درمان استسقا با شیر و ادرار شتر یا بز


درمان استسقا با شیر و ادرار شتر یا بز

درمان استسقا با شیر و ادرار شتر یا بز

یکی از درمانهای مشهور در درمان بیماری استسقا بکار بردن شیر و ادرار شتر بویژه شتر اعرابی است. پس از شتر، شیر بز و ادرارش نیز در این باب ویژگی دارد. باید توجه داشت که استفاده از این روش منوط به شرایطی است. نشاید پنداشت که برای همه مبتلایان به استسقا این روش مؤثر است بلکه در مواردی میتواند جان بیمار را به مخاطره اندازد. یکی از شرایط خوردن شیر شتر آن است که توان بیمار به اندازهای باشد که معده بتواند شیر را هضم نماید. هنگام مصرف شیر باید معده خالی باشد بهتر است.یکی دو سه روز قبل گرسنه بماند یا حد اقل مقدار بسیار ناچیزی غذا خورده باشد. دفعه اول حدود ۷۵ تا ۱۰۰ گرم شیر کافی است. میتواند با نصف مقدار شیر، ادرار شتر را مخلوط و بخورد، هر روز تکرار کند. شاید روز سوم اسهال شود. اما اگر هر روز به اندازه حجم شیر و ادراری که خورده است ادرار کند خوب است. اگر میزان اسهال بیشتر از شیری که خورده است باشد بهتر است یک روز شیر خوردن را قطع کند و مقداری مواد ضد اسهال مانند پودر هسته انار با آب انار و اگر در دسترس بود آب به با هم مخلوط و بخورد و روی آن با مصرف یک جوشانده مسهل مثلا مسهل عام معده و روده را پاک کند.اگر اسهال نشد داروی اسهال را تکرار کند و یا با هر داروی مسهل که با مسهل عام مخلوط میکند این پاکسازی را دنبال کند. پس از جارو کردن رودهها دوباره شیر خوردن را از سر گیرد ولی اینبار با مواد قبوضیتآور شیر را مخلوط کند و بخورد. اگر احساس شد که شیر در معده مانده و شاید تبدیل به پنیر شده که در این صورت دهانش بوی ترشیدگی میدهد، با مسهل عام و مقداری سکبینج که آن را با مسهلمخلوط کند و یا جدا از مسهل میل کند تا مانع تبدیل شیر به پنیر شود و اگر به پنیر تبدیل شده از هم متلاشی و دفع گردد.در این حال بوسیله حقنه کمک کنید تا ماده غذائی از معده خارج شود و تا دو شبانهروز شیر شتر خوردن را ترک کند. درصورتیکه هیچکدام از مشکلات فوق به وجود نیامد ولی از طرفی اسهال هم ایجاد نشود و یا مقدار اسهال خیلی کمتر از مقدار مصرف شیر باشد شیر را با جوشانده مسهل عام و سکبینج بخورد و روی آن مقداری سکنجبین تناول کند. چنانچه تدابیر فوق مؤثر واقع شد و آثار بهبودی بهتدریج ظاهر گردید هر ۳ الی ۴ روز یکبار داروی ادرارآور قوی بخورد تا مقداری سموم از این طریق دفع شود. داروی ادرارآور میتواند از مواد زیر باشد:تخم کرفس کوهی، رازیانه، نانخواه، پونه، تخم کافشه، تخم زردک، کاکنج، تخم یا خود مارچوبه. هرکدام که در دسترس بوده و مصلحت نیز باشد را با هاون برقی نیمکوب نموده هربار یک قاشق غذاخوری آن را با ۲ لیوان آب بجوشانید تا یک لیوان باقی بماند. پس از صاف کردن با شکر شیرین کرده میل کند. برای رسیدن به امکاناتی که بتواند شیر شتر را در مسیر درمان بیمار مبتلا به استسقا قرار دهد بهتر آن است که مدتی را همراه با کاروان شتربانان بسر برد و شب و روز را چندی با شتربانان بیتوته کند و من خواندم داستان شخصی را که بستگانش او را در میان خیل شتران به درختی طنابپیچ کردند و هیچغذایی ندادند جز شیر و ادرار شتر که بیچاره چارهای جز تناول آن فرآورده نه چندان خوشمزه نداشت و بالاخره مجبور شد که خوب شود.شبیه این واقعه بیماری بود که معاصر به شیخ الرئیس زندگی میکرد و همه از علاجش عاجز شدند و بیمار با یک حس غریب و بدون هیچ دانشی به مصرف افراطی انار روی آورده بود و پس از مدت کوتاهی استسقا از کبدش رخت بربست و از رنج و درد آن رهایی یافت. باید در نظر گرفت که هرکسی نمیتواند بوسیله شیر شتر علاج شود. بیمارانی که خیلی ضعیف شدهاند اکثرا نمیتوانند شیر و ادرار شتر را هضم کنند. شاید برخی از این افراد با شیر و ادرار بز رهایی یابند. در هر صورت هرکس که درمان را با شیر شتر شروع میکند بهتدریج بر مقدار مصرف شیر بیافزاید تا آنجا که کاملا با همین غذا سیر شود.همین پذیرش شیر بیشتر نشان میدهد که بدن این غذای داروئی را پذیرفته است و راه بسوی درمان کامل باز شده است. البته در بعضی مواقع اگر بیمار دچار ناراحتی شد ونتوانست به خوردن آن ادامه دهد باید به تشخیص علّت آن پرداخت. ممکن است هنگام مصرف خلط سرد غیر طبیعی بر بدن بیمار که در عین حال زداینده بلغم و » حاکم شده باشد. در این صورت میتوان داروهای ضدّ خلط سرد همراه با شیر شتر و نیز در ترکیب با شیر شتر به بیمار داد و یا در ساعاتی غیر از زمان مصرف شیر داروها را « سودای غیر طبیعی باشد بخورد. اگر گرما و استسقای گرم بر بیمار چیره شده لذا معده و بطور کلی بدن نمیتواند شیر شتر را بپذیرد باید با داروهای سردمزاج و مناسب حال بیمار به کمکش شتافت و تعادل لازم را ایجاد نمود. شیر و ادرار بز دستور مصرف شیر و ادرار بز مانند شتر است. بهتر است که بز قبل از دادن شیر بیشتر از سبزیها و علفهای سردمزاج تغذیه کرده باشد. بقولاتی مانند کاهو، کاسنی، غازیاغی، کرفس و ریواس به حیوان بدهند و از شیرش بهرهها برند. این برای استسقای گرم و برای استسقای سرد بقولات گرممزاج لازم است. دو حیوان در نظر گرفته شود، یکی شیر و ادرارش از شتری که با علفهای سردمزاج تغذیه گردیده و دیگری شیر و ادرارش از بزی باشد که با علفها و بقولات گرم تغذیه شده است. بدینترتیب برای هر حالتی از استسقا چه گرم و چه سرد غذای بیمار آماده است.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد