دوربینی چشم و دلایل آن


دوربینی چشم و دلایل آن

دوربینی چشم و دلایل آن 

  یکی از عیوب انکساری چشم که در آن فرد اجسام در فاصله دور را بهتر از فاصله نزدیک میبیند. این حالت می تواند به علت عدم قدرت عدسی چشم در افزایشی تحدب خود بهنگام نگاه به اجسام نزدیک یا به علت کوتاهی غیر طبیعی قطر کره چشم باشد. در هر دو این حالات تصویر جسم خارجی به جای اینکه روی شبکیه فوکوس شود پشت آن تشکیل میشود. لذا این عیب با کمک یک عدسی محدب بصورت عینک یا لنز تماسی قابل رفع میباشد.دوربینی (به انگلیسی: Hyperopia) یکی از عیوب انکساری چشم و به معنی این است که چشم بیمار در دیدن اشیای نزدیک دچار اشکال باشد.حدود ۲۵٪ افراد جامعه دچار این مشکل می‌شوند و این افراد اشیا دور را بهتر از اشیا نزدیک میبینند.دوربینی اغلب به دلیل کم بودن تحدب قرنیه چشم یا کوچکتر بودن کرهٔ چشم این افراد نسل به حالت عادی بوده که نقطه کانونی عدسی رویشبکیه قرار نمی‌گیرد و در پشت آن تشکیل می‌شود.وفرد مجبوراست سرش را از اجسام دور کرده تا تصویر روی شبکیه بیفتدشیوع دوربینی از نزدیک‌بینی کمتر است. دوربینی در اغلب موارد ارثی است. در دوران سالمندی ما بیماری پیرچشمی را داریم که در بعضی موارد با دوربینی اشتباه گرفته می‌شود ولی پیرچشمی هم توانایی دید نزدیک و هم دید دور مختل می‌شود. پیرچشمی به علت کاهش دامنه تطابق در نتیجه تغییرات ناشی از پیری در عدسی چشم رخ می‌دهد. بسیاری از بچه‌ها با دوربینی متولد می‌شوند و بعضی آن را مدتی پس از تولد دچار می‌شوند.

انواع دوربینی و علت آن

دوربینی سادهمعمولا به علت کاهش قدرت دیوپتر یک چشم و یا بعلت کاهش طول قدامی خلفی چشم و یا کاهش ضریب شکست اجزا اپتیکی چشم ایجاد می‌گردد.دوربینی پاتولوژیکمعمولا به صورت مادرزادی در شکل یک عارضه ظاهر می‌گردد، مثلا فقدان عدسی در چشم (آفاکیا) جابجایی عدسی ، تغییرات شکل و انحنای سطح انکساری.دوربینی Fanctionalاین نوع دوربینی به علت فلج عضلات مژگانی و فقدان نیروی تطابق  در چشم ایجاد می‌شود. به علت اینکه در دوربینی پرتوهای نور موازی در پشت شبکیه چشم کانونی می‌گردند. لذا به کمک عمل تطابق می‌توان مقداری از دوربینی را جبران کرد، این مقدار دوربینی را اصطلاحا دوربینی ارادی می‌گویند. مقداری از دوربینی که با کمک تطابق برطرف نمی‌گردد، اصطلاحا دوربینی مطلق نامیده می‌شود.اگر مقدار تطابق بیمار برای از بین بردن دوربینی ارادی را در نظر نگیریم مقدار دوربینی موجود را دوربینی آشکار می‌نامند. با بکار بردن قطره‌های فلج کننده عضلات مژگانی مقدار دوربینی بیشتری حاصل می گردد (به اندازه 1 دیوپتر) که آنرا دوربینی منفی گویند.در حالی که در افراد طبیعی و نزدیک‌ بین برای مشاهده فواصل دور نیازی به تطابق نمی‌باشد، افراد دوربین بطور دائم دارای تلاش تطابقی هستند که در نمره‌های کم موفق به از بین بردن دوربینی خود می‌گردند و در نمره‌های زیاد به علت عدم توانایی تطابق در از بین بردن دوربینی ، علائم دوربینی بوجود می‌آید. با افزایش سن تلاش تطابقی کاهش می‌یابد و نهایتا بین دوربینی آشکار و دوربینی مطلق اختلافی مشاهده نمی‌شود.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد