب برق گرفتگی یا محمله صرع رخ میدهد. گاهی دررفتگی به شکل دو طرفه دیده میشود. این دررفتگی تمایل به عود مکرر دارد.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد