دوپینگ در ایران و جهان


دوپینگ در ایران و جهان

دوپینگ در ایران و جهان

 دوپینگ چیست؟ دوپینگ از واژهٔ بین المللی «DOPE» گرفته شده است که به معنی: «آیین غسل تعمید مسیحی» است. شباهت این دو واژه به دلیل آن است که دوپینگ کنندگان با این کار می خواهند کاستی ها و کم کاری های خود در تمرینات و آمادگی جسمانی را وارونه جلوه داده و خود را قهرمان معرفی کنند. تعریف دوپینگ از نظر کمیتهٔ بین المللی المپیک (IOC) عبارت است از: تجویز یا استفاده از هر مادهٔ خارجی و یا هرگونه مادهٔ فیزیولوژیک بدن، با مقادیر غیرعادی، یا راههای استعمال غیرطبیعی، توسط ورزشکار مسابقه دهنده با هدف انحصاری افزایش کارآیی دو مسابقه به طور مصنوعی تاریخچهٔ دوپینگ : تاریخ دوپینگ به یونان ۲۰۰۰ سال پیش از میلاد مسیح برمیگردد که ورزشکاران رشته های مختلف از نوعی قارچ سرشار از پروتئین برای انرژی گرفتن استفاده می کردند. ورزشکاران فرانسوی نیز در قرن ۱۹ مخلوطی از برگهای «کوکا» برای رفع خستگی و گرسنگی حاصل از تمرینات درازمدت را مورد استفاده قرار می دادند. اولین مورد مرگ ناشی از مصرف زیاد داروی «تری میتل» برای دوپینگ توسط یک دوچرخه سوار در سال ۱۸۸۶ رخ داده است. دوپینگ برای نخستین بار در سال ۱۹۱۰ به طور رسمی جنبهٔ آزمایشی و قانونی پیدا کرد و در همان زمان در بزاق یک اسب مسابقه ای داروهای دوپینگی از جمله الکالوئیدها کشف شد و مورد بررسی قرار گرفت. در ورزش های المپیک نیز اولین بار ورزشکاران روسی مشکوک به استفاده از استروئیدهای آنابولیزان در المپیک زمستانی ۱۹۵۴ اسلو شدند که با آزمایشات مربوطه به اثبات رسید. در المپیک ۱۹۶۰ رم (ایتالیا) نیز چندین ورزشکار از جمله «کوت انمارجنس» جان خود را در اثر دوپینگ از دست داد. در جنگ جهانی دوم نیز سربازان و خلبانان آلمانی و برخی کشورهایدیگر از داروهای محرکی چون «آمفتامین» ها برای بروز حالتهای تهاجمی و  خشونت آمیز روانی و کسب انرژی بیشتر برای مقاصد جنگ طلبانه استفاده کردند. انواع دوپینگر: دوپینگ به دو گروه عمده تقسیم می شوند: ۱. دوپینگ دارویی؛ ۲. دوپینگ خونی،۱. دوپینگ دارویی: داروهای محرک که به عنوان دوپینگ مورد استفاده قرار میگیرند به ۶ گروه تقسیم می شوند: ۱. استروئیدهای آنابولیک: از جمله تستوسترون، ناندرولون. ۲. داروهای محرک سیستم اعصاب مرکزی: از جمله آمفتامین، دکستر و آمفتامین، کوکائین، کافئین، استری کنین، رایتالین. ۳. داروهای ویتامین دار و پروتئین ساز: از جمله سوپرادین، یور بامین. ۴. داروهای قلبی و عروقی که می توان از داروهای مسدودکننده گیرنده بتاآدرنرژیک (بتابلو کر) نام برد. از جمله آتنولول (تنور مین)، تیمولول، پرو پرانولول (ایندرال). ۵. داروهای متفرقه: آنسفابول، الکل، ماری جوانا، هورمون رشد و استامینوفن کدئین.۶. داروهای مدر مانند آمیلوراید، لازیکس (فوروزماید)، کلرتیازید،  تریامترن،اسپیرینو لاکتو۲.دوپینگ خونی:ویران» دوندهٔ فنلاندی به کار گرفته شد و پس از آزمایشی به اثبات رسید. این روش را بیشتر دوندگان استقامت و ماراتون و دوچرخه سواران و رشته های پر تحرکمورد استفاده قرار می دهنددر این روش، از حدود ۲ تا ۳ هفته پیش از مسابقه، ورزشکار به ارتفاع  بلندتری میرود و در آن جا به دلیل ازدیاد اریتروپوئیتین خون، مقدار گلبو ل های قرمز خون وی که می تواند اکسیژن به ورزشکار برساند نیز بیشتر می شود و حدود ۲۰ درصد میزان ظرفیت اکسیژن گیری این خون بیشتر از خون حالت ارتفاع پایین است، در نتیجه یک تا دو لیتر خون ورزشکار را از بدنش گرفته و آن را غلیظ و منجمد نموده و سپس یک تا دو روز پیش از مسابقه مجدداً همین خون سرشار از گلبول قرمز را به وی تزریق می کنند.از عوارض این دوپینگ ایجاد لخته در خون و بروز آمبولی ریه و حتی سکته های قلبی و مغزی است. همچنین بروز بیماریهای هپاتیت و ایدز، آنفلوآنزا  و خونریزی ناشی از کاهش فاکتورهای انعقادی ۵ و ۸ در خون ذخیره شده نیز از عوارض دوپینگ خونی است. 

نمونه برداری و آزمایش دوپینگ از ادرار، خون، بزاق دهان، عرق، استفراغ

داروهای مختلف دوپینگ در آزمایشات ادراری اکثراً مثبت هستند. مثلاً با مصرف «آمفتامین» ها، به مدت ۱ تا ۷ روز دفع ادراری « متابولیت» های حاصله از آمفتامین را می توان کشف کرد و یا ۶ تا ۱۲ ساعت پس از مصرف کوکائین، میتوان آن را در ادرار یافت. در خون نیز داروهای مختلف دارای غلظتها و طول عمر مشخصی هستند. که آشکارا قابل آزمایش است.

عوارض مصرف داروهای دوپینگ

عوارض ناشی از مصرف تستو ستترون: سرطان کبد و مسمویات ھای کبدی ، کوتاهی قد، غیرعادی شدن میل جنسی، استفراغ خونی، افسردگی روانی، سرگیجه، تنگی نفس، اغتشاش شعور، احتباس نیتروژن و سدیم و آب و ازدیاد کلسیم خون، کلفتی صدا در زنان و رویش مو به طور غیرعادی.۲. عوارض مصرف ناندرولون: بزرگ شدن پروستات، کاهش اسپرم، کوتاهی قد، افزایش نعوظ.۳. عوارض مصرف اتیل استرنول: سرطان کبد، عقیمی و کوچک شدن بیضه، تهوع و استفراغ، اختلال عادت ماهیانه در زنان، بروز صفات مردانه در زنان و آکنه.۴. عوارض مصرف «آمفتامین» ها: تهوع، استفراغ، اسهال، بی اشتهایی، خشکی دهان، مسمومیت آمفتامینی به صورت تب و لرز، سرگیجه و بی قراری، ازدیادذ فشارخون و ضربان قلب، تشنج و ازدیاد میل جنسی.۵. عوارض مصرف کوکائین: بروز مسمومیت کوکائینی به صورت تشنج ، توقف تنفس، غیرعادی شدن ضربان قلب، اختلال ریوی، توهمات بینایی و شنوایی و وابستگی روانی۶. عوراض کافئین: تهورع، سردرد، بی خوابی، تاری دید، عوارض قلبی، زخم معده، مسمومیت کافئینی به صورت تهوع و استفراغ شدید، لرزش عضلات و ،آریتمی قلبی

دوپینگ در ایران

خوشبختانه با احساسی مسؤولیت و تعهد اخلاقی مسؤولان ورزش ایران، تاکنون دوپینگ آنگونه که در میان ورزشکاران اروپایی و آمریکایی شایع است، در بین ورزشکاران ملت ما رواج نیافته است و بر اساس ایمانی که به اصالت ورزشی دارند و علی وار زیستن را شیوهٔ زندگی خود میدانند این فرهنگ غربی کاربرد چندانی ندارد. زیرا ورزشکاران ما آموخته اند که مانند جهان پهلوان تختی شیوهٔ انسانیت را در اهداف ورزشی خود به کار برند و چون او در میدان های جهانی، پهلوان گونه بودن را بیاموزند. این وظیفهٔ مسئولان محترم فدراسیونهای مختلف ورزشی است که دایر کردن کلاسهای توجیهی در مورد عوارض و معایب دوپینگ آنها را بیشتر آگاه سازند زیرا آگاهی از هر امری ناپسند و زیان آور سبب اجتناب از عوارض سوء آن می شود. باشد که هیچ گاه خبرهای ناخوشایند عمل ناشایست دوپینگ را در مسابقات جهانی و یا داخلی نشنویم و ورزشکاران کشورمان با اراده ای استوار در عرصهٔ میدان های جهانی، پرچم پرافتخار میهن ما برافرازند.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد