راه‌های پیشگیری از عفونت ادراری


راه‌های پیشگیری از عفونت ادراری

راه‌های پیشگیری از عفونت ادراری

  هر کدام از قسمتهای این سیستم نظیر کلیه ها، مثانه، میزنای و مجرای خروجی ادرار ممکن است دچار عفونت شوند. این بیماری در زنان شایعتر از مردان بوده و در بسیاری از موارد بدون علائم بالینی باقی می ماند. شایعترین ارگانیسم عامل عفونت ادراری، نوعی باکتری بنام ای کولای (Ecoli) است که به طور طبیعی در روده و دستگاه گوارش زندگی می کند.  اگر بیمار علامت دار باشد ممکن است از تب و لرز، تکرر و سوزش ادرار و اگر عفونت شدید باشد از خروج خون یا چرک بهمراه ادرار شکایت کند. با آزمایش ادرار و معاینات بالینیبیماری تشخیص داده می شود. درمان با آنتی بیوتیک مناسب و مصرف فراوان مایعات امکان پذیر است. بهتر است بعد از بهبودی آزمایش ادرار تکرار شود تا از برطرف شدن کامل عفونت مطمئن شویم.راه‌های پیشگیری از عفونت ادراریتعدادی از اقداماتی که تأثیر آن‌ها بر دفعات بروز عفونت دستگاه ادراری به اثبات نرسیده عبارتند از:استفاده از قرص‌های ضدبارداری یا کاندوم ادرار کردن بلافاصله پس از مقاربت نوع لباس زیر مورد استفاده، شیوه‌های بهداشت شخصی پس از ادرار کردن و یا مدفوع کردن، و یا این که آیا فرد به‌طور معمول حمام می‌کند یا دوش می‌گیرد. به همین ترتیب با فقدان شواهد مربوط به اثر نگهداشتن ادرار، استفاده از نوار بهداشتی، و شستشوی واژن مواجه هستیم. در افراد مبتلا به عفونت‌های مکرر، می‌توان از دوز پایین آنتی بیوتیک‌ها به‌عنوان اقدام پیشگیرانه استفاده کرد. در موارد غیرپیچیده، عفونت‌های دستگاه ادراری را می‌توان به‌راحتی با مصرف آنتی بیوتیک در یک دوره کوتاه درمان کرد، اگرچه مقاومت در برابر بسیاری از آنتی بیوتیک‌های مورد استفاده برای درمان این بیماری در حال افزایش است. در موارد پیچیده، ممکن است لازم باشد دوره‌های درمان طولانی‌تر شوند و یا نیاز به تزریق آنتی بیوتیک وریدی باشد.در صورتی که علائم در طی دو یا سه روز بهبود پیدا نکرد، لازم است آزمایش‌های تشخیصی بیشتری انجام گردد. در زنان، عفونت‌های دستگاه ادراری شایع‌ترین شکل عفونت‌های باکتریایی است و هر سال ۱۰٪ به میزان عفونت‌های دستگاه ادراری افزوده می‌شود.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد